Danira Boukhriss TerkessidisBeeld HUMO/Geert Kennis

tussen hemel en helDanira Boukhriss Terkessidis

‘Een collega bij de VRT heeft me uitgelegd waarom vrouwen grote borsten hebben’

‘Altijd wanneer ik geïnterviewd word, stellen ze me dezelfde vragen,’ zegt Danira Boukhriss Terkessidis. ‘Of er wat mij betreft meer allochtonen in de media moeten werken, bijvoorbeeld, omdat ik toevallig van Marokkaans-Griekse komaf ben. Ik ben blij dat ik het in dit interview eens over de hemel en de hel op aarde mag hebben, in plaats van over het diversiteitsbeleid van de VRT: ’t is een keer iets anders.’

(Verschenen in Humo op 26 augustus 2014)

DANIRA BOUKHRISS TERKESSIDIS (24) «De hemel op aarde, voor mij is dat met goeie vrienden op café of op restaurant zitten en genieten van de fijne gesprek-ken en van het lekkere eten en drinken. Minstens één keer per week ga ik op restaurant: ik eet heel graag, maar zelf kan ik echt niet goed koken.»

HUMO Wat is je culinaire top?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Ik hou vooral van typisch Vlaamse kost: witloof met hesp en kaas-saus, of stoofvlees met frieten. En mijn moeder kookt ook heel lekker en gezond. Maar het allerliefst eet ik de Marokkaanse tajines van mijn vader, zeker die met lamsvlees.»

HUMO Meteen over naar het andere uiterste: wanneer was jij het ongelukkigst in je leven?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Net zoals iedereen heb ik wel al eens een kleine tegenslag gehad, maar niets om over naar huis te schrijven.»

HUMO Heb je zwaar gepuberd?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Dat niet, nee. Of toch niet tegenover mijn ouders. Ik heb nooit gerebelleerd om de simpele reden dat er niets te rebelleren viel: ik heb een heel vrije opvoeding gehad.

»Ik ben vanaf het middelbaar een ‘sleutelkind’ geworden: zowel mijn vader als mijn moeder werkten doorgaans tot laat – mijn moeder (Koula Terkessidis, red.) werkt nog altijd bij de VRT – en als enig kind kreeg ik de sleutel, om na school binnen te kunnen. Ik was een heel braaf en verantwoordelijk kind – ik had altijd al mijn huiswerk gemaakt als mijn vader of mijn moeder thuiskwam – met als gevolg dat mijn ouders me volledig vertrouwden. En dus mocht ik zo’n beetje alles. Zo lang uitgaan als ik wilde, bijvoorbeeld: ik denk dat mijn moeder één keer in mijn leven tegen mij heeft gezegd dat ik op een bepaald uur thuis moest zijn, gewoon voor de vorm. Maar ik vertelde haar ook altijd alles: dat ik dronken was geweest, of een jongen had gekust of zo.

»Op mijn achttiende ben ik taal- en letterkunde gaan studeren, en vanaf mijn tweede bachelor ben ik op kot gegaan in Brussel.»

HUMO Met welke gedachte ben je destijds literatuur gaan studeren?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «In het middelbaar was lezen mijn grootste hobby, en omdat ik bang was dat ik daar als student geen tijd meer voor zou hebben, dacht ik: ‘Laat ik een richting kiezen waarvoor ik boeken moet lezen.’ Toegegeven: op het einde van mijn studie kon ik een tijdlang geen boek meer lezen zonder het meteen te beginnen analyseren. Maar nu ben ik heel blij dat ik zo veel grote klassiekers achter de kiezen heb. Geef toe: wie zou er nu nog voor zijn plezier Tolstoj lezen, of Dostojevski, of ‘De avonden’ van Gerard Reve? Niet veel mensen van mijn generatie, denk ik toch.»

HUMO Wat bezorgt jou geestelijk genot?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Wat ik altijd interessant vind, is een gesprek met iemand die heel veel weet over iets waar ik niks over weet. Wetenschap, bijvoorbeeld: ik ken daar niks van, maar als iemand me een wetenschappelijk item goed kan uitleggen, dan hang ik aan zijn lippen. Onlangs nog heeft een collega bij de VRT heeft me uitgelegd waarom vrouwen grote borsten hebben – enfin, groter dan die van mannen. Weet jij waarom?»

HUMO Nee.

BOUKHRISS TERKESSIDIS «’t Is iets evolutionairs: lang geleden stierven de baby’s van vrouwen met platte borsten vaker, omdat ze bij het drinken geen lucht hadden om te ademen. De kinderen van vrouwen die grotere borsten hadden bleven leven, dus die gaven die genen door in de evolutie. Boeiend, hè?»

DUIVELS GENOT

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Heel dringend moeten plassen en dan eindelijk alles kunnen lossen: dat is pure ontspanning. Of een hele dag stappen en dan eindelijk gaan liggen en het bloed door je benen voelen stromen. Of een goeie hoofdmassage, waar al je zorgen van wegstromen. Of heel hard lachen, dat vind ik ook een zalig gevoel. Maar waar ik echt niet tegen kan, lichamelijk gezien, is gekieteld worden. Verschrikkelijk is dat, en toch moet je ervan lachen: het lijkt dus alsof je het leuk vindt, terwijl je eigenlijk wil dat het stopt. Ik zou het tof vinden als iemand me dat zou kunnen uitleggen.»

HUMO Waar kun jij je nog zoal aan ergeren, buiten gekieteld worden?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Wat ik echt een heel vies gevoel vind, is op een hete zomerdag in een overvolle tram of bus stappen. Van de zomer stond ik hier in Brussel een keer in een bomvolle metro met mijn hand aan zo’n stalen paal – dat op zich vond ik al vies – en overal rond me voelde ik bezwete lijven tegen me aangedrukt van mensen die ik niet kende. Verschríkkelijk! Ik had ook het gevoel dat er iemand aan mijn kont zat, maar ik kon niet zeggen of het per ongeluk was of niet.»

HUMO Doet me eraan denken: heb je ‘Femme de la rue’ gezien?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Ja, maar ik vond dat een heel eenzijdige film. Wat ik jammer vond, was dat er vooral meisjes aan het woord kwamen die niet uit Brussel afkomstig waren: ’t waren studentes uit Vlaanderen of uit het buitenland die in Brussel kwamen wonen, de Grote Angstaanjagende Stad. Hadden ze échte Brusselse meisjes geïnterviewd, dan was de toon helemaal anders geweest. Oké, je wórdt hier lastiggevallen, en er wórdt al eens iets geroepen, maar het is niet zo dat we elke dag een hand op onze kont krijgen, hè? Ik vraag me ook af: vinden die meisjes het op zich ambetant dat er iets denigrerends geroepen wordt, of vinden ze het ambetant omdat het meestal Marokkaanse gasten zijn die dat doen? Stel dat een knappe Vlaming zoiets zou roepen, type Matthias Schoenaerts of Ruben Van Gucht, zouden die meisjes het dan nog zo erg vinden? Ik denk het niet. En je moet zoiets ook leren counteren. Wanneer ik over straat loop en er roept eentje: ‘Hé, ça va? Je bent mooi, mag ik je nummer?’, dan zeg ik simpelweg: ‘Nee’, ik glimlach en ik stap door. Meestal laten ze je dan met rust.»

HUMO Meestal?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Welja, twee keer zijn ze toch wat verder gegaan dan me lief was. Eén keer duwden ze me tegen een muur om me te proberen te betasten. Gelukkig kwam er toen juist een politiecombi voorbij en zijn ze weggelopen. Ik dacht: die agenten gaan er achteraan. Maar ze reden gewoon het blokje om, en toen ze opnieuw bij mij passeerden, draaide de ene z’n raampje open: ‘Ça va, mademoiselle?’ (lacht) Ik had eigenlijk een klacht tegen de politie moeten indienen, maar ik was te verbouwereerd.

»Ik heb ook al meegemaakt dat ze me bleven volgen en dat ik het op een rennen heb gezet om ze kwijt te spelen. Mijn eigen huisdeur binnengaan durfde ik niet, want dan wisten ze waar ik woon. Maar kom, het is maar twee keer gebeurd in de vijf jaar dat ik hier woon.»

HUMO Ik vind twee aanrandingen in vijf jaar tijd toch veel, hoor.

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Oké, misschien wel. Maar voor mij is dat geen reden om Brussel te verlaten. Ik voel me hier nooit bang, zeker overdag niet.»

HUMO Je liet daarnet al even de namen Matthias Schoenaerts en Ruben Van Gucht vallen. Je weet dat ik je tot slot nog naar je favoriete onenight...

BOUKHRISS TERKESSIDIS (snel) «Neenee, die niet! Ik vermeldde die twee namen maar omdat het van die typische hunks zijn waar veel Vlaamse vrouwen op vallen. Ik zou er zelf geen onenightstand mee willen.»

HUMO Met wie dan wel?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Met niemand, eigenlijk: ik vind een onenightstand geen aantrekkelijk idee. Je wil een man toch op zijn minst een beetje leren kennen, en weten dat het geen creep is voor je ermee het bed in duikt.»

HUMO Goed. Maar ik wil toch echt een naam.

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Wel, ik zat te denken: ik zou wel eens een avondje met de Rode Duivels willen feesten. Dat lijken me allemaal toffe, levendige, bruisend energieke gasten.»

HUMO Een gangbang, met andere woorden.

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Neenee, haha, gewoon een gezellig avondje eten en drinken. En op het einde van de avond zal ik wel zien met wie het het best klikt (lacht)

HUMO Enig idee?

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Hmm, nee.»

HUMO Komaan, Danira.

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Oké, ik geef toe dat er een paar zijn die op het eerste gezicht mijn voorkeur wegdragen.» 

HUMO Wie? 

BOUKHRISS TERKESSIDIS «Zeg ik niet. Maar ik wil ze allemaal de kans geven om mij beter te leren kennen. Sympathiek van mij, hè?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234