Bij 'Midway' blijft de kijker veilig op een afstandje staan

, door ()

18
1200

Vanuit militair oogpunt gezien ontvouwde de Slag bij Midway zich als een ingewikkeld tactisch steekspel, een spelletje zeeslag van het allerhoogste niveau, en het siert regisseur Roland Emmerich (hij die er in ‘The Day After Tomorrow’ en ‘2012’ een waar genoegen in schiep om allesverwoestende apocalyptische catastrofes op de mensheid los te laten) dat hij de botte vernietigingsspecialist in zichzelf heeft weten te beheersen en dat hij in de nieuwe versie van ‘Midway’ zijn stinkende best heeft gedaan om de strategie van de Yanks en de Jappen voor het grote publiek begrijpelijk te maken.

Verhelderende pancartes als ‘6u40, Japanse luchttroepen’ vertellen u geregeld precies hoelaat het is en naar welke vliegtuigen of schepen u zit te kijken, maar veel zoden zet het niet aan de dijk: na een tijdje raakten wij het overzicht hopeloos kwijt en wisten we totaal niet meer waar de verschillende vliegdekschepen zich nu eigenlijk bevonden: in de Pacific, of voor het strand van Oostende?

Gelukkig valt er af en toe te genieten van het spektakel. Jachtvliegtuigen zwenken doorheen de zwarte rookwolken die uit de brandende scheepswrakken in Pearl Harbor opwalmen, wanneer een torpedo nadert is er uiteraard een matroos die ‘Incomíííííng!’ brult, en in de spectaculairste scène zien we hoe een vliegtuig na een mislukte takeoff in de oceaan sodemietert en door de boeg van z’n eigen vliegdekschip wordt verpletterd: jawadde! De (iets te vaak herhaalde) scènes waarin jachtpiloot Ed Skrein in duikvlucht gaat, deden ons dan weer denken aan de piloten van de Rebellion die in ‘Star Wars’ met hun X-Wing-fighters in die lange sleuf van de Death Star duiken en hun torpedo’s in precies het juiste gaatje proberen te mikken: ‘Almost there!!!’ Wij leefden zelfs zóhard mee met de pijlsnel omlaagduikende Skrein dat we er kriebelenbuik van kregen en dat we krampachtig op zoek gingen naar de dichtstbijzijnde verticale pook, ten einde het vliegtuig weer omhoog te helpen trekken. We vónden ook een pook, maar het bleek, eh, de verkeerde.

Behalve de middelmatige vertolkingen vertoont ‘Midway’ één groot minpunt: trokken ‘Saving Private Ryan’ en ‘Dunkirk’ je echt méé in de hitte van de strijd, dan bezorgen de zichtbaar computergegenereerde oorlogstaferelen waar Emmerich iets te enthousiast mee uitpakt je nooit dat ‘Je bent erbij!’-gevoel. Als u ons dan ook zou vragen van welke recente oorlogsfilm we het meest hebben genoten, ‘Midway’ of ‘Torpedo’, nou, dan weten we het wel!

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: