Elodie Ouédraogo, Jeroom, dubbelinterview, 2012Beeld Thomas Sweertvaegher

dubbelinterviewelodie ouédraogo en jeroom

‘Ik ben de pretbus, en hij staat af en toe op de rem: dat is de rolverdeling’

Vanavond zijn Elodie en Jeroom te gast bij Karl Vannieuwkerke in ‘Vive la vie!’. In 2012 gaven zij hun eerste dubbelinterview aan Humo: ‘Als je met een zwarte vrouw over straat loopt, zie je dingen waarvan je denkt: ‘Maar enfin, hoe is het in godsnaam mogelijk?’. 

(Verschenen in Humo op17 juli 2012)

Eenendertig is ze nu. Naar atletieknormen gemeten is dat bejaard. En toch heeft Elodie Ouédraogo nog nooit zo hard gelopen als deze zomer: anderhalve week geleden eindigde ze op de Europese kampioenschappen nog als zesde op de 400 meter horden - de eerste keer dat ze de finale van een individueel nummer op een groot toernooi haalde.

Heeft het te maken met het vooruitzicht dat ze over één maand haar spikes aan de haak hangt? De vulkaan die voor hij uitdooft nog één keer vuur spuwt? Of is het toch de invloed van de ondoorgrondelijke en veelkantige persoonlijkheid van haar verloofde Jeroom, met wie ze na de Olympische Spelen een verbond zal sluiten voor goede en kwade dagen? Jeroom zelf, Olympisch kampioen zwarte humor, twijfelt niet: 'Ik ben een kampioenenmaker.'

Het was ons op de redactie van al enige tijd opgevallen: Jeroom draagt funky loopschoenen tegenwoordig. We wisten dat hij af en toe ging joggen om zijn rusteloze geest uit te laten. En we wisten ook dat hij, sinds hij met Elodie was, de atletiek van nabij volgde. Maar dat het zo diep zat bij de koning van de ongeremde spotprent, vernamen we maar mondjesmaat. Af en toe ontsnapte hem een zin die de contouren van een verborgen universum verried. Dan had hij het over Jacques Borlée die, op stage in ZuidAfrika, yogaoefeningen uitvoerde terwijl zijn kinderen rondjes tegen de klok maalden. Of dan legde hij uit waarom het met het 4x100 meterestafetteteam bij de vrouwen jammerlijk in de soep was gedraaid. Meneer was in no time kenner geworden! En dat is simpel te verklaren ook: meneer is stekezot van zijn zwarte gazelle – al zegt hij dat in andere bewoordingen.

HUMO De legende wil dat jullie elkaar hebben leren kennen op Humo’s Pop Poll.

ELODIE OUÉDRAOGO «Daar hebben we voor het eerst met elkaar gesproken.»

JEROOM SNELDERS «Jij met mij, ja.»

ELODIE «Jeroom stond iets te drinken, één van de twee dingen die hij goed kan.»

JEROOM «Ik was aan het babbelen met Guy en Jens Mortier, toen plotseling een grote schaduw over me viel en het ijskoud werd. Ik keek omhoog, en daar – ver boven mij uit – ontwaarde ik haar, op haar hoge hakken.»

ELODIE «Het was wel leuk, hè?»

JEROOM «Weet ik niet meer.»

ELODIE «Ik had gevraagd of hij een tekening wilde maken, een cadeau voor het huwelijk van Kim (Gevaert, red.).»

JEROOM «Een leugen! Drie maanden lang heeft ze erover gemaild. Ik zeg: ‘Het is goed: ik stuur het wel op als het klaar is.’ Maar wat zie ik als ik enkele maanden geleden haar appartement aan het opruimen ben? Tussen het stof en de spinnenwebben een gebarsten kader met mijn tekening: ‘Voor Kim.’ Ze heeft het niet eens afgegeven! (Zucht) Truken van de foor!»

ELODIE «Da’s niet waar! De tekening was een beetje extreem om in het bijzijn van vrienden en familieleden op het trouwfeest af te geven: daarom heb ik het niet gedaan. En het is er uiteindelijk niet meer van gekomen.»

JEROOM «Leugen na leugen.»

ELODIE «Ik denk niet dat ik vanaf het begin Jerooms onverdeelde aandacht had, maar ik had net genoeg zinnige dingen gezegd om hem een béétje geïnteresseerd te houden. Hij heeft een termijn van drie maanden gesteld.»

HUMO Pardon?

ELODIE «Welja, hij zou me na drie maanden laten weten of het tussen ons iets kon worden.» 

JEROOM «Zo werkt dat, toch?»

ELODIE «De eerste drie maanden waren een partijtje armworstelen, de ene wilde niet onderdoen voor de andere: ‘Ik maak het uit.’ – ‘Nee, ik maak het uit.’ Toen heb ik al mijn spullen gepakt en ben bij jou ingetrokken.»

JEROOM «Ik wist totaal niet wie jij was! Een vrouw van twee meter die tegen mij aan kwam schurken, en jij kende mij ook totaal niet.»

HUMO Echt niet?

ELODIE «Nee.»

JEROOM «Ik kende Elodie alleen van naam. Op een keer had ze aan een reclamespot voor Humo meegedaan, maar ik had haar verward met een andere zwarte vrouw.» 

ELODIE «Zwart is zwart voor Jeroom.»

HUMO En jij kende de illustrator Jeroom niet?

JEROOM «Dat is toch onbegrijpelijk? In wat voor wereld heb jij al die jaren gezeten?»

ELODIE «Het is een teken dat het móést zijn.»

JEROOM «Of dat het puur lichamelijk was.»

HUMO Sinds jij Jeroom kent, loop jij de pannen van het dak, Elodie.

JEROOM «Ik ben een kampioenenmaker.»

ELODIE «De voorbije twee jaar heb ik op sportief vlak niet te klagen gehad, maar ik betwijfel of dat zijn invloed is.»

JEROOM «Wat zeg jij nu?»

ELODIE «Nee, dat zou respectloos zijn tegenover alle mensen die me vroeger hebben bijgestaan. Maar ik heb mijn zaakjes thuis beter voor elkaar, en dat zie je als ik loop.»

HUMO Heb jij Jeroom ook beter gemaakt?

ELODIE «Ongetwijfeld, en dan bedoel ik: als mens. Hij is, dankzij mij, wat meer relaxed geworden. Twee jaar geleden werkte hij elke avond tot twaalf, één uur ’s nachts. Nu zegt hij al eens: ‘Vanavond doe ik niks.’»

JEROOM «Elo, dit is wel een interview met Humo, mijn werkgever: de baas leest mee.»

ELODIE «Ik kan me gelukkig in mijn eentje bezighouden, maar het is niet leuk dat je vriend altijd zo laat werkt. »Enfin, je maakt nu ook ruimte voor andere dingen. En dat heb je van mij geleerd, hè?»

JEROOM «Ja.»

ELODIE «Ik herinner me de eerste keer dat ik bij jou bleef slapen – een zaterdag. ’s Anderdaags dacht ik: ‘Fijn, een vrije dag: ik steek een dvd in en blijf de hele dag in bed.’ Jeroom was gechoqueerd: dat ik dat kon, een hele dag niksen.»

JEROOM (vergoelijkend) «Jij moet dat doen, als sportvrouw. Jij moet recupereren.»

Elodie Ouédraogo, Jeroom, dubbelinterview, 2012Beeld Thomas Sweertvaegher

BOZE BRIEVEN

HUMO Op de redactie zijn we ook al geschrokken van het grote werkethos van Jeroom.

JEROOM «Ça va, op de redactie heb ik het beter onder controle. In mijn atelier kreeg ik voortdurend telefoon van Jan en alleman die nog een opdracht voor me had. Op de werkvloer zelf zien ze soms al aan mijn blik dat ze me niks meer moeten vragen.

»Het is hard werken, ook al denkt iedereen: ‘Die maakt maar wat mopkes.’»

ELODIE «Wat ik doe, is makkelijker. Ik moet ook resultaten neerzetten, limieten halen, maar ik heb een plan: ik piek naar één of twee momenten in een seizoen. Ik moet er niet elke week staan, zoals Jeroom met zijn prenten en ‘Het gat van de wereld’.»

HUMO Jeroom, je hébt ook alles gehoord en gezien, hè?

JEROOM «Ik volg alle actualiteit op de voet, Elo alle trash.»

ELODIE «Ik volg trends. En trash en trends gaan hand in hand.»

HUMO Voor het maandblad Elle, waar je een column hebt?

ELODIE «Voor Elle, maar ook voor mijn ontspanning: je kunt je niet vierentwintig uur per dag inlaten met het onrecht van de wereld.»

JEROOM «Nee, dán Guy Van Sande en zijn nieuwe jonge vriendin.»

ELODIE (ernstig) «Dat kun je niet begrijpen, hè.»

JEROOM «Daarom doen we nu voor één keer samen een interview, maar daarna nooit meer: ik wil niet de nieuwe Guy Van Sande worden.»

HUMO Uit al die trash put jij wel inspiratie voor je werk: er duiken geregeld Guy Van Sande-achtigen op in ‘Het gat van de wereld’.

JEROOM «Je moet op de hoogte zijn van alles.»

HUMO Welke dingen heb jij aangebracht, Elodie?

ELODIE «Charlène van Monaco

JEROOM «Ah ja?»

ELODIE «Ja, die vreemde toestand rond haar huwelijk met prins Albert: is ze nu gaan lopen of niet? Dat heb ik aangebracht, ’s avonds laat, toen je nog één mop nodig had. Gepingpongd, zoals jij dat noemt. Maar dat was ook zowat de enige keer dat ik heb geholpen. Meestal zegt hij: ‘Ik vind dat niet grappig.’»

JEROOM «Maar ze is wel héél schattig.»

ELODIE «Ik zie hem dan zo zwoegen voor zijn computer, dat ik denk: ‘Ik moet hem van zijn berg halen.’ Maar hij is daar niet af te halen.»

JEROOM «Als ik naar jouw training kom kijken, zit ik daar ook maar te koekeloeren.»

HUMO Het was twee jaar geleden ook een vreemd idee: Jeroom aan de rand van een atletiekbaan met een schetsblok in zijn handen.

JEROOM «De atletiek was een mooie, maar ook een vreemde en absurde wereld voor mij. Ik wist van toeten: op haar eerste wedstrijd heb ik moeten vragen waar ze precies zouden aankomen. Ik wist de streep niet liggen.»

HUMO Buiten Beerschot kende jij niks van sport?

JEROOM «Het was VAV Beerschot vroeger, hè: Vlaamse Atletiek Vereniging. Maar ik heb als een spons alle wetenswaardigheden over atletiek opgezogen, en nu ben ik de grootste kenner. Geef me een geitensik en ik ben Ivan Sonck in het diepst van mijn gedachten.»

ELODIE «Dat wil ik dus niet.»

HUMO Omdat Ivan Sonck lelijke dingen over de zilveren medaille van de 4x100 meterestafetteploeg op de Olympische Spelen van 2008 heeft gezegd?

ELODIE «Hij vond het niet te vergelijken met prestaties in een individueel nummer. Zo flauw. Over twintig jaar staat het nog altijd op de tabellen: zilver op de Spelen van Peking.»

JEROOM «Wat je soms op fora over atletiek leest, kan me echt kwaad maken.»

ELODIE «Veel mensen weten niet wat topsport is. Jij wist dat ook niet, tot je meeging op stage in ZuidAfrika. Samengevat: afzien als de beesten. Topsport is niet iets wat je doet omdat je het plezant vindt.»

JEROOM «Op het forum van een Vlaamse krant stond zo’n belachelijk commentaar op het 4x100 meterestafetteteam: ‘Het wordt tijd dat we de hobby van die vrouwen niet langer betalen met ons belastinggeld.’ En voor de finale van Elo op de 400 meter horden op de Europese kampioenschappen in Helsinki stond er: ‘De banen moeten gevuld worden.’ (Opgewonden) Waarom flikkeren die redacties dat niet van hun forum?»

ELODIE «Ik sta daarboven.»

JEROOM «Ik eronder. Maar als ik een boze brief op mijn werk krijg, erger jij je daaraan.»

ELODIE «Het is altijd erger als het mensen overkomt die je graag ziet.»

HUMO Was Zuid-Afrika een eyeopener voor je, Jeroom?

JEROOM (knikt) «Die Zuid-Afrikaanse wijnen waren geweldig. En goedkoop!»

ELODIE «Dit gesprek bereikt een dieptepunt.»

JEROOM «Het is wel even wennen, als je daar opeens zit, in het midden van een grasveld, met honderden atleten uit de hele wereld om je heen. Dat had ik laatst ook in Helsinki: het ene moment ben je nog tetten op de rug van een vlinder aan het tekenen, het andere moment sta je backstage tussen top-atleten naar een wedstrijd te kijken, in een trainingspak van de Belgische ploeg.»

HUMO Wat denk je op zo’n moment: ‘Ik ben een tikje schizofreen’?

JEROOM «Nee: ‘Iedereen mag héél trots op me zijn.’ Het is absurd maar tegelijk ook geweldig om opeens in een volslagen andere wereld te zitten. Dat dubbele had ik vroeger ook al, als Beerschot-fan.»

HUMO Vroeger – de behandeling heeft gewerkt? 

JEROOM «Ik zal Beerschot altijd in mijn hart dragen, maar mijn ogen zijn opengegaan sinds ik de atletiek heb ontdekt. Ik kan onmogelijk nog onbevooroordeeld van een voetbalwedstrijd in eerste klasse genieten.»

HUMO Want voetballers zijn luieriken?

JEROOM «Atleten en voetballers kun je niet met elkaar vergelijken. Voetbal is héél zwaar overroepen. »Nu, mijn tanende liefde voor Beerschot heeft meerdere oorzaken.»

HUMO Jacky Mathijssen.

JEROOM «Ik had een seizoensabonnement gekocht, het lag klaar op het secretariaat, maar op dat moment vernam ik dat ze Jacky Mathijssen als trainer hadden aangesteld. Ik heb het abonnement niet opgehaald, in de hoop dat het plastic waarin het zat zo scherp was dat Patrick Vanoppen (Beerschotvoorzitter, red.) zich eraan zou snijden. Zo’n ambetante kleine wonde die niet geneest. En daar kwam dan nog eens Stijn Stijnen als doelman bovenop. En Jos Verhaegen die met al zijn geld naar den Antwerp vertrok: als zelfs de grote baas geen clubliefde heeft, wie nog wel? »Mij krijgen ze niet meer op het Kiel te zien tot alles weer een beetje op zijn plooi is. Ik heb andere en belangrijkere dingen dan Beerschot aan mijn hoofd.»

ELODIE (verwonderd) «Dat zou je niet zeggen als je je zo heftig bezig hoort.»

JEROOM (onstuitbaar) «Vergelijk het loon van een voetballer met het loon van een individueel atleet: het verschil is potsierlijk. Elodie heeft zelfs nog niet het salaris van een bediende. Iedereen denkt dat atleten op dezelfde voet als Usain Bolt leven, maar de subsubsubtop zoals Elodie moet het met véél minder stellen.»

ELODIE «Ik ben wel zesde in Europa, hè.»

JEROOM «Je hebt de baan gevuld, ja.»

Elodie Ouédraogo, Jeroom, dubbelinterview, 2012Beeld Thomas Sweertvaegher

ARME FONS

HUMO Hoe heb je de finale van de 400 meter horden in Helsinki beleefd, Jeroom?

JEROOM «Op de tribune voor de atleten, waar ik vrij rustig was, in tegenstelling tot thuis, waar ik voor mijn televisie helemaal zot word. Roepen dat horen en zien vergaan.»

ELODIE «Ocharme, onze Fons. (Tegen Humo) Fons is onze hond.»

HUMO Had ik nooit in je vermoed, Jeroom, roepen voor je televisietoestel. 

JEROOM «Uitsluitend in privé-kring: op mijn knieën schreeuw ik Elo dan vooruit. Ah ja, ze is ook een beetje mijn investering: ik steek er toch ook mijn belastinggeld in?»

ELODIE «Het is jouw geld niet.»

JEROOM «Toch wel: ik betaal véél belasting. En ik wil dat het rendeert.

»Wanneer ik het van dichtbij meemaak, ben ik veel meer ontspannen. Ik kan het ook niet maken om te gaan gillen en Elodie nog nerveuzer te maken dan ze al is. (Tegen Elodie) Ik heb beleefd geapplaudisseerd toen je voorbijkwam. Allee, ik ben opgesprongen en ik heb geroepen, zoals iedereen. Maar als ik hier in België alleen naar de reeksen zit te kijken, ben ik niet om aan te spreken: ijsberend, diep in mezelf gekeerd. Het ergste waren de Europese kampioenschappen in Barcelona: toen heb ik op de televisie moeten zien hoe ze blokkeerde nog voor de race begonnen was.»

ELODIE «Overgestresseerd in de halve finale.»

JEROOM «Black-out: ze kroop over de horden. En dat moet je dan achteraf via de telefoon oplossen, en die roaming, dat kost allemaal geld.»

HUMO Weet jij van tevoren of het goed zal gaan? 

JEROOM «Ik weet niks: ik probeer haar vooral gerust te stellen.»

ELODIE «Voor de finale in Helsinki was ik ongerust: ik had niet gepiekt naar het kampioenschap – ik was gewoon blijven trainen. Dus ik bel hem, helemaal in paniek: ‘Ik denk dat ik ga falen.’ En hij begint me bijna uit te lachen.» 

JEROOM «Ik zeg: ‘Vul gewoon de baan, neem wat vakantie.’»

ELODIE «Hij snapte niet waarom ik flipte. Maar hij deed me wel nadenken: ‘Eigenlijk heeft hij gelijk.’»

HUMO Neemt de faalangst niet af met het klimmen der jaren?

ELODIE (hoofdschuddend) «Faalangst heb je of heb je niet. Ik herinner me een rit met de bus naar het Olympisch stadion in Peking, met Veerle Dejaeghere, die er ook elke keer weer tegen moet véchten. Ze zei: ‘Als ik moet lopen, hoop ik altijd dat ik de deur van de wc niet meer open krijg.’ Dat je een excuus hebt als het niet lukt. Snap je?

»Op training voor de wereldkampioenschappen in Daegu (2011, red.) liep ik tijden die ik nog nooit had gelopen. ‘Werkt je chronometer wel?’ vroeg ik aan Rudi Diels, mijn trainer. Ik piekerde omdat ik te goed was – dat kon niet kloppen. Het was de eerste keer dat Rudi merkte hoezeer ik eronder leed. ‘Je moet daarmee stoppen,’ zei hij. ‘Je maakt jezelf kapot.’ »Goed dat ik nu iemand heb die niet snapt waarom ik pieker.»

HUMO Proficiat dat je zo dom bent, Jeroom!

ELODIE «Hij kan die gedachtegang niet volgen.»

JEROOM «Dus als zij belt met vragen over haar existentiële twijfel, vraag ik: ‘Jamaar, hebben we nog spaghetti in huis?’»

ELODIE «In Helsinki zei je: ‘De dag dat je zonder pijn traint, ben je niet goed bezig.’ Domme dingen, maar ze hélpen wel.»

HUMO Je stopt op de Memorial Van Damme, Elodie. Op de Spelen in Londen loop je dus je voorlaatste grote wedstrijd?

ELODIE «Er zijn zo veel factoren die bepalen of het een grote wedstrijd wordt.»

HUMO Je moet nog pieken, toch?

ELODIE «In principe wel.»

HUMO Haalt ze de finale, Jeroom?

JEROOM «Liefst.»

ELODIE «Het niveau op de 400 meter horden is in korte tijd ontzettend gestegen: allicht zal in Londen het wereldrecord sneuvelen. Ik ga voor een goeie tijd, en dan weet je nooit.»

HUMO Ga je voor een persoonlijke besttijd of het Belgisch record van Ann Mercken?

ELODIE «Het leukste is als het Belgisch record mijn record is. Ik had het vorig jaar al moeten lopen.»

HUMO Is het een obsessie: ‘Dat record moet sneuvelen voor ik stop’?

ELODIE «Nee. Niet meer.»

JEROOM «Als we maar gezond zijn.»

Elodie Ouédraogo, Jeroom, dubbelinterview, 2012Beeld Thomas Sweertvaegher

MAMA’S VARKEN

HUMO Wie van jullie beiden is het meest ambitieus?

JEROOM «Zij.»

ELODIE «En jij dan?»

HUMO Jeroom noemt zichzelf ‘een vakman’, Elodie, maar wij weten natuurlijk beter.

JEROOM «Een geniale vakman.»

ELODIE «Wij zijn gezond ambitieus: niet alles moet wijken voor onze job.»

HUMO Verkoop jij veel in Nederland, Jeroom?

JEROOM «Niks.»

HUMO Hoe komt dat?

JEROOM «Mijn humor stopt vreemd genoeg aan de landsgrenzen: op Facebook zie ik wel dat ik populair ben in Nederland, het is te zeggen...»

HUMO Cult?

ELODIE «Dat hoort hij graag: cult (lacht)

JEROOM «Elo, hou je er even buiten, de grote mensen zijn aan het praten.»

ELODIE «Doe maar, leg maar uit waarom je niet zo populair bent als je zou willen zijn.»

JEROOM «Nederland, Frankrijk, Duitsland: het is, na aanvankelijk enthousiasme, telkens nét niet van de grond gekomen. Het zij zo: ik heb me daarbij neergelegd.»

ELODIE «Ik snap niet dat Nederland niet voor hem valt: Nederlanders zijn veel meer in your face dan Vlamingen, dat zou een markt moeten zijn.»

HUMO Elodie, was jij in het begin niet een béétje bang voor de harde man die achter de tekeningen schuilging?

JEROOM (onthutst) «Jan, ik dacht dat jij een vriend was.»

HUMO Mensen dénken dat jij hard bent, op grond van je tekeningen.

JEROOM «Daarom geef ik dit interview, om alle misverstanden recht te zetten. Ik ben een teddybeer! Thuis krijg ik de ene pandoering na de andere. In tegenstelling tot wat iedereen denkt, is Elo níét de perfecte schoondochter.» 

ELODIE «Dat heb ik ook nooit gezegd.»

JEROOM «Mijn moeder vindt dat.»

ELODIE «Ik heb gewérkt aan mijn relatie met je moeder.»

JEROOM «Maar ik ben toch een lieve mens?»

ELODIE «Het contrast is groot met de plaatjes: je kunt bijna niet geloven dat hij al die vunzigheid bedenkt. Zijn negermoppen, bijvoorbeeld: als iemand anders het ooit in zijn hoofd zou halen iets soortgelijks naar mij te roepen, zou ik Jeroom moeten tegenhouden. Hij ontploft.»

JEROOM «Een agressieve teddybeer, allee.»

ELODIE «Hij heeft een enorm groot rechtvaardigheidsgevoel.»

JEROOM «Als je met een zwarte vrouw over straat loopt, zie je dingen waarvan je denkt: ‘Maar enfin, hoe is het in godsnaam mogelijk?’

»Op het voetbal zat ik ooit naast Liesje (Lefever, standup-comédienne, red.) op de tribune, en enkele rijen voor ons vond een oude man het opeens nodig tegen een Afrikaanse voetballer te schreeuwen dat-ie terug naar de Congo moest. Tijdens de rust heb ik die man even zijn waarheid gezegd. Sorry, ik kán het niet hebben. Maar Liesje heeft daar niks van gemerkt. Dat is ook weer typerend: jullie valt zoiets zelfs niet meer op.»

ELODIE «Heeft met mijn opvoeding te maken: ik heb een broer en een zus uit Zuid-Korea. Kun je het je voorstellen? Wij kwamen met drie vreemde snuiters de lagere school binnen. Dat wapent je.»

JEROOM «Tot voor kort kreeg ik geregeld mails van een Antwerpsupporter, als er weer eens een grap over den Antwerp in Humo stond. Hij dacht dat ik, als Beerschotsupporter, daarachter zat. Op een dag stuurde hij me een foto van een lopende Elodie met daarnaast een tekening van Choco, de aap van Jommeke

ELODIE «Echt? (schatert)»

JEROOM «Die man wilde mij ook eens pakken omdat ik zijnen Antwerp had aangevallen. Twee keer fout. Eén: ik had niks met die Antwerp-moppen te maken. Twee: een aap kan véél harder lopen dan een mens. Dat gaat mijn begrip te boven – mensen die hun limiet niet kennen.»

ELODIE «Kim heeft ook veel hatelijke opmerkingen gekregen omdat ze met een zwarte man ging. Mij doet het weinig.»

JEROOM «Wacht maar tot het je kind overkomt.»

ELODIE «Dat is iets anders.»

JEROOM (loopt naar het toilet)

HUMO Jerooms humor is voor sommige mensen ook kwetsend. Zie jij er nog altijd de grap van in?

ELODIE «Van sommige dingen denk ik: ‘Dit zou ik niet doen.’ Lachen met koppels die uit elkaar gaan, bijvoorbeeld. Ik snap wel waarom hij het doet, om die hele scheidingsindustrie in de populaire pers belachelijk te maken. Maar liefdesverdriet is zo pijnlijk: moet je daar ook nog eens in een tijdschrift mee geconfronteerd worden? Ik zou daar afblijven. Maar ik heb ook geleerd dat Jeroom zich niet mag beperken of hij kan geen grappen meer maken.»

HUMO Wat is je favoriete Jeroom-grap?

ELODIE «Die van Lukaku, alsof alle zwarte mannen op elkaar lijken. Ik heb keihard moeten lachen toen hij ’m van tevoren aan mij liet zien.»

HUMO Krijg jij de previews te zien?

ELODIE «Ja, dan kan ik niet verrast worden achteraf.»

JEROOM (terug op zijn plaats) «Elodie komt af en toe loeren.»

HUMO En als je het niet grappig vindt?

ELODIE «Heb ik een probleem. Eén keer heb ik later gelijk gekregen, over dat filmpje met die appel. Ik zeg: ‘Jeroom, dat is níét grappig.’ Maar hij wilde het niet horen, ik had er geen verstand van – en si en la. Maar op Humo’s Pop Poll laten ze dat filmpje zien, en er volgt oorverdovende stilte in de zaal: vijftienduizend mensen die niet reageren.»

JEROOM «En eentje die kucht: ‘Humhum, ik had het je gezegd!’ Ik leg mijn werk aan niemand voor, ik weet van mezelf wel wat goed of slecht is.»

HUMO Elodie, heb jij Jerooms atelier al eens van dichtbij gezien?

ELODIE «Eén keer: mooie locatie.»

HUMO Niet te hard geschrokken?

ELODIE «Dat viel goed mee: er stonden vooral veel schilderijen van Kama. De opgezette beesten heb ik bij Jeroom thuis aangetroffen. Oh my God! Een opgezette bambi. Een aapje. Een babystruisvogel. Een vogel. En hij was daar trots op ook.»

JEROOM (stil) «Ik heb ze moeten wegdoen.»

ELODIE «De verhalen die hij over die beesten vertelde maakten het alleen maar erger. Hoe hij die struisvogel op de kop had getikt, bijvoorbeeld.»

JEROOM (enthousiast) «Hij kwam van bij een kweker. Op een dag laadt hij zijn beestjes uit, en zijn buurman passeert in de wagen. Nu heeft die man de gewoonte om te claxonneren, bij wijze van begroeting. Hij claxonneert. En één van de struisvogels stérft van de schrik: hartstilstand. Mooi verhaal, vind ik. Ik besluit de opgezette struisvogel te kopen. En ik ga met dat beest naar buiten, en uitgerekend op dat moment passeert die buurman opnieuw. En hij claxonneert opnieuw. Fantastisch, toch? De cirkel was rond!»

ELODIE «Er hing ook nog een grote hertenkop.»

JEROOM «En een das.» 

ELODIE «Het was wat je noemt een vrijgezellenplek. Geen vrouwelijke touch te bespeuren.»

HUMO Wat is er in de plaats van die beesten gekomen, als ik zo indiscreet mag zijn?

JEROOM «Niks.»

ELODIE «Jawel, het varken van je mama.»

JEROOM «Daar zouden we het níét over hebben.»

ELODIE «Ik vind dat wel tof, zo’n varken dat aan het plafond kan hangen.»

JEROOM «Spider Pig van ‘The Simpsons’, ken je die? Mijn moeder geeft graag ludieke cadeaus.»

Elodie Ouédraogo, Jeroom, dubbelinterview, 2012Beeld Thomas Sweertvaegher

BRUINE BABY’S

HUMO Elodie, straks is je atletiekcarrière voorbij, mede op vraag van je geliefde: van Jeroom mag je niet eindigen als Merlene Ottey.

JEROOM «Merlene Ottey is nog altijd niet geëindigd: in Helsinki was ze erbij. Ze liep in het 4x100 meter-estafetteteam van Slovenië.»

ELODIE «Ze is intussen tweeënvijftig, maar ze blijft een tot de verbeelding sprekende atlete: je zíét dat ze het graag doet.»

JEROOM «Met haar tijden loopt ze nog altijd de finale van het Belgisch kampioenschap op de 100 meter. Toen ze werd aangekondigd, ging iedereen in het stadion spontaan staan en applaudisseren: een legende.»

HUMO De Grace Jones van de atletiek.

ELODIE «Er zijn meer mensen die haar bewonderen dan mensen die haar zielig vinden.»

JEROOM «Ik zal je wel tegenhouden, Elo, als het te pijnlijk wordt.»

ELODIE «Ik ben op mijn negende met atletiek begonnen, ik heb altijd hard getraind: ik heb niet de behoefte het nog langer door te maken. Het is mooi geweest.»

JEROOM «Je hebt genoeg potverteerd met het geld van de Vlaming.»

ELODIE «Voilà. »Je mag niet bang zijn om te stoppen omdat je denkt dat je niets anders kunt. Gelukkig heb ik twee jaar geleden al wat stappen gezet, voor Elle gaan werken bijvoorbeeld, zodat ik weet: het leven zal niet stoppen als ik ophoud met lopen. De stages en de wedstrijden zal ik wel missen, maar de trainingen bij min twee graden onder nul? Ik denk het niet.

»Ik heb zin in het leven na de atletiek.»

JEROOM «Elo is gevraagd voor ‘Sterren op de dansvloer’, omdat de redactie had vernomen dat ze iets in de media wilde doen.» 

ELODIE «Ik ga het niet doen. Niet dat ik erop neerkijk, maar ik heb mijn diploma journalistiek, daarmee kan ik aan de slag. Ik hoef niet eerst aan realityprogramma’s deel te nemen. En als het niet op de gewone manier kan, dan maar niet.»

JEROOM «Je kunt ook geen kneit dansen.»

ELODIE «Zo heb je er wel meer in dat programma.

»Nee, in de atletiek heb ik ook gewacht en leergeld betaald, dat zal in mijn nieuwe carrière precies hetzelfde zijn.»

JEROOM «En baby’s maken, hè. Thuis in de zetel liggen en baby’s maken.»

ELODIE (tegen Jeroom) «Zo ontgoochelend, wat je nu zegt.»

HUMO Wanneer gaan jullie nu precies trouwen?

ELODIE «Goeie vraag. We zijn inmiddels al meer dan één jaar verloofd.»

HUMO Jij hebt de verloving aangekondigd op Radio 2.

ELODIE «Ik heb het toegegeven. Kim had zich in een interview versproken. Zij had van Djeke een ring gekregen, en haar vaste ritueel voor een race was: de steen van die ring precies in het midden van haar vinger zetten. Dat bracht geluk, zei ze: ‘Misschien moet Elodie dat ook eens proberen?’ Enfin, dat was duidelijk genoeg.»

JEROOM «Heel traditioneel, zoals ik ben, ben ik haar vader om haar hand gaan vragen. Alleen: op het moment dat ik het wilde doen, zat Elo in het buitenland, en ik had geen nummer van mijn schoonvader. Dus ik zoek zijn naam in de Gouden Gids op, en ik bel ’m: ‘Johan, ik wil je iets vragen in verband met Elodie. Kunnen we binnenkort eens samenzitten?’ Oké, twee dagen later had hij tussen vijf en zes nog een gat in zijn agenda. Afspraak in Herent. ‘Tiens,’ denk ik, ‘die man werkt normaal in Brussel.’ Ik naar Herent op de afgesproken plek. Dat blijkt het kantoor van een landmeter te zijn. Vreemd: Elo’s vader werkt bij Syntra. Maar goed, misschien heeft hij twee jobs? Ik meld me aan bij de receptie, en even later komt er een volslagen onbekende man op mij af: klein, gezet, allesbehalve de vader van Elo. Bleek dat ik een naamgenoot had gebeld.»

HUMO Hoe heb je je eruit geluld?

JEROOM «Ik heb hém om toestemming gevraagd, en hij zei: ‘Ja.’ Met die toestemming heb ik Elo ten huwelijk gevraagd. Ons huwelijk is gebaseerd op een leugen.»

ELODIE «Wat ik niet begrijp, Jeroom: waarom heb je niet efkes dat nummer aan mijn broers gevraagd? Indiana Jones moest weer alleen op pad.»

JEROOM «Het is toch goed gekomen? Het was een prachtig moment. Traantjes en alles.»

ELODIE «Jeroom!»

JEROOM «Ik vraag haar in de keuken: ‘Wil je met me trouwen?’ En zij slaat me in mijn gezicht! Echt waar! Elo wordt kwaad als ik het vraag zonder dat ik het meen.»

ELODIE «Zoals de meeste vrouwen.» 

JEROOM «Daar stond ik dan, met een ring in mijn handen en een rode plek in mijn gezicht. Ze griste de ring weg en liep recht naar de slaapkamer. Ik ben achter haar aan gelopen, zei dat ik het wel degelijk meende, maar ze sloot de deur achter zich en begon naar al haar vriendinnen te bellen. Ik stond moederziel alleen op de gang, madame verwaardigde zich niet eens ‘Ja, ik wil’ te zeggen.»

ELODIE «Ik heb uiteindelijk wel ja gezegd, hè. Daarna zijn we in de zetel gaan zitten, heeft hij zich een pintje uitgeschonken en een zakje chips gegeten, terwijl ik mijn kleren stond te strijken voor de wedstrijd van ’s anderdaags.»

JEROOM «Gewone mensen.»

HUMO Was je in shock, Elodie?

ELODIE «Ik had die vraag niet verwacht voor ik met atletiek was gestopt. En ook niet dat hij zo veel moeite zou doen om helemaal alleen, als een grote jongen, een mooie ring voor mij uit te kiezen.» 

JEROOM «Heb je ’m aan, mijn ring?»

ELODIE «Nee.» 

JEROOM «Zo’n ring dat moet je vergelijken met een handdoek die je aan het zwembad over een ligzetel legt: ‘Bezet.’ Zo’n ring is een klein tekentje dat al die atleten met hun gigantische kas van haar moeten afblijven.»

ELODIE «Ik moet zo vaak trainen – krachttraining onder andere – dat ik bang ben hem te beschadigen.»

JEROOM «Jaja.»

HUMO En wanneer gaan jullie nu trouwen?

ELODIE «Geen idee. We gaan eerst verbouwen.

»Trouwens, de organisatie van dat huwelijk gaat zo’n krachtmeting worden dat ik ervoor op mijn hoede ben: we hébben al zo veel discussies over mijn kleed.»

JEROOM «Elo, jij wilde dwergen op witte eenhoornpony’s die de mensen aan de ingang zouden verwelkomen.»

ELODIE «Hij wil het zo eenvoudig mogelijk houden, maar het is wel een trouwfeest, hè.»

JEROOM «Elo wilde ook voor de kerk trouwen, niet uit overtuiging maar omdat de trouwdag dan langer duurt. No way!»

ELODIE «De kerk hoeft niet meer, na al die schandalen.»

HUMO Aan wie ga je de trouwfoto’s verkopen?

ELODIE «Niemand.» 

JEROOM «De boekskes, dat is niet aan ons besteed.»

HUMO Je kent de bedragen niet, zeker?

JEROOM (ijlings op zijn passen terugkerend) «We kunnen altijd eens luisteren. Het zijn maar foto’s, hè. Wij willen onze dag met zo veel mogelijk andere mensen delen.»

ELODIE «Jeroom! »Laatst is hij nog boos naar Gent gevlucht omdat ik overwoog later met ons kind in de boekskes te gaan staan. Hij nam zelfs het woord prostitutie in de mond.» 

JEROOM «Dat was omdat ik in Gent naar de prostitutie ging!

»Nee, Elo is op sommige vlakken wat soepeler.»

ELODIE «Je hoeft daarover niet te liegen: als het zover is, dénk je daarover na. Ik heb niet gezegd dat ik het zou doen.»

JEROOM «Onze baby zal onzuiver bloed hebben. En vermits ik de laatste van de Snelders-tak ben, vervuilt Elo meteen de hele stamboom. Volgens mijn berekeningen zal het tien generaties duren voor de vervuiling er helemaal uit is – en dan mag er niks misgaan.»

HUMO Je mag hem slaan, hoor, Elodie.

JEROOM «Ze vindt dat grappig.»

ELODIE «Onze kinderen zullen bruine baby’s zijn, dat is onontkoombaar.»

HUMO Je spreekt al in het meervoud.

JEROOM «Zo is dat met die ‘mannen’: nooit eentje, altijd meer.»

RAKENDE KANTJES

HUMO Jeroom, jij hebt ooit gezegd: ‘Ik ben de death star, Elodie is een kind van de zon.’ Is het zo eenduidig?

JEROOM «Elo, jij bent toch altijd goedgezind?»

ELODIE «Je moet al lelijk doen om mij uit mijn vel te laten springen.»

JEROOM «En ik ben wat cynischer, hè?»

ELODIE «Zeker.» 

JEROOM «Daarom passen we zo goed bij elkaar.»

HUMO Tegengestelden trekken elkaar aan?

ELODIE «Het is net niet té extreem, we houden elkaar perfect in evenwicht. Ik ben de pretbus, en hij moet af en toe op de rem gaan staan: dat is de rolverdeling. Anders rijden we allebei de afgrond in.»

HUMO Elodie, jij hebt eens gezegd: ‘Jeroom begrijpt mij’, ook al liggen jullie werelden mijlenver uit elkaar.

ELODIE «Wij hébben goede gesprekken, maar we hoeven niet altijd over onze diepste gevoelens te praten om elkaar te begrijpen. Soms snapt hij het zonder woorden.

»De moeilijke periodes zullen vanzelf wel komen. Laten we onze energie voor de echte gevechten sparen, niet voor de small stuff.»

JEROOM (deelt een high five met Elodie)

HUMO Jullie hebben allebei al klappen gekregen. Zijn jullie geleerd door het leven?

JEROOM «Elo heeft ook haar donkere kantje, en ik heb ook mijn vrolijke kantje – en díé kantjes raken elkaar. Ergens hebben we toch iets gemeen, buiten onze job, onze vriendenkring, onze bankrekening en ons pigment.»

ELODIE «We zien allebei graag dure dingen.»

JEROOM «Dat is echt het enige dat we gemeen hebben. Dure dingen én spieren, natuurlijk.

»(Tegen Elodie) A propos, die pretbus van jou, hoeveel man heeft daar al op gezeten?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234