Diego Maradona

, door ()

24

Zelfs wie niets moet weten van racebolides, werd muisstil van ‘Senna’. En zelfs wie niet hield van de songs van Amy Winehouse, werd geraakt door ‘Amy’. Maar in de documentaire die hij over Maradona heeft gemaakt, stoot de aanpak van Asif Kapadia, die archiefbeelden graag voor zich laat spreken, voor de eerste keer op zijn beperkingen. Uiteraard is het leuk om Pluisje nog eens van jetje te zien geven, en het clipje van Maradona in die uitzinnige bontjas (‘Ik moest een jas aantrekken en trok deze aan’) zullen we niet licht vergeten. Maar al bij al voegt deze documentaire weinig toe aan wat algemeen geweten is over de successen (Mexico ’86!) en de neergang (de cokeverslaving, de connecties met de maffia) van het dribbelfenomeen. En was het nu écht nodig om af te ronden met een naar exploitation riekend beeld van de moddervet geworden Maradona? Voor documentairemakers geldt nochtans dezelfde stelregel als voor voetballers: natrappen is gemeen.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: