tussen hemel en helrik verheye

‘Ik val op rustige vrouwen. Die maken het beest in mij los’

Wie op een willekeurige weekdag een terrasje op het Antwerpse Zuid betrekt, loopt kans dat hij in anderhalf uur tijd Bent Van Looy, Pedro Elias, Natalia Druyts, Matteo Simoni en William Boeva (in een wel érg grote auto) spot. Nog een geluk dat ook Rik Verheye van de partij is, wijlen Jay Vleugels zo u wil: enkel hij is vandaag onze interviewee en vanavond is hij te gast in ‘Vive la vie’.

(Verschenen in Humo op 3 juli 2017)

RIK VERHEYE  «Hier in Antwerpen-Zuid loopt het vol met bekende mensen, hè? Ergens nog een geluk, want ik word hier wat meer met rust gelaten dan elders. Man, heftig dat het soms is sinds ‘Call-boys’! Vaak is het wel plezierig, maar bij momenten is het ook gewoon vermoeiend. Het gebeurt weleens dat er een groepje grieten op me afkomt voor een selfie: altijd weer staat er dan zo’n lurk bij te kijken die pissig is dat de aandacht van zijn harem even niet naar hem gaat. En dan gaat dat van: ‘’t Schijnt dat jij bekend bent? Ja, ik ken je niet hoor, ik kijk enkel naar Amerikaanse series.’ De grap is dat ze nooit weten wat ze moeten antwoorden als je ze vervolgens vraagt naar wélke Amerikaanse series ze dan zoal kijken. ‘Euh… ‘Grey’s Anatomy’ en zo.’ Sure, gast!

»Maar al die aandacht werkt ook weleens in mijn voordeel. Zo stond ik eens in de file op de A12, tussen Brussel en Antwerpen, en werd ik door de politie aan de kant gezet. Ik dacht: ‘Ze zullen gezien hebben dat ik aan het rode licht met mijn iPhone aan het prullen was.’ Dus ik meteen: ‘Ja, sorry, ik weet het, ik had dat niet moeten doen.’ – ‘Maakt niet uit, kerel. Wij willen gewoon een selfie.’ (lacht)»

HUMO Ergeren de mensen rondom je zich ook weleens aan jou?

VERHEYE «Ja, ik kan nogal heftig en druk zijn. Vooral als ik met Matteo en de anderen samenzit: dan zijn we fameus in ons element. Fijn, maar wanneer er dan andere mensen bij komen zitten, zie je ze weleens denken: ‘Kalm aan, boys.’ Ah, daar heb je hem net, op zijn fietsje. (Steekt zijn duim op) ‘Hey, Theo!’»

MATTEO SIMONI (roept) «Interview?»

VERHEYE «Dennumo! Tussen Hemel en Hel!»

SIMONI (gedecideerd) «Dat zijn altijd de beste artikels.»

HUMO Wat is voor jou de hemel op aarde?

VERHEYE «De hemel op aarde beleef ik nu. Ik heb een bende superfijne mensen om me heen. En laat ik er niet onnozel over doen: ik kom niks tekort. Ik heb ook het gevoel dat ik in een clubje zit waar ik me echt thuis voel. Toen ik in mijn Herman Teirlinck-jaren naar ‘In de gloria’ of ‘Het eiland’ keek, kon ik alleen maar hopen: ‘O, ik wil ook ooit zoiets doen!’ En plots gebeurt het dan daadwerkelijk, en klikt het ook op persoonlijk vlak met de Jakke (Jan Eelen, red.). En inmiddels werk ik onder de vleugels van Woestijnvis, een bedrijf waar ik me óók al geweldig goed thuis voel.»

HUMO Hoe ziet jouw hel op aarde eruit?

VERHEYE «De hel op aarde zou ik beleven als mijn moeder er niet meer zou zijn. Ik heb een ongelooflijk goeie band met haar, wellicht ook omdat ik op mijn 7de mijn vader ben verloren – hij stierf aan alcoholisme.»

HUMO Nooit bang om in dezelfde val te trappen?

VERHEYE «Niet echt, nee. Sowieso heb ik een ingebouwde, onbewuste rem: ik heb nogal snel de neiging om me mottig te voelen als ik wat te veel drink. Dit gaat raar klinken, maar op zo’n momenten zie ik in een flash mijn moeder voorbijkomen. ‘Hola!’ denk ik dan. ‘Laat ik toch maar een watertje drinken.’»

HUMO Eet je graag?

VERHEYE «Ja, ik ben echt een bon vivant. Ik jog regelmatig en ik ga ook fitnessen, maar mijn grootste training is nog het constant intrekken van mijn buikje (lacht). Maar ik barbecue graag, jong! Echt waar, ik zou dat de hele dag lang kunnen doen. En tapa’s: o ja! Qua eten ben ik wel nogal conservatief: ik kies altijd wat ik al ken. Dat zal mijn West-Vlaams kantje zijn, vermoed ik: angst voor het nieuwe. Vroeger, toen ik nog in Knokke woonde, bestelde ik altijd hetzelfde op restaurant: garnaalkroketten, côte à l’os en een dame blanche. Zalig! Tegenwoordig ga ik dat nog weleens eten, alleen is de dame blanche nu een Irish coffee geworden.

»Ik heb trouwens ooit eens hond gegeten in Vietnam, zonder dat ik het wist, weliswaar. Toen ik twee dagen later nog eens langs dat eetstandje passeerde, riep de kok me toe: ‘Hey, you like the doggie!’ Mijn lief en ik zaten aan de overkant op hotel, dus ik dacht: ‘Shit, die mens heeft ons vannacht bezig gezien.’ Niks van: hij had het wel degelijk over hondenvlees.»

HUMO Hoe ziet jouw artistieke zenit eruit?

VERHEYE «In het algemeen hou ik meer van ambachtelijke dan van conceptuele kunst.

»Op Herman Teirlinck kregen we kunstgeschiedenis van Kurt Van Eeghem, en hij deed iets heel bijzonders: in plaats van gewoon les te geven, nam hij ons mee op bezoek bij bekende kunstenaars. De eerste in de rij – ik ga het nooit vergeten – was Luc Tuymans. Hij werkte in een atelier ergens achter het station van Antwerpen, en in die witte, steriele ruimte stond een gigantische ton vol met peuken. Het leek wel een sketch: toen we binnenkwamen, was-ie al aan het roken, en de hele tijd dat we er waren, is-ie blijven doorpaffen. Een aansteker had hij niet, dus hij was constant aan het overtoepen: was zijn ene sigaret bijna op, dan stak-ie er een andere mee aan. Erg ontnuchterend, vond ik, net als zijn Echt Antwaarpse betoog: ‘Ik lig in maainen hotelkamer in Tokkio, en ik zien ne schoewene lichtinval. Ik pak ne fotto met maainen iPhone en ik stuurikkik dieje deur naar de Sing Yong Táng’. Dat was dan één of andere Chinees die voor hem werkte, en die die foto groot uitprintte, zodat de beroemde kunstenaar het later exact kon overschilderen. Ik had echt het gevoel: dit is hier een fabriek.

»De week erop gingen we naar het atelier van Sam Dillemans, waar het wel een kraakpand leek: het lag er vól met schilderijen, en in het midden stond dan die woest ogende figuur, de belichaming van de romantische kunstenaar. Die mens leefde vier of vijf nachten per week in dat atelier – hij sliep op een matras op de grond, half onder de klodders verf – en in het weekend ging hij naar zijn vriendin. Ik dacht: ‘Hmm. Ik heb precies toch meer met zo’n Sam Dillemans dan met een Tuymans’. Al apprecieer ik die mens zijn werk enorm.»

HUMO Wat bezorgt je geestelijk genot?

VERHEYE «Doen wat ik nu doe: verhalen verzinnen, dialogen uitschrijven. Jezelf afbeulen totdat je helemaal kapot bent, even later met een kop vol houtschilfers in de file staan voor de Craeybeckxtunnel, een goeie plaat opzetten en denken: ‘Fok ja, goed gewerkt vandaag!’.»

HUMO Welke plaat mag dat zijn?

VERHEYE «Onlangs heb ik heel hard met mezelf moeten lachen, omdat ik me ineens realiseerde dat ik al een halfuur in de auto aan het shaken was op de meest schrale plaat die je je kunt voorstellen: ‘El mismo sol’ van Álvaro Soler, een soortement Enrique Iglesias van den Aldi. Pas op, ik hou ook van muziek die écht goed is (lacht). Op dit moment ben ik heel veel naar Warhaus aan het luisteren, en naar Goose, en ook naar de Compact Disk Dummies. Allemaal West-Vlamingen, hè? Je kent dat nummer wel van Sting, ‘Englishman in New York’: zo voel ik me heel vaak als West-Vlaming die in Antwerpen woont, en dat heeft mijn chauvinisme behoorlijk versterkt.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

VERHEYE (grijnst) «Je weet wat ik ga zeggen, hè?»

HUMO Ik denk het wel, ja. Misschien moeten we dan maar meteen overgaan naar je favoriete onenightstand?

VERHEYE «Wil je echt een naam hebben?»

HUMO Ik wil echt een naam hebben.

VERHEYE «Ik heb haar deze week nog gezien, maar ik vind het een beetje raar om haar te vernoemen, want ze is zwanger. Maar euh… ik vind haar wel een onwaarschijnlijk mooie vrouw. Heel naturel ook, en daar hou ik wel van. Ik heb een hekel aan bimbo’s.»

HUMO Een naam, Rik.

VERHEYE «Dina Tersago (lachje). Ik zat met haar in ‘De club’, en ik dacht: ‘Gadverdimme, zeg!’ Man, ik vond dat ze er gewéldig uitzag. Net zoals haar fijne man, die vlak naast haar stond. Ah, en weet je wie ik ook altijd geweldig aantrekkelijk heb gevonden? Scarlett Johansson

HUMO Er tekent zich een patroon af.

VERHEYE «Blonde vrouwen, bedoel je? Ja, of goed geblondeerd. Sowieso vrouwen met opgestoken haren. Vroeger viel ik op van die palmbomen à la Pebbles uit ‘The Flintstones’ – ik droomde er weleens van dat ik Bamm-Bamm was, haar vriendje (lacht). En Jessica Alba, daar was ik ook helemaal zot van. Ik val op meisjesachtige vrouwen, vrouwen met een lief gezichtje. En ze moeten ook iets rustigs hebben, omdat ik zelf niet rustig ben. Ja meneer: dan komt het beest in mij helemaal los!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234