null Beeld

humo sprak metelvis presley

Humo sprak met Elvis Presley: ‘Je moet vertrouwen kunnen hebben als je ergens wil komen’

Ooit bekloeg Guy Mortier zich over het feit dat hij Elvis nooit had geïnterviewd voor Humo. Zijn woorden waren nog niet koud of daar kwam een ijverige TTT-redacteur aandraven met een Humo uit 1964, met interview én centerfold van The King!

Redactie

Lees hier het interview uit 1964:

Het is halfdonker in de studio, behalve bij de ingang waar een troepje mannen het dekor voor de volgende scène overeind zetten. Het toneel stelt een kermis voor in een Amerikaans stadje, met schiettenten, paardenmolens, kramen, aan beide kanten van een stoffige straat die volgestrooid is met lege papieren zakken, oude kranten, kartonnen kopjes.

Op de weg zit een jonge man, weggezakt in een studio-stoel. Hij leest geen boek, geen krant, ziet er een beetje verveeld uit, maar heeft geen poging gedaan om een praatje te maken met de anderen die in lijn buurt zitten te wachten, al zijn er een paar knappe jongedames bij. Zijn gezicht is bruin geschminkt, zijn haar gitzwart geverfd, en er valt een weerbarstige lok over zijn voorhoofd. Een vreemde, vrouwelijke mond. En verrassend blauwe ogen. Elvis Presley, van wie voorspeld werd, toen hij zijn filmcarrière begon, dat het na een paar films wel zou afgelopen zijn. Maar Hal Wallis zal je vertellen, dat 'The Roustabout', die nu gedraaid wordt, zijn zeventiende film is.

HAL WALLIS «Twee jaar geleden scheurde ik zijn oud kontrakt stuk en schreef een nieuw, met een veel groter getal. Wat me verbaast is, dat de faam hem niet naar het hoofd gestegen is. Hij noemt me nog altijd Meneer Wallis. 'Ja meneer Wallis', 'nee meneer Wallis'. En hij gaat praktisch in houding staan. Ik heb hem nooit als een ééndagsvlieg beschouwd. Hij is er gekomen door zijn talent.

»En als u wil weten, waarom ik de Beatles niet probeer vast te pakken zoals ik acht jaar geleden Elvis heb vastgepakt, dan is dit mijn antwoord: omdat ik ze niet wil hebben. Ze houden het niet langer dan een paar films vol. Ik wil geen onvriendelijke dingen over hen zeggen, maar dat zijn ééndagsvliegen. Ze zijn niet opgewassen tegen Elvis, de onbekende Elvis van 1956. Niet dat ik hen niet eens goed bekeken heb. Dat hèb ik gedaan. En er ontbreekt veel aan. Ze hebben geen 'sound' en geen ritme. Ik wil ze niet hebben.»

En zo eindigt het gesprek met de man die sterren 'maakt', en je komt op de set waar Elvis in zijn stoel weggezakt zit. We zullen nu de wereld betreden van Elvis Presley, leeftijd 29 jaar, heer en meester van de villa Graceland even buiten Memphis, die hij als zijn ‘thuis’ beschouwt, en van de villa in Bel-Air even buiten Hollywood, die hij als zijn 'werkhuis' beschouwd. Deze conversatie met Elvis was van tevoren bekokstoofd met Kolonel Parker, zijn impresario, met Thomas Diskin, zijn manusje-van-alles, met Hal Wallis, de producer, met Milt Wat, zijn publiciteitagent, en met Elvis' zes 'jongens'. En het gesprek verliep als volgt.

GRIS Hebt u nu even tijd voor een praatje?

ELVIS (heel beleefd) «Ze hadden me gewaarschuwd dat u kwam. Wacht, laat ik een stoel voor u halen. (Hij staat op, gaat een stoel halen en zet die naast de zijne.) Schijnt het licht niet in uw ogen?»

GRIS Nee. dank u. Wel. wordt ‘Roustabout’ een goeie film?

ELVIS «Ik denk van wel.»

GRIS Mr. Wallis weet wat hij doet, niet?

ELVIS (ernstig) «Dat mag u wel geloven. De Kolonel en ik hebben het grootste vertrouwen in hem. Let wel, in tegenstelling met andere sterren mag ik me niet met het script bemoeien. Ik moet doen wat ze me zeggen. Maar dat ze hun vak kennen, is nu wel bewezen, dus ik laat het maar aan hun over. Je moet vertrouwen kunnen hebben als je ergens wil komen.»

GRIS Juist. Maar vielen de zestien films die u tot nu toe hebt gemaakt allemaal in uw smaak?

ELVIS «Nee, dat kan ik niet zeggen. Sommige ervan had ik liever niet gemaakt. Maar de Kolonel kan u vertellen, dat ze geld hebben opgebracht en dat zegt toch ook wel wat.»

GRIS Uw films hebben een hele afstand afgelegd sinds ‘Love Me Tender’, is het niet?

ELVIS (met een glimlach) «Ja en nee. Dat ligt eraan van welke kant u 't bekijkt. Een heleboel mensen zeggen me, dat ik altijd dezelfde Elvis Presley blijf, en misschien hebben ze gelijk. Ik geloof dat ik niet te vlug mag evolueren. Ik weet dat ik nog elk moment rijper word, dat ik met elke film bijleer en dat ik nog een hele afstand af te leggen heb, voor ik het zingen in mijn films op kan geven om een volbloed acteur te worden. Dat kan nog een tijdje duren.»

GRIS U bent sinds enkele jaren niet meer in het publiek opgetreden. Waarom verstopt u zich voor de wereld, Elvis?

ELVIS «Ik verstop me helemaal niet. Ik weet dat er verteld wordt, dat de Kolonel er een strategie van maakt, me van het publiek weg te houden. Maar dat is niet waar. Volgens mijn programma moet ik elk jaar drie films draaien. Dat is heel wat. Ik heb niet veel tijd tussen twee films in.»

GRIS Wat doet u als u met een film klaar bent?

ELVIS «Dan ga ik naar huis. En dan beleef ik de vijf gelukkigste dagen van mijn leven.»

GRIS Wat bedoelt u?

ELVIS «Wel, het zijn eigenlijk vijf nachten na elke film. Dat is voor mij telkens het grote avontuur, waar ik naar verlang terwijl ik in Hollywood ben. De weg naar huis. Het is een soort traditie geworden. De film is klaar. We laden alles in en we vertrekken. Ik geef het sein : ‘Mannen, inladen!’ De mannen zijn mijn kerels. We zijn met ons zessen. Elk van hun heeft een eigen taak. U kent ie allemaal. U hebt ze vroeger al ontmoet en het zijn nog altijd dezelfde. Wel, ze zorgen voor de details. De reis is zorgvuldig uitgestippeld. Het is 3.000 kilometer van hier tot Memphis en we kennen nu elke bocht, elke brug, elke kuil in de weg. Alles ligt van tevoren vast. Waar we benzine zullen tanken, waar we zullen eten en waar we zullen slapen. En we reizen 's nachts en slapen overdag We vertrekken 's avonds omstreeks acht uur en we stoppen bij dageraad. Het is denderend, 's nachts reizen.»

GRIS Hoezo?

ELVIS «Ik kan het niet uitleggen. Er is niets waar ik zo van geniet. We reizen met twee wagens, een Dodge Mobile Home vooraan en de Chrysler station wagon achteraan. Ik bestuur de Dodge elke seconde van de reis. En het grootste deel van de tijd zitten we luidkeels te zingen of we luisteren naar de radio.»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234