'Motherless Brooklyn': alle elementen voor een goeie film noir, maar niet de juiste sfeer

, door ()

Deel

Op het eerste, door een stetson overhuifde gezicht doet Edward Norton alles juist in zijn verfilming van de roman van Jonathan Lethem. De acteurs dragen de juiste hard-boiled hoeden, er wordt van bourbon genipt in jazzbars, en terwijl de eenzame held een moord onderzoekt, steekt hij zichzelf in een wespennest van corruptie. En Norton himself is prima als Lionel Essrog, de aan het syndroom van Gilles de la Tourette lijdende speurneus met de onbeheersbare tics (‘Tits on a Tuesday’!): zijn vertolking ruikt soms naar een demonstratie, maar voelt nooit geforceerd aan. Alle elementen voor een goeie film noir zijn aanwezig, en tóch krijgt Norton er niet de juiste doorrookte grootstadsatmosfeer in. Behalve dat ‘Motherless Brooklyn’ die verpletterende melancholie mist die zo eigen is aan het genre, schijnt er ook iets mis te zijn met het beeld: voor een film noir ogen de decors te helder, te fel belicht, te digitaal. Tieten op dinsdag, tegenvaller op woensdag!

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: