gele badjas met geborduurde B ; Bomaworst Beeld Digital images
gele badjas met geborduurde B ; BomaworstBeeld Digital images

de 7 hoofdzondenMarijn Devalck

‘Ik heb maar één ding gemeen met Boma: zijn seksuele drift’

Lees hier de andere archiefinterviews uit ons dossier ‘30 jaar FC De Kampioenen’. (Verschenen in Humo 3204 op 29 januari 2002)

Hij staat voor het raam en kijkt uit over de velden achter zijn huis. Het heeft net geregend, en in de verte tussen de knotwilgen drijft een boer zijn schapen bijeen. Het interview is afgelopen en Marijn Devalck (50) is blij dat hij weer van de stilte van het platteland mag genieten. Hier, in Zegelsem, in het hart van de Vlaamse Ardennen, voelt hij zich het best. Hij woont al jaren in Antwerpen, maar als zijn agenda het toelaat, komt hij graag naar Zegelsem, want hier, in zijn buitenhuis, laten de mensen hem met rust - behalve dan om zijn biecht te aanhoren. De 7 Hoofdzonden volgens Marijn Devalck.

Hoogmoed

MARIJN DEVALCK «Ik zal mensen nooit arrogant behandelen. Iemand die neerkijkt op anderen omdat hij toevallig wat meer talenten heeft, is het eigenlijk niet waard die talenten te hebben. Wie de eerste stem kan zingen, zingt de eerste stem, en de anderen zingen de rest. Het belangrijkste is dat je samen mooie muziek maakt.»

HUMO Dat klinkt bijna als een spreuk van de Bond Zonder Naam, Marijn.

DEVALCK «Dat hoor ik mensen wel vaker zeggen (lacht). Maar ik meen het, hoor. Ik leef bescheiden, net zoals Phil Bosmans, voor wie ik trouwens veel respect heb. Ik kom uit een eenvoudige familie, en ik ben zelf altijd een eenvoudige mens gebleven. Dat is de reden waarom ik niet graag op de voorgrond treed: ik val niet graag op.»

HUMO Dan heb je wel het verkeerde beroep gekozen, lijkt me. Er kijken wekelijks gemiddeld meer dan één miljoen mensen naar ‘FC De Kampioenen’, en dat al meer dan tien jaar lang. Of je het nu wilt of niet: opvallen doe je sowieso.

DEVALCK «Ik word op straat vaak herkend, maar ik loop niet te koop met mijn bekendheid, zoals veel andere Bekende Vlamingen doen. Ik zal mij altijd aanpassen aan het niveau van de mensen die mij aanspreken. Meestal ga ik zelfs nog een trapje ónder dat niveau. Ik zou het vreselijk vinden als mensen het idee zouden hebben dat ze naar mij moeten opkijken. Ik ben geen vedette, en ik wil het ook niet zijn.»

HUMO Ik ken collega’s van je die niet zoveel schroom hebben: zij koesteren hun status.

DEVALCK «Ik weet het, maar vaak is dat niet meer dan een pose, een onhandige reactie op alle aandacht die ze krijgen. Je moet er als acteur of tv-figuur echt mee leren léven dat heel Vlaanderen je kent, en sommigen slagen daar beter in dan anderen.

»Ik heb het grote geluk gehad dat ik op mijn vijftiende al een vedette was, als Marino Falco. Ik trad op, ik kwam op de televisie, iedereen kende mij. Dat heeft een paar jaar geduurd, en toen was het opeens gedaan. Toen ik van die val hersteld was, had ik mijn lesje wel geleerd.»

HUMO Welk lesje was dat?

DEVALCK «Dat bekendheid in wezen niets voorstelt, precies omdat het zo vergankelijk is. Veel van mijn collega’s beseffen dat niet en houden hun eigen mythe mee in stand. Op den duur gaan ze echt gelóven dat ze uitverkoren zijn. Dat is heel dom, want vroeg of laat komt de klap.»

HUMO Wat vind jij het vervelendste aan je bekendheid?

DEVALCK «Het stoort me weleens als de honderdduizendste kwibus van de overkant van de straat naar mij roept: ‘Hé Boma, hoe is het met uw saucisse?!’ Gelukkig kom ik bijna nooit buiten (lacht)

HUMO Waarom niet? Hou je niet van mensen?

DEVALCK «Toch wel, maar ik voel me niet op mijn gemak in de massa. Met de meeste mensen kan ik anders wel goed opschieten. Ik ga ervan uit dat iedereen die ik ontmoet iets kan wat ik niet kan, en daar heb ik respect voor. Daarom heb ik in principe evenveel bewondering voor kappers of loodgieters als veel andere mensen voor acteurs of zangers.»

HUMO Wat vind jij het moeilijkste aan Het Leven?

DEVALCK «Ik ben nogal een piekeraar, moet ik zeggen. Gelukkig slaag ik er steeds beter in om, als ik me weer eens door negatieve gedachten laat meeslepen, mezelf van op een afstand te bekijken. Dan besef ik meestal vrij snel hoe goed ik het wel heb, in vergelijking met veel andere mensen.»

HUMO Waarover pieker jij zoal?

DEVALCK «Over mijn zoon. Hij is achttien, en de laatste tijd hebben wij geregeld discussies. Ik heb het gevoel dat er een kloof tussen ons groeit, en dat vind ik erg.»

HUMO Hoe belangrijk zijn andere mensen voor jouw persoonlijke geluk?

DEVALCK «Ik ben graag alleen, maar als ik té lang alleen ben, voel ik me niet goed. Als ik hier een week in mijn eentje zou zitten, zonder Ilse (zijn vriendin, red.), ga ik kapot. Ik kan geen dag zonder haar. Weet je dat ik geen contracten in het buitenland aanvaard, gewoon omdat ik niet alleen in een hotel wil blijven slapen? Ik wil ‘s avonds thuis slapen, bij mijn vrouw.»

HUMO Ben jij ooit heel ongelukkig geweest?

DEVALCK «Toen ik achttien jaar was en mijn succes als Marino Falco voorbij was, ben ik echt in een gat gevallen. Ik had het gevoel dat iedereen mij in de steek had gelaten, dat ik door iedereen was bedrogen. Ik voelde me vreselijk alleen, ik wist niet wat ik moest aanvangen. Ik durfde zelfs niet meer op straat te komen, omdat ik bang was dat de mensen mij nog meer pijn zouden doen. Ik was heel erg beschadigd.

»Ik ben toen naar een andere wijk van Nederbrakel verhuisd, waar vooral arbeiders en mijnwerkers woonden. Daar ben ik in alle anonimiteit, tussen allemaal eenvoudige mensen die mij niet kenden, weer tot mezelf gekomen. Daar lieten ze mij met rust, en zo ben ik stilaan hersteld. Dat was mijn therapie.»

HUMO Hoe kan je ongeluk vermijden, denk je?

DEVALCK «Door iedere dag iets goeds te doen. Ik wil iedere avond in de spiegel kunnen kijken en zeggen: ‘Ik heb vandaag mijn best gedaan.’ Dat heeft mijn grootmoeder, die me grotendeels heeft opgevoed, mij geleerd. En mijn best doen betekent voor mij: vriendelijk zijn tegen andere mensen, zorg dragen voor wie ik graag zie, en mijn werk zo eerlijk mogelijk proberen te doen.»

Traagheid

DEVALCK «Ik ben een Bekende Vlaming, dus er wordt voortdurend een beroep op mijn inzet en solidariteit gedaan. Als je op ieder verzoek ingaat, ben je de hele dag met niets anders bezig. Daarom zet ik me vooral in voor één goed doel: autisme. Achter de schermen werk ik mee aan de Vlaamse Vereniging voor Autisme, ik heb verschillende werkgroepen opgericht, waaronder ‘Breek de Stilte’ in Stabroek, en ik probeer het thema via de pers zoveel mogelijk in de belangstelling te brengen. Ik beperk me dus niet tot een avondje gratis optreden: ik heb voetbalmatches met ‘De Kampioenen’ georganiseerd, ik zamel ieder jaar geld in met onze motorclub ‘De Hartrijders’, ik geef voordrachten over autisme... Zo kan ik met mijn BV-smoel, die anders toch voor niets deugt, tenminste iets nuttigs doen.

»Het is gek, maar ik voel een grote verbondenheid met mensen die aan autisme lijden. Als ik een gezin bezoek met een autistisch kind - wat ik geregeld doe - en ik blijf de hele middag, ondervind ik aan den lijve hoeveel druk zo’n kind op de andere gezinsleden legt. Als het dan ‘s avonds één keertje iets zegt, of gewoon even glimlacht... Dat is één van de mooiste momenten die ik ken.»

HUMO Als je je inzet voor anderen, bijvoorbeeld door tijd en energie in een goed doel te steken, ga je er dan van uit dat je daar op één of andere manier voor beloond zult worden?

DEVALCK «Nee, voor mij schuilt de beloning in de inzet zelf. Door anderen te helpen voel ik mezelf ook geholpen. Ik ben ook peter van de ‘Beverse Vrachtrijders’, een organisatie van vrachtwagenchauffeurs die ieder jaar een hele dag met hun vrachtwagen vol gehandicapte kinderen - mongooltjes, autisten, kankerpatiëntjes, kinderen met gehoorstoornissen en andere ongelukzakjes - door het Waasland rijden. Ik rijd zelf ook altijd mee, en als ik op het eind van de dag die kinderen uit de cabine pak en ze hangen zielsgelukkig rond mijn nek en kussen mijn gezicht nat omdat ze het zo fijn gevonden hebben, dan is dat een beloning op zich.»

HUMO Je gelooft niet dat je in een volgend leven beloond of gestraft zult worden voor wat je nu goed of fout doet?

DEVALCK «Nee, voor mij bestaat er geen hiernamaals, geen God die van op een wolk met bliksems gooit naar mensen die niet genoeg hun best doen.

»Ik denk niet dat er een god bestaat, maar ik geloof wel in een godin: de natuur, want daar begint en eindigt alles mee. Ik haal al mijn energie en levensdrift uit de natuur. Dat deed ik als kleine jongen al. Ik doe niets liever dan met de hond een paar uur gaan wandelen in de velden en bossen hier in de buurt. Ik leef al vijftig jaar in deze streek, en iedere dag is een nieuw schilderij voor mij. Ik heb geen andere god nodig.»

Gulzigheid

DEVALCK «Ik ben absoluut niet gulzig.»

HUMO O nee? Je zit anders behoorlijk in het vlees, vind ik.

DEVALCK «Ik ben struis, maar niet dik. Ik ben vijftig, maar er hangt nog geen buik over mijn broeksriem. Ik kan niet eens tegen te veel eten, dan word ik ziek.»

HUMO Heb je zoiets als een lievelingsgerecht?

DEVALCK «Nee, ik lust alles graag, behalve pindanoten. Ik ben vooral een grote liefhebber van vlees, hoewel dat de laatste jaren wat minder is, door Ilse. Vroeger at ik iedere dag een halve kilo filet américain, nu eet ik dat iedere week. Vroeger nam ik, als ik ‘s nachts thuiskwam, soms een biefstuk uit de ijskast en at hem gewoon rauw op. Dat doe ik niet meer.»

HUMO Steeds meer mensen eten veel minder of helemaal géén vlees meer, uit ethische overwegingen.

DEVALCK «Ik weet het. Die mensen hebben medelijden met de varkens en de koeien. Maar ik dus niet. Ik ben een grote dierenliefhebber, hoor: ik hou erg veel van onze kat en onze hond, dat zijn de koningen hier in huis. Ik praat ook met de koeien van mijn buurman, maar ik weet dat ik ze zal opeten als het erop aankomt. Ik eet nu eenmaal heel graag vlees.»

HUMO Zou je zelf ook een koe kunnen slachten?

DEVALCK «Nee, daarvoor ben ik te laf. Ik heb nog nooit een dier gedood: ik zou het niet kunnen, denk ik.»

HUMO Je hebt de naam een stevige drinker te zijn. Hoe gulzig ben je met drank?

DEVALCK «Ik heb graag wijn, maar het liefst van al drink ik streekbieren. In plaats van een wijnkelder heb ik een bierkelder. Iedere avond drink ik wel een paar abdijbieren, zoals Sloeber, bij voorkeur met een sigaar erbij.»

HUMO Ben je ooit een probleemdrinker geweest?

DEVALCK «Toen mijn carrière als Marino Falco afgelopen was, zat ik iedere dag in de kroeg, met mijn nieuwe vrienden uit het arbeidersmilieu. Toen had ik wél een bierbuik. Later ging ik aan het conservatorium studeren, maar ik bleef gewoon drinken. Als ik ‘s morgens tijdens de pauze met andere studenten iets ging drinken in het café om de hoek, nam iedereen koffie of thee; alleen ik vroeg altijd een pint. Ik ben ermee gestopt toen steeds meer mensen me erop begonnen te wijzen dat het de spuigaten uitliep. Tegenwoordig drink ik in principe alleen ‘s avonds.

»Ik heb een zeer sterke gezondheid, en dat wil ik graag zo houden. Daarom let ik op mijn voeding en probeer ik niet te veel te drinken. Ik kruip ook zo weinig mogelijk achter het stuur als ik gedronken heb, al is dat niet altijd makkelijk.»

HUMO Lijd je nog steeds aan slapeloosheid?

DEVALCK «Dat is gelukkig sterk verbeterd.

»Ik ben heel slecht beginnen te slapen na mijn zware motorongeval, enkele jaren geleden. Ik ben toen met mijn Harley in de prikkeldraad gereden; mijn keel was bijna overgesneden. Mijn strottenhoofd en stembanden waren zwaar beschadigd. Nu heb ik mijn stem weer terug - al zal ik nooit meer kunnen zingen zoals vroeger - maar in de maanden na dat ongeluk dacht ik echt dat ik nooit meer zou kunnen spreken of zingen, en daar lag ik vaak letterlijk de hele nacht van wakker.»

HUMO Je bent dit jaar vijftig geworden. Wat vind je het ergste aan ouder worden?

DEVALCK «Dat iedere seconde die voorbij is, nooit meer terugkomt. Daar ben ik de laatste tijd heel erg mee bezig. Gelukkig heb ik niet het gevoel dat ik ouder word: ik blijf me even jong en energiek voelen als toen ik twintig was.»

HUMO Hoe zou jij het liefst sterven: heel bewust, of plotseling door een ongeval?

DEVALCK «Plotseling, denk ik, ook al zou dat betekenen dat ik geen afscheid kan nemen van mijn familie en vrienden. Ik ben heel bang om af te zien. Ik zou er enorm tegen opzien om maandenlang in een ziekenhuisbed te liggen en de dood iedere dag een beetje dichterbij te zien komen. Ik denk trouwens dat ik voor mijn omgeving geen gemakkelijke patiënt zou zijn. Nee, geef mij maar de korte pijn.»

Gramschap

DEVALCK «Ik kan mij heel kwaad maken over gekonkel achter mijn rug. De laatste keer gebeurde dat tijdens de opnames van ‘De Kampioenen’, een paar maanden geleden. We namen een scène op in het café. Omdat de opnames niet al te vlot verliepen en ik me verveelde, had ik al een paar pinten gedronken. Dat was niet naar de zin van de regisseur, en die zei dat ook. Dat vond ik op zich niet zo erg: de regisseur is de baas. Maar de volgende dag merkte ik dat de opnameleidster de hele tijd tegen de rekwisiteur, die verantwoordelijk is voor de drank, aan het fluisteren was. Ze zei: ‘Ik krijg de melding van boven dat er hier te veel wordt gedronken.’ Toen ben ik uitgevlogen. Ik heb met mijn vuist op de tapkast geslagen en geroepen: ‘Ik wíst het! Jullie denken dat ik hier dronken rondloop, maar dat is niet waar! Ik heb vandaag nog niets gedronken. Vraag het maar aan de rekwisiteur!’ Toen was iedereen wel even van zijn melk.

»Ik had mij waarschijnlijk helemaal niet zo kwaad gemaakt als de regisseur mij gewoon in mijn gezicht had gezegd: ‘Ik denk dat je wat te veel aan het drinken bent, Marijn.’ Maar van achterbaks gekonkelfoes word ik nerveus.»

HUMO Heb jij ooit iemand gehaat?

DEVALCK «Ja, de politiecommissaris van Brakel, maar dat is ondertussen al heel lang geleden. Omdat ik op mijn vijftiende in ons gezin de enige kostwinner was en vaak ver weg moest gaan optreden, reed ik met de auto, en dat was niet naar zijn zin. Die man, echt een slécht mens, heeft mij jarenlang vreselijk gekoeioneerd. Ik ben door zijn toedoen zelfs verschillende keren voor de jeugdrechter moeten verschijnen. Die stuurde mij door naar de gewone rechtbank, omdat hij vond dat ik volwassen genoeg was om daar terecht te staan, maar hij vond me niet volwassen genoeg om mij een rijbewijs te geven, zodat ik kon gaan werken en ons gezin onderhouden.»

HUMO Zou jij uit pure woede iemand kunnen vermoorden?

DEVALCK «Dat denk ik wel, ja. Ik weet niet wat ik zou doen als iemand mijn vrouw of mijn zoon iets zou aandoen, of als ik ‘s nachts in mijn huis oog in oog zou staan met een inbreker. Als mijn stoppen doorslaan, ben ik een bulldozer; dan ga ik voor niemand opzij.»

HUMO Is je zoon vaak een bron van ergernis voor jou?

DEVALCK «Het probleem is dat ik geen klassieke vader wil zijn. Ik heb hem al vaak gezegd: ‘Ik wil dat we vrienden zijn, mannen die elkaar kunnen vertrouwen.’ Ik zeg hem ook dat ik hem geen goede raad kan geven, dat hij het allemaal zelf moet ondervinden. Het leven moet gelééfd worden, vind ik.

»Mijn zoon weet niet goed welke studierichting hij moet kiezen, en hij vraagt mij om advies, maar ik kan hem niet helpen. Ik weet niets van universitaire opleidingen, ik ben alleen maar naar het conservatorium gegaan. Ik zeg hem ook dat hij mij zeker niet als model moet nemen. Hij staart er zich bijvoorbeeld blind op dat ik al op mijn vijftiende met de auto reed, want hij wil nu natuurlijk ook een auto. Dan zeg ik hem dat er belangrijkere dingen zijn, en dat hij beter zou wachten tot hij wat ouder is. ‘Jij moet veel zeggen,’ antwoordt hij dan, ‘jij reed al op je vijftiende met de auto.’ Maar ik ben een voorbeeld van hoe het niét moet: ik moest op mijn veertiende stoppen met school, omdat de paters het niet konden verdragen dat ik een vedette aan het worden was; daardoor heb ik nooit mijn studie afgemaakt. Ik leefde een beetje als een debiel: ik maakte plaatjes en ik zong liedjes, meer deed ik niet. Ik had ook geen vader, en ik werkte keihard omdat ik de enige kostwinner was. Maar mijn zoon ziet alleen maar die auto waarmee ik rondreed.»

Jaloersheid

DEVALCK «Ik ben niet jaloers, maar ik kan wel pisnijdig worden als mensen in mijn vak succes hebben dat ze niet verdienen, omdat wat ze doen eigenlijk boerenbedrog is.»

HUMO Heb je het nu over iemand in het bijzonder?

DEVALCK «Ik noem niet graag namen, maar ik heb het moeilijk met mensen die iets voor kinderen maken, daar heel veel geld mee verdienen en die kinderen eigenlijk bedriegen. De kinderen zelf vinden het o zo leuk, maar het zijn in de eerste plaats de gigantische reclamecampagne en de merchandising die er een megasucces van maken; enige artistieke en opvoedkundige diepgang ontbreekt. Kinderen slikken nu eenmaal wat hun wordt voorgeschoteld.»

HUMO Ik neem aan dat je het hebt over ‘Samson & Gert’?

DEVALCK (op dreef) « Weet je, eigenlijk kan ik heel dat commerciële circus niet... (Houdt zich in) Kijk, wat Walt Disney doet, is ook big business, maar hij heeft wel onvergetelijke figuren gecreëerd. Bij ‘Samson & Gert’ stel ik me grote vragen: over de commercie die ermee gepaard gaat, en over de macht van die mensen. Helemaal in het begin, toen ook Stef Bos een paar Samson-liedjes had geschreven, heb ik het gewaagd zelf ook een kinderliedje naar Studio 100 op te sturen, maar er was geen enkele interesse. Die mensen gedragen zich echt als een clan. Vorige zondag heb ik Gert nog ontmoet in zijn Studio 100, en toen hij mij zag, was het van: ‘Da-àg! Ik ken jou toch ergens van?’ Dan denk ik: ‘Man, doe toch gewoon.’ Maar dat zou ik hem natuurlijk beter zelf eens zeggen.»

HUMO Voor welke collega’s heb je wél veel bewondering?

DEVALCK «Als zanger: Gilbert Bécaud. Het grootste podiumbeest dat ik ooit heb gekend. Toen ik hem voor het eerst zag optreden, werd ik plat in mijn stoel gedrukt, alsof ik in een F-16 zat. En mijn favoriete acteur is Dustin Hoffman, om zijn meesterlijke vertolkingen. Hij is een echte tovenaar.»

HUMO Welk talent mis jij het ergst?

DEVALCK «Ik vind het heel jammer dat ik het Frans en het Engels niet voldoende beheers. Mijn Nederlandse liedjesteksten had ik ook graag in een andere taal willen schrijven.

»Mijn intellectuele ontwikkeling is compleet stilgevallen op mijn veertiende, toen ik met school ben gestopt, en daar draag ik nu nog de gevolgen van. Nu mis ik de intellectuele bagage die andere mensen wél hebben. Dat is een grote frustratie. Soms kan ik gewoon niet vólgen in een gesprek. Dan denk ik altijd: ‘Was ik maar wat langer naar school geweest.’ De capaciteiten hád ik, dat bleek uit de PMS-tests.»

HUMO Van wie heb jij het meeste geleerd?

DEVALCK «Van mezelf, van mijn eigen fouten.»

HUMO Als je iets aan jezelf kon veranderen, wat zou dat dan zijn?

DEVALCK «Ik zou wel wat meer haar op mijn tanden willen hebben. Ik wil goed doen voor iedereen, ik kan moeilijk ‘nee’ zeggen, en daar maken mensen soms misbruik van.»

Hebzucht

DEVALCK «Ik heb al veel meer bereikt dan ik ooit had durven hopen. Ik kom uit een eenvoudig gezin, en ik ben er altijd van uitgegaan dat ik nooit iets zou bezitten.

»Veel geld op de bank interesseert me niet, maar ik wil wel een reserve hebben. Ik wil kunnen leven zonder voortdurend bang te zijn dat ik morgen op straat sta. Die angst heb ik als kind te veel gehad. Ik zie nog altijd hoe mijn moeder haar laatste 38 frankskes bij elkaar aan het tellen was om eten voor ons te kunnen kopen. Dat wil ik mijn eigen gezin absoluut besparen.

»Als ik een nieuwe auto koop, wil ik hem twéé keer kunnen betalen: er moet dubbel zoveel geld op mijn rekening staan, anders koop ik hem niet. Ik hou graag een miljoen frank achter de hand. Geen overbodige luxe, want zes jaar na mijn motorongeval heb ik nog altijd geen frank getrokken van mijn verzekering ‘gewaarborgd inkomen’.

»Ik ben geen geldwolf, maar ik ben ook niet vies van geld. Als ik morgen een hit schrijf, of de VRT besluit mij voor ‘FC De Kampioenen’ evenveel te betalen als ze Jacques Vermeire altijd hebben betaald, zal ik het zeker niet weigeren. Ik leef namelijk niet alleen voor mezelf: ik heb een vrouw en een zoon, en ik zorg, samen met mijn zussen, ook al jaren voor mijn zieke moeder.»

Onkuisheid

DEVALCK «Voor mij is seks geen taboe. Ik heb een heel gezonde seksuele relatie met Ilse. Niet dat wij de hele dag liggen te neuken, maar na twintig jaar kicken wij nog altijd op elkaar. Ik hoor hoe langer hoe meer verhalen van koppels tussen wie het seksueel absoluut niét meer gaat, maar tussen ons klikte het vanaf de eerste dag. Als wij seksueel zouden stilvallen, zou onze relatie zeker niet blijven duren.

»Als ik de hele dag opnames heb gehad, kijk ik er echt naar uit om Ilse weer te zien. Veel getrouwde mannen hebben iets van, ‘Pff, alweer naar dezelfde vrouw,’ en duiken na hun werk de kroeg in. Ik niet: ik ga gráág naar huis.»

HUMO De seksuele drift neemt af met de jaren. Merk jij daar al iets van?

DEVALCK «Nee, ik heb er nog altijd evenveel zin in. Ik moet echt al heel erg ziek zijn om geen zin te hebben. Dat zei Ilse vorige week nog: ik lag met griep in bed, maar ook toen begon het serieus te jeuken (lacht).

»Die seksuele aantrekkingskracht tussen twee mensen is er of is er niet. Ik heb ooit met andere vrouwen een relatie gehad, en toen was die drift er niet. Het moet gewoon klikken, zo simpel is het. Seks is het allerbelangrijkste in een relatie. Met praten kun je een slechte seksuele relatie niet beter maken, maar met seks kun je wel iedere ruzie oplossen.»

HUMO Je bent ooit, vóór je Ilse leerde kennen, twee jaar getrouwd geweest. Waarom is dat huwelijk op de klippen gelopen?

DEVALCK «Omdat ik te jong was en veel te hard werkte. Ik zat toen vaak in het buitenland, vooral in Duitsland, en ik zag mijn vrouw nauwelijks. Op den duur leefden wij gewoon naast elkaar. We zijn uiteindelijk in ruzie uit elkaar gegaan en hebben jaren niet tegen elkaar gesproken - geen lachertje, want wij werkten allebei voor de VRT. Maar de tijd heelt alle wonden, en nu gaat alles veel beter. We houden nog altijd afstand, maar we zijn wel weer beleefd tegen elkaar.»

HUMO Hoeveel van Boma, een onverbeterlijke macho en vrouwenzot, zit er in jou?

DEVALCK «Ik heb maar één ding met hem gemeen, denk ik: zijn seksuele drift. Boma is een onbeschofte macho die niet het minste respect heeft voor vrouwen; ik ga graag op een beschaafde en hoffelijke manier met hen om. Ik voel me in het algemeen trouwens veel beter bij vrouwen dan bij mannen. Maar dat heeft niets met seks te maken. Ik kijk graag naar mooie vrouwen, maar ik ben monogaam.»

HUMO Is dat een heilig principe?

DEVALCK «Ik weet hoe snel heilige principes aan diggelen liggen. Nee, net omdat ik er géén principe van maak, is trouw voor mij geen ondraaglijke verplichting, zoals voor veel andere mannen, en spreekt overspel veel minder tot mijn verbeelding.»

HUMO Stel dat je verbeelding het toch haalt en Ilse maakt er geen punt van: welke vrouw komt er dan in aanmerking voor de ultieme wip?

DEVALCK «Venus Williams! Er zijn paarden en raspaarden, en zo zijn er ook vrouwen en rasvrouwen. En Venus Williams is zo’n rasvrouw. Bovendien zal ze nu best een torso als die van mij kunnen gebruiken om op uit te huilen, na haar nederlaag in Australië tegen Monica Seles. Alleen al haar wangen droogkussen zou mij al bevredigen.»

HUMO Mijn gedacht!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234