null Beeld RONNY MEYERS
Beeld RONNY MEYERS

Dwarskijker‘De Pfaffs’

‘De Pfaffs’ op VTM: ‘Ik lig nog altijd dubbel als ik die kraagreclame om aandacht zie schreeuwen’

(Verschenen in Humo op 23 oktober 2002, halfweg het eerste seizoen)

Nog steeds kijk ik met genoegen naar ‘De Pfaffs’, sterker nog: ik kijk met toenemende gretigheid. Na elke aflevering wil ik méér, ondanks het besef dat deze docusoap mij telkens weer in de karakterrol van nieuwsgierige buurman manoeuvreert: een veeleer eng type dat, zodra het ophoudt met regenen, in zijn tuin een trapleertje beklimt en prompt over de heg begint te gluren. Haast al z’n vrije tijd gaat eraan op.

Zijn vrouw staat op de begane grond haar beurt af te wachten; op zijn teken – een subtiel vogelgeluidje – reikt ze hem zo nu en dan een verrekijker aan. Hun huwelijk is tamelijk geslaagd. Althans: daar gaan ze van uit, die twee, ook al moet zij hem dan iets te vaak vragen: ‘Wanneer mag ik eindelijk eens op de trapleer?’ Hij vindt dat ze niet moet zeuren als hij op de trapleer staat.

Wordt er van gene zijde onvoorzien teruggekeken, dan weet die buurman even behendig als schielijk weg te duiken en toch zijn evenwicht te bewaren. In zulke gevallen houdt zijn vrouw het trapleertje in een stevige greep, als in een reflex. Af en toe moet hij, meegesleept door de taferelen die zich in zijn blikveld afspelen, de aandrang onderdrukken om ‘Zet ze als de bliksem het huis uit, Jean-Marie’ te roepen. Of: ‘Pas op! Angie maakt aanstalten om haar gevoeg te doen!’

De emoties laaiden hoog op in de laatste twee afleveringen van ‘De Pfaffs’, al zag het er eerst niet naar uit: Sam Gooris, El Simpatiquito, zat ’s ochtends in een kennelijke staat van euforie naar een dvd van Elvis te kijken; hij was, na een lange nacht in de Vlaamse showbizz, aangeschoten thuisgekomen en had nog te veel napret om meteen onder zeil te gaan. Voor zover hij de toestand kon overzien, had niemand in huis gescheten, hoe uitnodigend de vloerbedekking er ook nu weer bij mocht liggen. Kortom: er gloorde alweer een gelukkige dag bij de Pfaffs. Kelly en Lyndsey waren ook in een opperbeste stemming; Kelly nam Sams al te vrolijke bui voor lief – hij is er me eentje – en maakte zich op om met haar zusje een regionaal televisieprogramma te gaan presenteren. Niemand zag het vuiltje aan de lucht.

null Beeld VTM2
Beeld VTM2

Nog diezelfde dag kwam de jobstijding: Jean-Marie Pfaff lag na een motorongeluk behoorlijk geschonden in een Italiaans ziekenhuis. Esthetisch verstelwerk was naar verluidt aangewezen. Deze aflevering eindigde met een grande scène van Kelly: in tranen hield zij een monoloog waarin zij het ongeluk van haar vader via een ommetje op de pers verhaalde, en bij uitbreiding op iedereen die zich ooit over de beroemde doelman vrolijk had gemaakt. Voor haar part konden zulke lui maar beter spoedig doodgaan: de cameraploeg van De Televisiefabriek zag ze daarbij merkwaardig genoeg door de vingers. Jean-Marie was een keeper van wereldformaat, die over een persoonlijkheid beschikte waarmee we de Duitsers eindelijk de oorlog betaald konden zetten, en dan nog wel in een Duits naar óns believen, het Duits waarmee de Mof tijdens de bezetting wel eens van het kastje naar de muur werd gestuurd. Als we zijn indrukwekkende voetballoopbaan even buiten beschouwing laten, is hij een goeierd die onder goeierds ter hoogte van Brasschaat zijn weerga niet heeft, maar ik lig nog altijd dubbel als ik die kraagreclame om aandacht zie schreeuwen. Als je vader tegen wil en dank een humorist is, kun je volgens mij evengoed trots op hem zijn.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234