La Quietud

, door ()

Deel

Op het eerste oog lijkt La Quietud, de ranch van de welgestelde familie Montemayor, het decor van een doordeweekse soap. Papa krijgt een beroerte, er wordt à volonté overspel gepleegd, er wordt een zwangerschap aangekondigd, en wie zou de vader zijn? En wáárom verwijst die ene zus aan tafel – terwijl de speciale-effectenman het dreigend laat onweren – naar de militaire junta die tot 1983 in Argentinië voor zoveel ellende zorgde? De strategie van de regisseur is duidelijk: eerst de toeschouwer in het verhaal trekken met een verslavende plot, vervolgens de schaduwen van het juntaverleden laten binnenglijden. Spijtig genoeg ligt het soapgehalte wel héél hoog: zo leidt een begrafenis onbedoeld tot een lachwekkende opstoot van tranen en onthullingen. Naar het einde toe komt de waarheid over de familie dan toch als pus uit een zweer naar boven, maar zelfs op díé scènes kleeft een misplaatste laag meligheid.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: