Slavin KatarinaBeeld Stijn Felix

Slavin Katarina H. en haar meester

‘Heerlijk dat hij me tot lichaam reduceert en mijn geest uitschakelt’

Zij een prachtige, blonde dertiger, hij een afgetraind, goedgekleed zuiders type. Ze keuvelen als een getrouwd stel, maar ik weet dat hij de man is bij wie zij eindelijk vond wat ze zocht: volledige onderwerping en totale overgave.

In ‘Bovenal bemin één meester’ beschrijft sm-slavin Katarina H. op een gekmakend gedetailleerde manier hoe haar meester haar domineert en haar verlost van haar altijd hyperalerte geest. Het boek sleept je mee langs haar angst en opwinding, haar leugens en twijfels, maar vooral langs ontelbare orgasmes, waarna je onwillekeurig denkt: volgens mij wil ik dat ook. Hoewel... De titel van haar boek verwijst niet zomaar naar de bijbel. Katarina H. is godsdienstlerares, moeder van drie kinderen, en heel gelukkig getrouwd. Ze voelde zich ook wel schuldig.

HUMO Is het boek voor jou een mea culpa? Of een roep om begrip?

Katarina H. «Eigenlijk begon ik te schrijven omdat ik wou dat mijn meester me begreep. Dat hij besefte hoe het is om slavin te zijn, hoe ik me voel als hij me onderwerpt.»

HUMO Is dat gelukt, meester?

Meester «Ik was vooral enorm verbaasd. Ik heb nooit beseft dat Katarina de opdrachten die ik haar via chat stuurde en de beschrijvingen van wat ik met haar zou doen zó ernstig nam.»

H. «Als ik terugstuurde: ‘Ik zal flink zijn’, méénde ik dat. Ik was telkens echt bang.»

Meester «Terwijl ik gewoon nogal expliciete berichten schreef. Dat moest ik. Om wat wij samen hebben boeiend te houden, moet ik een evolutie inbouwen. Telkens een beetje angst zaaien en haar iedere keer weer over een grens duwen.»

H. «Ja! Dat was waar ik naar verlangde.»

Slavin KatarinaBeeld Humo

HUMO Ook al ben je heel gelukkig getrouwd.

H. «Ja. En ik weet dat niet alle lezers dat zullen begrijpen, dat schreef ik ook in de inleiding.»

HUMO Je bent godsdienstlerares. Je leert je leerlingen: ‘Wat gij niet wil dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet,’ schrijf je.

H. «Inderdaad. Daar heb ik heel erg mee geworsteld. Ik kon mezelf wel wijsmaken: ‘Eigenlijk kwets ik mijn man niet, want hij weet niets.’ Maar vanbinnen wrong het natuurlijk toch.»

HUMO Je kon je rollen wel goed gescheiden houden. Je schakelde moeiteloos over van Katarina, de slavin, naar Katarina, de liefhebbende echtgenote.

H. «Ja, maar op den duur begon het mijn leven thuis toch te beïnvloeden. Ik heb het mijn man intussen ook verteld. Ik voelde dat de innige vriendschap die ik met hem heb op de helling kwam te staan. Dat we steeds meer zwegen als we samen waren, kon ik niet verdragen. Dat gebeurde sluipenderwijs. Bij elke date moest ik natuurlijk een excuus verzinnen. Meestal ging ik dan zogenaamd eten met een vriendin. Ik zorgde er wel voor dat ik die bewuste vriendin ook echt had gesproken. Dan kon ik mijn man toch íéts vertellen, maar veel verhaal was er natuurlijk niet. Als ik dan eens echt met een vriendin ging eten, kon ik ook niet opeens wél een uitgebreid verslag geven. Dan zou het opvallen dat er al die andere keren zo weinig te vertellen was. Voor je het weet, heb je elkaar helemaal niets meer te vertellen. Dat kon ik niet aan. Mijn man was altijd mijn beste vriend. Die wou ik niet kwijt.»

HUMO Hoe nam hij het op?

H. «Eerst was er natuurlijk het verdriet. Maar mijn man is heel zacht en begripvol. Hij had ook wel vermoedens. Al was het maar omdat ik na een chat met mijn meester vaak zo’n honger naar seks had dat mijn man me in bed niet kon volgen. Hij vond dat niet erg, maar op den duur begon het wel op te vallen.»

Meester «Je had hem vroeger al wel signalen gegeven over waar je seksueel naar verlangde.»

H. «Ja. Ik had hem al wel eens uitgelegd dat ik graag gedomineerd wilde worden. Hij heeft dat geprobeerd, maar hij voelde zich er niet gelukkig bij, want zo is hij gewoon niet. En ik voelde me er niet gelukkig bij, want het was niet zoals het moest. Mijn man begrijpt dat ik bij mijn meester iets vind wat hij me niet kan geven, daarom kan hij ermee leven.»

HUMO Weet hij dat je ‘Bovenal bemin één meester’ hebt geschreven?

H. «Ja, maar hij gaat het boek niet lezen. Hij wil de twee werelden gescheiden houden.»

HUMO Hij is allesbehalve een meester, begrijp ik, en toch viel je voor hem.

H. «Ja. Omdat we heel erg hetzelfde denken over de dingen: we vinden het allebei heel belangrijk om ecologisch te leven, verlangen niet naar luxe, gaan het liefst op reis in de natuur, zijn het altijd eens over hoe we onze kinderen opvoeden – dat ze schermloze dagen moeten hebben, met de fiets naar school gaan...»

HUMO Extreem correct, eigenlijk.

H. «Ja (lacht). Ik denk dat ik nog nooit echt iets immoreels heb gedaan.»

Meester «Ze had zich keurig aangepast aan de conventies van de samenleving. Ik ook, hoor. Ik heb 22 jaar een vaste relatie gehad.

»Ik ben net als Katarina heel conventioneel opgevoed. Ik speelde in een band en wilde muzikant worden, maar voor mijn vader was dat ondenkbaar. Ik speel nog steeds muziek, maar ik heb gestudeerd en heb nu een eigen bedrijf. Ik heb zelfs in het college bij de paters niet één keer straf gekregen. Ik ging altijd tot aan de grens van het aanvaardbare maar nooit erover, hoe groot die drang altijd ook was. Het eerste woord dat ik kon zeggen was niet mama of papa, maar neen. En het tweede woord was: zelf.»

HUMO Maar toch was je 22 jaar trouw aan je vrouw.

Meester «Ik was wanhopig verliefd toen ik haar leerde kennen. Ze was het meisje dat altijd in het oog liep in de muziekscene waar ik speelde. Het heeft lang geduurd voor ik haar zo ver had dat ze mij ook zag. Ik liep niet te koop met mijn interesse voor haar. Die heb ik pas kenbaar gemaakt toen ik wist dat ze mij ook wou. Toen we eindelijk samen waren, sloot ik me af van alles en wilde ik alleen nog bij haar zijn.»

Slavin KatarinaBeeld Humo


Braaf meisje

HUMO Je bent eigenlijk een romanticus. Een man van alles of niks.

Meester «Misschien. Maar het was fout om alles samen te willen doen. Ik ben samen met haar mijn zaak begonnen en dat werkte niet. Ik heb intussen begrepen dat vrouwen moeilijker zaken van het persoonlijke kunnen scheiden. Ze kunnen niet ’s avonds gezellig op de sofa zitten als je overdag een conflict op het werk hebt gehad. En in zaken ben ik keihard.»

H. «Hij kan heel goed zijn emoties uitschakelen als dat nodig is.»

Meester «Nu, ik heb nog steeds een hele liefdevolle relatie met haar. Als ze me nu zou bellen voor een noodgeval, vertrek ik meteen.»

HUMO Jullie zijn niet meer samen. Je vrouw heeft uiteindelijk haar heil gezocht bij een minnaar.

Meester «Ja. Dat heeft me totaal verrast.»

HUMO En het heeft je getekend, las ik.

Meester «Het heeft alleszins mijn kijk op vrouwen danig veranderd. Ik ben opgevoed met een heel archaïsch vrouwbeeld. Dat een vrouw zou vreemdgaan voor seks kon ik me gewoon niet inbeelden. Dat mijn vrouw die stap heeft gezet, terwijl ze mij toch heel graag zag, heeft mij zwaar gechoqueerd. Ik was er maandenlang het hart van in. Daarna ben ik systematisch beginnen daten met getrouwde vrouwen – liefst uit zo gelukkig mogelijke huwelijken, om te horen waarom ze dat deden.»

HUMO Echt? Wat was je conclusie?

Meester «Dat mijn beeld over vrouwen is bijgestuurd (lacht).»

H. «Hij weet nu dat vrouwen ook puur zin in seks hebben.»

Meester «Dat vrouwen door dezelfde driften gedreven worden als mannen, maar dat ze er door de maatschappelijke conventies minder aan toegeven. Vrouwen die mannen verslijten zoals mannen dat doen met vrouwen, dat ligt blijkbaar nog steeds moeilijk.»

H. «Precies. Mijn moeder prentte me in dat alleen sletten seks hebben voor de lol. Als vrouw hoorde je geen opwindend leven te hebben. In mijn hoofd was dat volledig taboe.»

HUMO Meester, u bent er ondertussen in gespecialiseerd om dat verlangen van vrouwen te vervullen.

Meester «Tijdens dates zag ik al snel dat vrouwen op zoek waren naar bevrediging. En als je weet hoe je hen die kan geven, is het een koud kunstje om hen te krijgen waar je hen wil hebben.»

H. «Hij is een meester in aantrekken en afstoten.»

Meester «Ja (lacht). Ik ben een goede manipulator. Als een vrouw een tweede keer wil afspreken, maak ik meteen duidelijk dat daar voor mij een verlanglijstje en spelregels aan vasthangen, mijn spelregels. Sindsdien heb ik nooit meer een afwijzing of weigering van een vrouw gekregen.»

HUMO Katarina, jij had als kind al wilde seksuele fantasieën.

H. «Niet zo bewust natuurlijk, maar ik speelde met naakte barbiepoppen terwijl ik op mijn buik over het tapijt kronkelde. Ik denk dat mijn moeder aanvoelde dat er veel wellust in mij zat en dat ze daarom zo streng was voor mij. Dat ze daarom steeds weer zei dat ik een braaf meisje moest zijn, en dat ik nóóit zomaar mocht kussen. Als een rokje boven de knie kwam, mocht ik het niet dragen. Ik was echt een product van opvattingen en vooroordelen die nog steeds veel meer dan we beseffen het denken over vrouwen in onze samenleving bepalen.»

HUMO Je bent getrouwd met je eerste vriendje.

H. «Tijdens mijn studie heb ik wel met jongens gekust en wat gefriemeld. Maar ik had geleerd dat seks alleen mocht met een jongen die van je hield, en met wie je je leven ging delen. Mijn man en ik kunnen het heel goed met elkaar vinden, en we waren allebei gek op elkaar. Dat vond ik zalig en geruststellend. Hij heeft me ontmaagd en daarna ben ik met hem getrouwd.»

HUMO Er is een theorie die verklaart waarom veel vrouwen ernaar verlangen om gedomineerd te worden. Die zegt dat het nog steeds niet aanvaard is dat vrouwen gewoon pure seks willen, dat ze zich er daarom schuldig over voelen, maar dat ze er natuurlijk geen schuld aan hebben als ze tot seks gedwongen worden.

H. «Ja! Dat is zo fijn, dat je geen enkele verantwoordelijkheid draagt voor wat er allemaal gebeurt. In het begin vroeg mijn meester me weleens: ‘Wat wil je doen vanavond?’ Hij vroeg me om mijn fantasieën bloot te geven, maar het enige wat ik kon denken was: ‘Neen! Je moet ze raden en het dan gewoon dóén.’ Je moet het me niet hardop laten zeggen, want dan is het te duidelijk dat ik dingen wil die ik niet mag willen.»


Winnen met zwemmen

HUMO Psychotherapeut en relatiedeskundige Esther Perel verklaart waarom gelukkige koppels toch ontrouw zijn. Ze zegt: ‘Ze willen niet weg van hun partner, maar ze willen weg van degene die ze zelf geworden zijn. Of ze willen eindelijk degene worden die ze eigenlijk zijn.’

H. «Dat is het. Ik heb de laatste twee jaar het gevoel dat ik eindelijk thuisgekomen ben. Ik heb mezelf ontdekt. Wat ik heb ondernomen, heeft niets te maken met mijn man. Het ging puur om mezelf. Ik wou mijn eigen seksualiteit ontdekken, weten wat mij opwond. Ik wou genot. Mijn genot. Heel egoïstisch. Ook al ben ik dol op mijn man.»

Meester «Ik vind dat zij een ongelofelijke relatie heeft. Zij kunnen praten met elkaar, en daar gaat het eigenlijk over. Dat heb ik met mijn ex-vrouw nooit goed gekund.»

HUMO En met je huidige vriendin ook niet, want zij weet niets van je leven als meester.

Meester «Neen. Ik wil haar niet kwetsen.»

HUMO En dan misschien kwijtraken. Katarina en jij zien elkaar nu al twee jaar regelmatig. Jullie hebben een soort klik, lijkt me. Welke, denk je?

Meester «Ik wist vijf minuten na ons eerste contact dat Katarina nog een hele reis af te leggen had, maar ook dat ze die reis zóú afleggen. Ik heb slavinnen gehad die al heel lang in het milieu zaten, maar ik heb gemerkt dat zij me niet echt triggeren. Ik wil op een wit blad schrijven. Ik wil de eerste verbazing zien. En de tweede, en de derde. Ik wil de gids zijn vanaf de initiatie.»

HUMO Je drijft Katarina langzaam voorbij grenzen. Terwijl ik haar boek las, voelde ik mee hoe bang ze was voor elke nieuwe date, voor wat er ging gebeuren. Maar ook hoe die angst haar tegelijk opwindt.

H. «Ja, als hij was begonnen waar we in het boek mee eindigen, dan zou ik hard zijn weggelopen.»

HUMO In het #MeToo-tijdperk is het wel belangrijk om te benadrukken dat geen enkele vrouw die ernaar verlangt om overmeesterd te worden, ervan droomt om door de eerste de beste engerd de bosjes in getrokken te worden.

H. «Neen! Ik bepaal wel wie mij mag overmeesteren.»

HUMO De meesters van wie we dromen, zijn meestal mooie, sterke mannen. Bij jou, Katarina, waren het kasteelheren die je in je dromen aan de leiband hielden. Ze moeten iets beschermends hebben, hè?

H. «Ja, absoluut. Om alle macht uit handen te geven moet je je beschermd voelen. Ik ben ver durven gaan in wat ik onderga bij mijn meester. Dat gaat stap voor stap. Telkens als ik in een extremer experiment was meegegaan, ben ik hem een beetje meer gaan vertrouwen. Voor ik aan mijn eerste anale avontuur met hem begon, dacht ik: ‘Dit gaat niet leuk zijn.’ Maar ik deed het toch, omdat ik elke keer zo hard had genoten wanneer ik een grens overging.»

HUMO Je moet een beetje báng zijn, hè. Daarom voldeden de andere meesters niet die je hebt uitgeprobeerd. Die zeiden meteen, zoals het in de bdsm-wereld hoort: het is maar een spelletje, en als je wil stoppen, zeg je gewoon ‘Rood’ of ‘Ho’.

H. «Ja, dan is alles veilig. Maar zo is er geen lol meer aan. Wij spelen zonder uitgesproken spelregels. Ik weet dat mijn meester stopt als hij voelt dat ik iets echt niet fijn vind. Die combinatie van bang zijn voor wat er de volgende keer zal gebeuren én de wetenschap dat hij wil dat ik me goed voel, maakt het net zo zalig.»

Meester «Je moet angst creëren, maar net niet te veel. En steeds meer haar vertrouwen winnen, zodat je de volgende keer nog een stapje verder kunt gaan. Een slavin moet wel bereid zijn. Er zijn dingen waarvan ik eis dat ze aangeboden worden. Maar op het moment suprême zal ik wel nagaan of het voor haar fysiek haalbaar is om te incasseren wat ik vraag.»

HUMO Katarina beseft dat het er voor jou om gaat dat ze totale overgave toont.

Meester «Ja, ik wil het gevoel hebben dat ze zal instemmen, ongeacht wat ik vraag. En dat doet ze. Ik heb dat uitvoerig getest.»

HUMO Je wil ook in haar hoofd kruipen. Katarina schrijft: ‘Mijn meester zegt dat onderdanige vrouwen iets moeten hebben meegemaakt in hun kindertijd. Hij vraagt altijd naar de relatie met mijn vader.’

H. (tegen haar meester) «Jij hebt dat onderzocht bij mij, hè.»

Meester «Ja. Slavinnen zijn vaak vrouwen die zich heel sterk voordoen en in hun dagelijkse leven veel verantwoordelijkheden hebben.»

HUMO En wat is hun relatie met hun vader? Katarina vertelt niet veel over hem, behalve dat ze het zalig vond om hem met zwemmen te verslaan.

H. «Mijn fantasieën gingen altijd over winnen en overwonnen worden. Over alle mogelijke machtsverhoudingen, eigenlijk. Dat kwam omdat ik thuis niks mocht en mijn broer alles. Ik moest strijken en mijn broer mocht buiten met vader klussen in de tuin. Hij mocht alcohol drinken en uitgaan, ik niet – terwijl ik nota bene ouder was.»

Meester «Omdat je ouders – terecht – aanvoelden dat je zou ontaarden natuurlijk (lacht).»

H. «Ik was zo boos over die opvoeding. Ik raakte echt gefixeerd op niet willen onderdoen voor jongens en hetzelfde willen kunnen als zij. Ook fysiek. Ik heb verschillende vechtsporten beoefend, vaak als enig meisje tussen alleen maar mannen.»


Hevigste orgasmes

HUMO Je meester zegt dat je in het dagelijkse leven snel de discussie aangaat of de leiding neemt.

H. «Ja, en daardoor trek ik vooral mannen aan die denken: ‘Ah, die is lekker dominant, zij zal alles wel regelen en ze zal ook seksueel wel het voortouw nemen.’ Maar dat laatste wil ik dus helemaal niet.»

HUMO Meester, waren het echt altijd vrijgevochten vrouwen die ervan opgewonden raakten om onder uw strenge hand hulpeloos te worden?

Meester «Absoluut. Ik heb alleen maar hele intelligente, sterke vrouwen op mijn pad gekregen. Ik wil ook alleen zulke vrouwen. De overwinning is pas zoet als de andere partij de moeite waard is, hè (lacht).»

H. «Ik geniet heel erg van de mentale overgave, ik vind het heerlijk dat hij me tot lichaam reduceert en mijn geest uitschakelt.

»Zodra ik opsta, ben ik bezig met organiseren en beslissingen nemen: brooddozen, kinderen naar school, vlees uit de diepvries voor vanavond want ik ben pas om zes uur thuis van het werk, iemand bellen om mijn zoon naar het voetbal te brengen... Het stopt nooit. Behalve bij mijn meester. Daar mág ik niet eens nadenken of beslissen, en kan ik me helemaal laten gaan.»

HUMO Maar hoe was je relatie met je vader nu eigenlijk?

H. «Toen ik in de puberteit kwam en de hormonen door mijn lichaam raasden, wist mijn vader totaal niet meer wat hij met mij aan moest. Hij nam afstand. Net op het moment, weet ik nu, dat meisjes hun vrouw-zijn aan een vaderfiguur willen toetsen.»

Meester «Volgens de psychoanalyse wordt je hang naar domineren of ondergaan al bepaald door hoe je als baby behandeld werd. Lieten je ouders je huilen, of boden ze meteen troost? Ik heb op jonge leeftijd een broer verloren. Daarna hadden mijn ouders het moeilijk om een nauwe band aan te gaan met de rest van hun kinderen. Omdat mijn ouders hardwerkende zelfstandigen waren, bracht ik veel tijd door bij mijn grootouders in Italië. Op mijn zesde stapte ik al alleen het vliegtuig op.»

HUMO En dan laat ook je vrouw je nog in de steek. Je zou je voor minder nooit nog volledig aan iemand durven overgeven. Toch schrijft Katarina dat je ernaar verlangt om nog eens verliefd te worden. Ze vraagt zich af of zij die verliefdheid zou kunnen opwekken.

H. «Ik besefte toen hoe naïef het idee was dat ik een jaar lang met dezelfde man seks zou kunnen hebben zonder gevoelens voor hem te krijgen.»

Meester «Er is veel affectie tussen ons. En hoe je het draait of keert, we hebben een soort relatie, maar ik denk dat we elkaar na twee jaar goed genoeg kennen om te weten dat samen leven onmogelijk zou zijn.»

HUMO Maar jij hebt daar wel even naar verlangd, Katarina.

H. «Ja, ik heb me afgevraagd of het niet zou kunnen. Ik had op een gegeven moment de hevige behoefte om mij volledig aan hem te onderwerpen. Ik wilde de hele tijd leven met iemand die me zegt...»

Meester «Stofzuigen! Nu!»

H. «‘En morgen trek je díé jurk aan!’ Je lacht, maar hij zou dat echt doen.»

Meester «Ja, ik zou er misbruik van maken.»

H. «Hij zou de verleiding niet kunnen weerstaan. Hij zou geen compassie tonen, zou niet zeggen: ‘Weet je wat? Ga vanavond een keer weg met je vriendinnen.’»

HUMO Het zou toch mooi zijn? Jullie zijn geestelijk aan elkaar gewaagd en jullie hebben superseks.

Meester «Ik geloof echt niet dat het kan. Waar trek ik de grens van haar onderdanigheid?»

HUMO Bij de deur van de slaapkamer.

Meester «Neen, dat gaat niet. Ons spel begint al bij de voordeur.»

H. «Ik zou hem ook buiten de slaapkamer willen behagen. Ik zou daar zo ver in gaan dat ik helemaal zou verdwijnen.»

Meester «Zo ga ik met mensen om. Mijn ex wast ook nog mijn kleren en maakt eten als ik daar om vraag. Ik dwing haar daar niet toe, hè. Ik kies nooit voor de frontale aanval. Ik zoek mentale omwegen en gaatjes. Ik ben een subtiele manipulator.»

H. «Ik zou me op den duur onzeker beginnen voelen. Bij seks andere vrouwen dulden is één ding, maar als ik dat zou moeten toelaten in een relatie, zou ik voortdurend bang zijn vervangen te worden.»

HUMO Dat je van je meester andere vrouwen moest accepteren, vond je een zware beproeving, hè?

H. «Ik voelde me extreem machteloos. Hij kon dan kiezen en ik niet.»

Meester «Maar jij mocht zelf een andere vrouw meebrengen, had ik gezegd.»

H. «Ja, dat was nog het ergste: ik mocht mijn eigen concurrentie kiezen. Ik was doodsbang dat die andere vrouwen mij overbodig zouden maken. Maar mijn hevigste orgasmes heb ik dan wel weer gehad met een andere vrouw erbij.»

HUMO Meester, jij zegt regelmatig tegen Katarina: ‘Je mag iemand anders zoeken, maar je vindt toch nooit een betere meester.’ Jullie willen allebei de ware zijn voor elkaar.

Meester «Dat is des mensen, hè. Iedereen wil voor iemand de ware zijn, maar niemand is dat ooit.»

De meester stelt voor om nog een drankje te bestellen en vraagt Katarina wat ze wil. ‘Kies jij maar,’ zegt ze. Even later komt hij terug met een caipirinha. ‘Ah,’ zegt ze, ‘net waar ik zin in had.’ ‘Met extra suiker, zoals je het graag wil,’ zegt de meester. Ik sluip weg en laat hen de avond op hun geheel eigen wijze afsluiten.



Katarina H.,

‘Bovenal bemin één meester’, uitgeverij Van Halewyck

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234