‘Diana kón niet alleen zijn: ze wilde voortdurend weten dat er iemand van haar hield’ Beeld Getty Images
‘Diana kón niet alleen zijn: ze wilde voortdurend weten dat er iemand van haar hield’Beeld Getty Images

60 jaarPrinses Diana

De 7 hoofdzonden volgens prinses Diana, verteld door haar biograaf Andrew Morton

Prinses Diana zou vandaag 60 jaar geworden zijn. Eind augustus is het 24 jaar geleden dat de Mercedes S280 van prinses Diana en haar vriend Dodi Al Fayed met hoge snelheid te pletter sloeg tegen de dertiende pijler van de Alma-tunnel in Parijs. Ook de chauffeur kwam om het leven; alleen de lijfwacht van de prinses overleefde de klap.

(Verschenen in Humo op 24 augustus 2004)

In 1992 deed Diana in ‘Diana’s Diary: An Intimate Portrait of the Princess of Wales’ een boekje open over haar mislukte huwelijk met prins Charles. Buckingham Palace was not amused. Een paar jaar later verscheen ‘Diana: Her Own Story’, een boek zo controversieel dat het in het geheim gedrukt werd in Finland en Engeland werd binnengebracht in een vrachtwagen met potten confituur. Beide boeken waren van de hand van dezelfde man: Andrew Morton. Zeven jaar later heeft Morton materiaal verzameld voor nog maar eens een pil over de prinses: ‘Diana: Op zoek naar liefde’.

De 1,90 meter lange biograaf houdt van scherp gesneden maatpakken en felgekleurde dassen, maar op deze vroege ochtend draagt hij een T-shirt en loopt hij op pantoffels. Tijdens ons gesprek ijsbeert hij door zijn werkkamer. Zijn taak is dan ook niet gering: de 7 Hoofdzonden schetsen die van een prinses ook maar een mens maakten.

Hebzucht

HUMO Was prinses Diana materialistisch? Ze schijnt prins Charles na hun scheiding zowat te hebben gepluimd.

ANDREW MORTON «Ze heeft aan de scheiding een fraai sommetje overgehouden, ja: 17 miljoen pond. Maar ze was niet echt geïnteresseerd in geld, al hechtte ze er wel belang aan - een belangrijke nuance.»

HUMO Diana besloot na de scheiding in Kensington Palace te blijven, waar ze altijd met Charles had gewoond. Kon ze geen afstand nemen van de koninklijke entourage?

MORTON «Ze hééft naar iets anders uitgekeken, maar nergens kon haar veiligheid gegarandeerd worden, en dus gaf Buckingham Palace haar geen toestemming om te verhuizen. Ze heeft Kensington Palace wel opnieuw laten inrichten, maar het bleef toch het paleis van haar ex. En elke dag opnieuw herinnerde de politie die voor haar deur patrouilleerde haar eraan wie die ex wel was: de Britse troonopvolger.

»Meer dan eens heeft Diana mij gezegd dat ze Kensington Palace ervoer als een gevangenis. Ze had bijvoorbeeld heel weinig te zeggen over haar personeel, want dat stond nog op de payroll van Buckingham Palace. Ze mocht ongeveer niets zelf beslissen.»

HUMO Diana wilde een soort moeder Theresa zijn, maar ze ging wél gekleed als een fotomodel.

MORTON «Ze besefte heel goed dat een prinses er altijd netjes uit moet zien en zich fatsoenlijk moet gedragen. Met de etiquette had ze geen moeite - op dat vlak was ze heel conventioneel. Het onconventionele aan haar was dat ze iets te vertéllen had aan het grote publiek, en dat ze haar status als prinses gebruikte om dat te doen. Zoals in haar campagne tegen de landmijnen. (zucht) Sinds haar dood spreekt niemand daar meer over, terwijl die mijnen nog iedere dag voor verschrikkelijke drama’s zorgen.

»Diana voelde zich steeds meer een vrouw met een missie. Het begon met een vriend die aan aids leed en die ze ging verzorgen. Daarna is ze hospitalen en instellingen voor gehandicapten en psychiatrische patiënten beginnen te bezoeken. Geleidelijk aan is haar werkterrein verschoven van Engeland naar de wereld.

»De ontmoeting met Moeder Teresa in Calcutta heeft een cruciale rol in haar leven gespeeld. In een brief aan een vriendin schreef ze achteraf: ‘Ik zal nooit meer dezelfde zijn.’ Ze had het zelfs over een ‘roeping’. Diana geloofde oprecht dat ze kon zorgen voor een betere wereld. Ze was heel blij toen ik haar zei: ‘Je bent niet langer de Princess of Wales, je bent de prinses van de wereld.’»

HUMO Een prinses die veel last had van zelfmoordneigingen?

MORTON «De laatste jaren niet meer - de scheiding was achter de rug, ze had weer een doel in haar leven.

»Toen ik de eerste keer hoorde van haar zelfmoordneigingen, was ik geschokt. Ik was een royalty-watcher, ik ging regelmatig mee op buitenlandse reizen, ik wist dat haar huwelijk met Charles een flop was - maar dat ze het zo kwaad had, dat had ik nooit kunnen vermoeden. En ze meende het, hè: ze wilde zich daadwerkelijk van het leven beroven - één keer heeft ze zich van de trap gegooid. Eind jaren ’80 is ze in behandeling gegaan omdat ze zichzelf verminkte. Haar therapeut Stephen Twigg zei tegen mij: ‘Diana speelde geen spel; ze wilde écht dood.’»

HUMO Was ze een huilebalk, zoals vaak gezegd is?

MORTON «De traantjes kwamen vlug, ja. Haar chauffeur heeft haar vaak horen huilen op de achterbank van de auto.

»In de periode dat ze een relatie had met Oliver Hoare, een kunsthandelaar, huilde ze héél veel: Hoare wilde in het begin niet scheiden van zijn vrouw en dat deed haar pijn. Op een keer - ze zaten samen in de auto - vertelde hij haar dat hij haar belogen had: hij was niet op bezoek geweest bij zijn dochter, zoals hij had gezegd, maar bij zijn vrouw. Diana is toen uit de auto gesprongen en weggerend. Pas uren later vond Hoare haar terug: ze lag te snikken op een bank in het park vlak bij haar appartement.

»Diana was een vrouw met veel verdriet. Ze kropte veel op, maar soms werd het haar te veel. Tranen waren dan een uitlaatklep.»

'Ze mocht ongeveer niets zelf beslissen' Beeld ANP
'Ze mocht ongeveer niets zelf beslissen'Beeld ANP

Gulzigheid

HUMO Uit uw boek begrijp ik dat Diana in de ban was van therapieën allerhande.

MORTON «Ze heeft er véél geprobeerd, ja: van gebedsgenezing tot de Bach-bloesemtherapie. Via haar gebedsgenezeres was ze in contact gekomen met een expert in feng shui, die ze de opdracht gaf haar appartement te voorzien van ‘nieuwe energie’. Ze deed ook aan runenwerpen, en ging onder een koperen piramide zitten omdat dat zogezegd helend was. Het lag allemaal heel erg in de new age-sfeer.

»Diana is ook jaren in de ban van de astrologie geweest. Ze had een collectie almanakken, maar ook veel do it yourself-boeken. Haar favoriete astroloog was Felix Lyle, een vriend van James (Colthurst, jeugdvriend van Diana en rechterhand van Morton bij het schrijven van zijn biografie, red.). Bij hem ging ze te rade om te weten hoe lang haar huwelijk nog stand zou houden, welk sterrenbeeld een man moest hebben om in aanmerking te komen als minnaar... Diana zocht vooral haar toevlucht tot therapeutische hulp als ze verdrietig of wanhopig was. Ze had een wankel emotioneel referentiekader; ze zwalpte.

»In 1994 huurde ze de bekende Amerikaanse professor Anthony Robbins in als haar personal coach. Robbins, die net verhuisd was naar Londen, leerde haar positief denken. Hij vertelde mij: ‘Diana had heel veel capaciteiten, maar ze kénde ze niet.’ Naarmate Diana zich bewust werd van wat ze kon, werd ze steeds zelfverzekerder. Twee jaar later is ze met de therapie gestopt.»

HUMO In haar autobiografie schrijft u uitvoerig over haar eetstoornissen.

MORTON «Ze heeft twaalf jaar lang aan boulimie geleden - een groot deel van haar leven. Dat had verschillende oorzaken: de man met wie ze getrouwd was, de familie bij wie ze was ingetrokken, haar eigen persoonlijkheid en haar jeugd.

»De scheiding van haar ouders, toen ze nog maar een kind was, is een traumatische ervaring voor haar geweest. Een scheiding is altijd moeilijk, maar bij de Spencers was het een regelrechte oorlog: de vader en de moeder wilden allebei de kinderen houden. Uiteindelijk won de vader de rechtszaak - Diana verloor haar moeder. Meer dan de helft van haar leven heeft ze erover gedaan om die ‘ontwrichting’, zoals zij dat noemde, te boven te komen. Tragisch.

»James was op de hoogte van Diana’s probleem. Als hij met haar uiteten ging, moest ze na de maaltijd onmiddellijk naar het toilet; als ze terugkwam, zag hij dat ze had overgegeven. Het klassieke gedrag van boulimiepatiënten: vreten en dan alles weer uitkotsen. Aanvankelijk maakte hij er zich weinig zorgen over, hij dacht dat het wel weer zou overgaan. Dat veranderde toen hij bezoek kreeg van hun wederzijdse vriendin Carolyn. Die zei tegen hem: ‘James, Diana is ziek; als jij er haar niet van overtuigt dat ze hulp moet zoeken, stap ik met het verhaal naar de pers.’

»In mijn biografie heb ik uitvoerig geschreven over Diana’s boulimie. Achteraf kreeg ze honderden brieven van mensen die zelf ook met eetstoornissen te kampen hadden, en die haar bewonderden omdat ze zich had durven te outen: daar was ze heel blij mee.

»Later, in de periode van haar scheiding, heeft ze opnieuw een paar boulimieaanvallen gehad, maar toen kon ze er beter mee omgaan. Na zes jaar therapie was ze sterk genoeg om haar stress de baas te kunnen. Ze maakte zelfs grapjes over haar situatie. Toen ze eens een Audi kocht, kreeg ze van een journalist de opmerking dat dat een Duitse wagen was. ‘Een Duitse wagen is tenminste betrouwbaarder dan een Engelse echtgenoot,’ sneerde ze terug.»

HUMO Kookte ze ooit?

MORTON «Never. Ze was een hopeloze kok: ze kon geen spaghetti koken, zelfs geen ei bakken. Wat wil je? Ze had het nooit geleerd. Ze was opgegroeid met huispersoneel en toen ze trouwde, werd ze weer op haar wenken bediend. Ze heeft maar een paar keer een supermarkt vanbinnen gezien, denk ik.»

HUMO Hield ze van lekker eten?

MORTON «Ja, maar ze was absoluut geen gourmand. Ze hoefde niet zo nodig naar dure restaurants; toen ze een affaire had met dokter Khan, gingen ze soms zelfs eten in snackbars. Als ze thuis in haar luie stoel tv zat te kijken - meestal een soap - at ze daar bij voorkeur een aardappel in de schil met cream cheese en een beetje kaviaar bij.»

HUMO Drank?

MORTON «Ze dronk graag een glas witte wijn, maar met mate. Af en toe stortte ze zich in de wodka.»

HUMO David Cohen schrijft in zijn boek ‘Diana, Dood van een legende’ dat er in de Mercedes ook cocaïne werd gevonden, volgens de fotograaf Patrick Chauvel zelfs in de tas van de prinses, maar dat de Franse politie dat verzweeg. Zat Diana aan de coke?

MORTON «Ach, dat is één van die vele geruchten die over haar de ronde doen. Niemand kan dat verhaal bewijzen of ontkrachten, maar ik geloof het niet. Ze zat niet in die scene.»

HUMO Haar vriend Dodi Al Fayed wel.

MORTON «Hij gebruikte cocaïne, ja. Toen hij nog als televisieproducer werkte, is hij eens van de set gegooid omdat hij de actrices zo ver probeerde te krijgen om samen met hem een lijntje te leggen.

»Toen ik bezig was aan het boek, heb ik James aan Diana laten vragen of ze ooit drugs had gebruikt. ‘Sure,’ had ze geantwoord. Maar dat ging om een uit de hand gelopen grap: op haar achttiende was ze eens een avondje gaan stappen met vrienden, en één van hen had hasj in de chili con carne gedraaid. Ze was er ziek van geweest.

»Ze hield anders wel van een practical joke. Als tiener bedacht ze graag trucjes om gratis de disco in te kunnen.»

HUMO Waagde ze weleens gokje in het casino?

MORTON «Nee. Als je vroeg of ze weleens gokte, had ze een schitterend antwoord: ‘Ik gok alleen met het leven.’ (lachje)»

'Ze was héél jaloers, het was een obsessie. Ze heeft er jaren over gedaan om ervan af te komen.' Beeld National Geographic
'Ze was héél jaloers, het was een obsessie. Ze heeft er jaren over gedaan om ervan af te komen.'Beeld National Geographic

Gramschap

HUMO In ‘Diana: Op zoek naar liefde’ schrijft u dat de prinses er waarlijk oudtestamentische opvattingen over misdaad en straf op nahield.

MORTON «In sommige zaken was ze heel streng, ja. Automobilisten die onder invloed van alcohol een ongeval veroorzaken, zouden een levenslang rijverbod moeten krijgen, vond ze bijvoorbeeld.

»Diana vergeleek de paparazzi die haar constant belaagden met wilde dieren die zich op hun prooi storten. Die paparazzi waren voor haar het bewijs dat de mens in wezen een beest is.

»Ze had ook een bloedhekel aan mensen met een geheime agenda. Ze ergerde zich mateloos aan hypocrisie. En ze wist waar ze het over had: op Buckingham Palace kwam hypocrisie in extreme vorm voor, hé.»

HUMO U zegt het niet met zoveel woorden, maar tussen de regels lees ik dat Diana erg agressief was.

MORTON «Ze was een Spencer. De Spencers zijn een familie met veel guts, ze bekampen elkaar graag als kat en hond.

»Diana was best agressief, ja. Het was geen goed idee om haar onder ogen te komen als je iets mispeuterd had.»

HUMO Is u dat ooit overkomen?

MORTON «Nee. She loved me (lacht)

HUMO Ze vond u een beetje een rebel, schrijft u.

MORTON «Zo noemde ze mij, ja. Ik werkte niet vast voor een blad of een krant, ik was een vrije vogel. En op de keper beschouwd leidde ze zelf ook het leven van een rebel.

»Op een keer was ik met een fotograaf naar het koninklijke landgoed Sandringham gegaan - een personeelslid had mij getipt dat er een paar heel bijzondere foto’s te maken waren. Aan de oprijlaan stond een bord met ‘Privé-terrein: verboden toegang’, maar we gingen toch door. Vlak bij het huis hoorden we galopperende paarden; het waren de koningin en prins Edward. De koningin was in alle staten toen ze ons zag, en noemde mij ‘een verachtelijk figuur’. Toen ik het voorval achteraf aan Diana vertelde, moest die er smakelijk om lachen.»

HUMO Sommige mensen noemden Diana een manipulator.

MORTON «Ze haatte dat woord. Een manipulator was voor haar een bitch, een gemene intrigante - dat wilde ze niet zijn, en dat was ze ook niet.

»Als ze al manipuleerde, deed ze verschrikkelijk onhandig. Toen ze er eens van beschuldigd werd één van haar minnaars telefonisch te ‘terroriseren’, regelde ze een geheime ontmoeting met Richard Kay van de Daily Mail, met wie ze goed bevriend was - Kay fungeerde vaak als haar spreekbuis. De spin doctor van prins Charles kwam erachter en liet de geheime ontmoeting lekken; Diana’s geloofwaardigheid kreeg een zware klap. Nee, Macchiavelli zou er een hele kluif aan hebben gehad om haar de kunst van het manipuleren te leren (lacht)

'Ze had ook een bloedhekel aan mensen met een geheime agenda. Ze ergerde zich mateloos aan hypocrisie.'  Beeld Getty Images
'Ze had ook een bloedhekel aan mensen met een geheime agenda. Ze ergerde zich mateloos aan hypocrisie.'Beeld Getty Images

Jaloersheid

HUMO Was jaloersheid de zonde waar Diana het meeste last van had?

MORTON «Ze was héél jaloers, het was een obsessie. Ze heeft er jaren over gedaan om ervan af te komen.

»Diana was vooral geobsedeerd door de relatie van Charles met Camilla. Toen Charles een bezoek bracht aan het Franse kasteel van de schoonmoeder van Oliver Hoare - met wie zij op dat moment een relatie had - speelde ze die informatie aan mij door; ze zei mij ook dat Camilla vermoedelijk mee zou gaan. Ze hoopte dat ik die informatie zou laten uitlekken, zodat iedereen nog maar eens zou zien dat Charles dubbel spel speelde. Ik weet van haar therapeut dat die haar de dwingende raad gaf te stoppen met dat soort spelletjes: die braken haar eigenwaarde alleen maar verder af.

»Soms ging haar fantasie met haar op de loop, denk ik. Ze had zich het beeld gevormd van Camilla als een seksmachine. Ze kon het niet verdragen als de ‘rottweiler’, zoals ze haar noemde, op bezoek ging bij mensen die zij als haar vrienden beschouwde. Ooit heeft ze gezegd: ‘Ik ga daar niet meer op bezoek, de geur van de ‘rottweiler’ hangt nog in dat huis.’ Pas eind 1993, begin 1994 kon ze aanvaarden dat Camilla opdook op gelegenheden waar zij ook was.

»Buckingham Palace heeft lange tijd ontkend dat Charles en Camilla een verhouding hadden. De familie Parker Bowles heeft zelfs advocaten in de arm genomen om journalisten die het tegendeel beweerden voor de rechter te slepen. Dat maakte Diana furieus. Zij wist dat het waar was, ze had er bewijzen voor.

»Wat gebeurt er als mensen hun partner verdenken van ontrouw? Eerst verdringen ze het, ze willen het niet weten. Als de twijfel te groot wordt, gaan ze detective spelen: ze doorzoeken de mobiele telefoon van hun partner naar nummers of berichten, ze snuffelen in z’n post. Diana was niet anders. Als ze op Balmoral was, het kasteel waar prins Charles bij voorkeur verbleef, doorzocht ze zijn kasten en bureaulades. Op een keer vond ze brieven van Camilla. Een paar ervan nam ze mee. Ze heeft ze mij achteraf laten lezen: ‘Mijn allerliefste lieveling,’ noemde Charles Camilla. Zij schreef hem pikante prentbriefkaarten. Tja.»

HUMO Was Diana een telefoonjunkie, zoals u schrijft?

MORTON «Absoluut. Ze bracht hele dagen door aan de telefoon, zelfs tot een stuk in de nacht.»

HUMO Als ze van een man hield, kon ze hem bijna stalken - de kranten schreven over ‘telefoonterreur’.

MORTON «Ja, heel onvolwassen en puberaal was dat. Oliver Hoare belde ze tot twintig keer per dag, ze belde zelfs anoniem naar zijn vrouw. De politie heeft daar een onderzoek naar ingesteld. De chauffeur van de Hoares getuigde op televisie dat zijn baas drie jaar lang constant werd gebeld.

»James Hewitt, de voormalige legerofficier met wie ze vier jaar een relatie heeft gehad, vertelde in de krant dat hij hetzelfde had meegemaakt; na hem kwam James Gilbey met een soortgelijk verhaal. Misschien werd het allemaal wat overdreven, maar dat obsessieve getelefoneer was zeker een duistere kant van haar.»

HUMO Als Hoare weggaat bij zijn vrouw, zegt Diana tegen hem: ‘Dank je wel...’

MORTON «’... and goodbye.’ (lachje) Ze deed wat veel vrouwen doen als ze uit een lange relatie komen: ze beginnen een verhouding met een getrouwde man. Zo hebben ze geen verplichtingen, en kunnen ze zich volledig op hun nieuwe liefde storten. Als hij dan écht voor hen kiest, slaat de paniek toe en dumpen ze hem. Veel vrouwen hebben mij gezegd dat ze die houding perfect begrijpen.»

 Prinses Diana: ‘Een Duitse wagen is tenminste betrouwbaarder dan een Engelse echtgenoot.’  Beeld BBC
Prinses Diana: ‘Een Duitse wagen is tenminste betrouwbaarder dan een Engelse echtgenoot.’Beeld BBC

Hoogmoed

HUMO Was Diana een intellectueel, of probeerde ze het wanhopig te zijn?

MORTON «Intellectueel is een te sterk woord. Diana probeerde te leren. Ze had een arme opvoeding gehad - ze gaf zelf toe dat de school haar nooit had aangetrokken - maar ze was heel nieuwsgierig. In haar appartement in Kensington Palace had ze een heuse leerhoek met boeken over van alles en nog wat.

»Diana was gefascineerd door intellectuelen, maar ze voelde er zich ook door geïntimideerd. Als ze zo’n studiehoofd moest ontmoeten, vroeg ze vrienden om conversatietips. Zo vroeg ze mijn kompaan James een paar openingszinnen om aan de Franse president François Mitterrand te stellen. Dat deed ze ook toen ze een ontmoeting had met Henry Kissinger: ze wist dat hij haar erg bewonderde, en ze wilde hem niet ontgoochelen.

»Ze ging ook prat op haar speeches, en kon dagen bezig zijn met een toespraak. Ze schreef ze wel niet zelf, maar ze gaf heel duidelijk de krijtlijnen aan. Haar ‘knuffelspeech’, op een congres van bijna duizend psychiaters en dokters. is beroemd geworden - of moet ik zeggen: berucht (lacht). James en ik hadden de tekst geschreven. Tijdens een stevige lunch in de pub waren we plots op het belang van de knuffel gekomen. Dus schreven we: een knuffel kost niets, is milieuvriendelijk en vergt geen vakkennis. Een beetje alcohol wakkert de inspiratie aan, hé (lacht). Toen Diana onze tekst las, moest ze erg lachen om die vondst. Ze zei: ‘Ik ga dat letterlijk zo zeggen.’ Het ontroerde haar ook: in haar jeugd had het haar vaak ontbroken aan een knuffel of een beetje warmte.»

HUMO Hoe ijdel was ze?

MORTON «Heb je die foto’s gezien van haar bezoek aan Japan, in ‘95? De keizer had haar uitgenodigd in zijn paleis. Ze wist dat de man vrij klein van gestalte was, maar toch had ze schoenen met hoge hakken aangetrokken. Ze keek létterlijk op hem neer (lachje). Dat is ijdelheid, toch?

»Haar uiterlijk wás belangrijk voor haar. Ze hield van mooie kleren van beroemde ontwerpers. Ze heeft ooit het plan gehad Gianni Versace uniformen voor het huispersoneel te laten ontwerpen. Ook haar interieur was tot in de puntjes in orde. Ze had smaak en stijl, Diana.

»Kleine dingen kunnen soms wonderen doen, zeker bij iemand die broos en onzeker is. Bij Diana was het haar nieuwe kapsel. Ze had al jaren dezelfde kapper toen ze via een Franse fotograaf in contact kwam met Sam McKnight, een hair stylist die toen furore maakte. Achteraf zei ze tegen mij: ‘Andrew, toen ik bij hem naar buiten ging, was ik een andere vrouw.’ Door haar nieuwe coupe nam haar zelfvertrouwen toe, en ze had ook minder last van boulimie.»

'Ze haatte het echt om een lid van de koninklijke familie te zijn. Niet voor niets noemde ze Buckingham Palace de leprakolonie.' Beeld ARD
'Ze haatte het echt om een lid van de koninklijke familie te zijn. Niet voor niets noemde ze Buckingham Palace de leprakolonie.'Beeld ARD

Traagheid

HUMO Was ze een betrouwbare vrouw?

MORTON «Moeilijke vraag. (wikt zijn woorden) Diana was heel loyaal - tot het moment dat je in haar ogen iets verkeerd deed. Zelfs een klein misverstand kon al genoeg zijn om een vriend voor altijd te laten vallen.

»Zo ging zo ook om met haar personeel. Wie haar vertrouwen beschaamde, vloog gelijk de deur uit.»

HUMO Diana heeft zelf ook fouten gemaakt. Voelde ze zich daar ooit schuldig over?

MORTON «Lange tijd heeft ze elke verantwoordelijkheid afgewimpeld. Voor alles wat fout ging, legde ze de schuld bij de prins en de koninklijke familie. Pas na haar therapie kon ze toegeven dat ze zelf ook niet helemaal zonder zonde was. Zo heeft ze zich verontschuldigd bij Lady Spencer, haar stiefmoeder, die ze jarenlang zwartgemaakt had. En ze is haar grootmoeder gaan opzoeken om het weer goed te maken, want ook met haar was ze jarenlang gebrouilleerd.

»De laatste jaren was Diana niet bang meer om met zichzelf geconfronteerd te worden. Ze zei: ‘Ik weet dat ik fouten maak, maar ik wil mijn eigen beslissingen kunnen nemen.’»

HUMO Hoe belangrijk was de scheiding voor haar?

MORTON «De formele scheiding was heel belangrijk voor haar. Ze kon eindelijk beginnen aan haar eigen leven, in plaats van er de hele tijd over te fantaseren. Ze is nooit zo gelukkig geweest als in het laatste jaar van haar leven: het was alsof er een last van haar schouders was gevallen. Ze haatte het echt om een lid van de koninklijke familie te zijn. Niet voor niets noemde ze Buckingham Palace de leprakolonie.»

'Zij en Dodi Al Fayed waren nog maar heel kort samen, en toch wijzen een paar elementen erop dat het haar menens was.' Beeld Photo News
'Zij en Dodi Al Fayed waren nog maar heel kort samen, en toch wijzen een paar elementen erop dat het haar menens was.'Beeld Photo News

Onkuisheid

HUMO In maart van dit jaar blokletterde Sunday People: ‘Diana Seksbom’ en ‘De Namen van Diana’s Drie Geheime Minnaars’.

MORTON (snel, heftig) «Yeah, en die journalisten insinueerden dat ze die informatie van mij hadden. Een journaliste van Sunday People is bij mij komen aanbellen. Ik heb haar helemaal niets gezegd, maar bij tabloids helpt dat niet: ze verzinnen hun eigen verhaal wel.»

HUMO Anderzijds: Diana was ook niet zuinig met minnaars.

MORTON «Ze heeft in veertien jaar tijd zeven of acht minnaars gehad. Dat is toch niet zoveel, is it? (glimlacht)

»De eerste was Barry Mannakee, een sergeant van haar veiligheidsteam en vader van twee kinderen. Met hem begon ze een relatie kort nadat Harry geboren was: ze voelde zich tot hem aangetrokken omdat hij naar haar luisterde als ze over de kinderen wilde praten. De verhouding heeft een jaar geduurd; toen kwam de geheime dienst erachter en werd Mannakee overgeplaatst. Later is hij bij een ongeval om het leven gekomen. Een vriendin vertelde mij dat Diana het nieuws vernam toen ze met Charles op het filmfestival in Cannes was, en dat ze ontroostbaar was. Meer dan één keer is ze later naar het crematorium gegaan waar zijn urne bewaard werd.

»Haar bekendste minnaar is James Gilbey, van de beruchte Squidgygate-tapes (illegaal afgetapte telefoongesprekken die de prinses en Gilbey voerden rond oudjaar ’89, red.). Maar hij was voor Diana niet meer dan een vluchtig avontuurtje nadat haar vier jaar durende verhouding met kapitein James Hewitt op de klippen was gelopen.

»De relatie met Oliver Hoare, de kunsthandelaar, begon in 1992 en duurde iets minder dan twee jaar. In 1994 had ze een affaire met Will Carling, een rugbyspeler. Hij ging naar dezelfde gym als zij; haar fitnesstrainer vertelde me dat ze algauw openlijk met hem stond te flirten. Carling was nog maar een jaar getrouwd, maar hij werd smoorverliefd op haar, en hij liet zijn vrouw in de steek. Korte tijd later was Diana’s liefde voor Carling voorbij en liet ze hem vallen - same story als bij Hoare. Toen kwam de Amerikaanse miljardair Teddy Forstmann kort in haar leven.

»In september ’95 leerde ze dan Hasnat Khan kennen, een chirurg van Pakistaanse afkomst. Ze ontmoette hem toen hij de man van Oonagh - haar vriendin, en lange tijd ook haar gebedsgenezeres - moest opereren. Het was liefde op het eerste gezicht. Diana ging Oonaghs man bijna elke dag opzoeken - maar ze informeerde wél eerst wanneer dokter Khan zijn ronde deed. Algauw spraken ze regelmatig af. Diana verkleedde zich dan met een pruik en een zonnebril, en dan gingen ze uiteten in de buurt van zijn appartement. Soms zocht hij haar ook op bij haar thuis; de butler kreeg dan de opdracht hem ongezien naar binnen te smokkelen. Vaak hadden die ontmoetingen ook op zondag plaats, als het personeel vrij had. Khan was méér dan een flirt, hoor: Diana is zelfs naar Pakistan gereisd om kennis te maken met zijn familie.

»Weet u, Diana was het soort vrouw dat zich onmiddellijk probeert in te leven in de interesses van de man op wie ze verliefd is. Toen ze met Carling was, ging ze naar rugbywedstrijden, in haar tijd met Hoare studeerde ze kunstgeschiedenis, en toen ze Khan had leren kennen, ging ze zich verdiepen in de anatomie van het menselijk lichaam.

»Diana kon niet alleen zijn: ze wilde voortdurend weten dat er iemand was die haar beminde en wilde. Omdat Charles niet van haar hield, had ze geen andere keuze dan op zoek te gaan naar een andere man.»

HUMO In uw boek schrijft u dat Charles Diana al op de vooravond van hun huwelijk meedeelde dat hij niet van haar hield.

MORTON «Yeah, in twee zinnen! Dat is toch verschrikkelijk.

»Diana vertelde me dat haar trouwdag de ergste dag van haar leven was. Ze geloofde oprecht in het huwelijk. Als kind was ze verslingerd aan de romannetjes van Barbara Cartland: romantiek, de prins op het witte paard, eeuwige liefde. Dat beeld sloeg Charles die avond op een heel brutale manier aan diggelen. Toen ze ’s anderendaags voor het altaar stond, voelde ze zich als een lam dat naar de slachtbank wordt geleid; zo omschreef ze dat.

»Na het ‘Panorama’- interview (met Martin Bashir, op 29 juni 1994, waarin Diana zeer openhartig sprak over haar privé-leven, red.) heeft prins William haar gevraagd: ‘Mama, is het waar dat papa nooit van je gehouden heeft?’ Daar heeft ze me later over gezegd: ‘Dat was de pijnlijkste vraag die me ooit is gesteld.’ Die ene vraag deed haar inzien dat haar hele leven een leugen was.»

HUMO Haar laatste vriend was Dodi Al Fayed. Was het liefde of alleen een avontuurtje?

MORTON «Ze waren nog maar heel kort samen, en toch wijzen een paar elementen erop dat het haar menens was. Vanop de boot belde ze met een satelliettelefoon naar een priester die ze kende om hem te vragen of een christen kan trouwen met een moslim, en dan bij voorkeur in een christelijke kerk.

»Haar stiefmoeder vertelde me dat ze Diana nog nooit zo verliefd en gelukkig had gezien als in die weken voor haar dood. Ze zei: ‘Dodi gaf om haar, hij wilde haar alles geven.’ Ik denk niet dat ze snel zouden zijn getrouwd, maar het huwelijk was zeker een optie.»

HUMO Naar verluidt hadden ze ook goede seks.

MORTON «Ik neem aan van wel, ja.

»Haar voormalige astrologe Penny Thornton vertelde mij dat: ze had foto’s van Diana geanalyseerd. Vrouwen zíén dat aan andere vrouwen, zegt men mij (lacht)

HUMO Was ze in verwachting?

MORTON «Dat is een mythe. Diana was niet in verwachting, zeker weten.»

HUMO Wie was de belangrijkste man in haar leven?

MORTON «Dat waren William en Harry, haar zoons. Vooral William was heel belangrijk voor haar. Hij was nog jong, maar hij had veel invloed op haar. Hij hielp haar en gaf haar raad, meer dan omgekeerd.

»In 1996 - de scheiding was achter de rug - kreeg William het idee haar koninklijke gewaden te verkopen voor het goede doel. Diana was verrukt. Ze sloeg twee vliegen in één klap: ze nam afscheid van haar koninklijke verleden, en de opbrengst ging naar een aidsfonds. De veiling bij Christie’s bracht een paar miljoen dollar op.»

HUMO U hebt inmiddels ook een biografie van Monica Lewinsky geschreven. Ziet u gelijkenissen tussen haar en Lady Di?

MORTON «Het zijn totaal verschillende figuren, maar ze hebben één ding gemeen: ook Monica voelt zich onrechtvaardig behandeld door de man van wie ze hield - Bill Clinton. Haar leven is geruïneerd.

»Ik zag Monica twee weken geleden in New York. Ik behandel haar als een dochter. Daar moet u niets achter zoeken: ik ben haar biograaf, net zoals ik dat van Diana was. Er is niks zo boeiend als je in het leven van een ander mens proberen in te leven.»

HUMO En u doet het voortreffelijk. Ik dank u voor dit gesprek.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234