'Hij is een schelm, een vagebond. Maar hij is niet haatdragend; alles lijkt van hem af te glijden. Daarom heeft hij nog zoveel vrienden'Beeld BELGAIMAGE

bingokoningWilly Michiels

‘Joviaal en hoffelijk’, maar ook ‘iederéén is bang van hem'. De Humo-dossiers over ‘bingokoning’ Willy Michiels

Willy Michiels, oud-burgemeester en oud-schepen in Haaltert die een imperium van caféspelen en goktenten uitbouwde, is vorige week overleden. Michiels was al enkele jaren uit de casinowereld en de politiek gestapt na een bijzonder leven, waarin hij verre van onbesproken was. Eind jaren negentig verscheen in Humo een dossier over de praktijken van de bingokoning. Dat kunt u hier herlezen.

Lees hier het volledige dossier

(Verschenen in Humo op 22-6-1999)

Op woensdag 16 juni 1999 heeft de Kamer van Inbeschuldigingstelling de VLD-schepen van Haaltert Willy Michiels vrijgelaten. Hij zat anderhalve maand in voorarrest op verdenking van corruptie. De bingokoning was al eerder in beroep gegaan tegen zijn arrestatie en had onder meer gevraagd of hij naar huis mocht om het communiefeest van zijn kleinzoon bij te wonen. Justitie pinkte een traan weg bij zoveel godsvrucht maar ging er niet op in. De gewezen burgemeester heeft bekend dat hij vijfhonderdduizend frank had gegeven aan Jean-Pierre Wijns, een auditeur van het ministerie van Financiën. Wijns was betrokken bij de voorbereiding van de in mei in de senaat goedgekeurde gokwet en heeft toegegeven dat hij dat bedrag ontvangen heeft. Het geld werd bij hem thuis in beslag genomen. Het lijkt een simpele zaak.

Maar zelfs achter de tralies jaagt de bingokoning veel mensen de daver op het lijf. Een greep uit de spontane reacties op de vraag om een interview of gesprek: 

‘Ik hoop dat zijn gerechtelijke moeilijkheden deze keer geen incident de parcours worden maar een perte totale.’ (Buurman)

‘U hebt me nooit gesproken, ik heb u niks gezegd.’ (SP-politicus) 

‘Als ik alles zeg wat ik weet, vlieg ik morgen in de gevangenis. Ik vlieg in de bak. Want ik moet zwart op wit bewijzen dat het waar is wat ik zeg en dat kan ik niet.’ (CVP-politicus) 

‘Ik houd er niet van over die man te praten.’ (VLD-politicus) 

‘Willy Michiels is gevaarlijk. Maar zijn politiecommissaris Roland Speek, die maakt me pas bang.’ (Inwoner Haaltert) ‘Wie hem onderschat is dom.’ (CVP-politicus)

‘Ik heb de grootste minachting voor Michiels. Ik heb hem nooit gesproken en nooit ontmoet; ik heb dat altijd geweigerd. Hij is luguber.’ (Magistraat) 

‘Hij is joviaal, maar wees op je hoede.’ (SP-politicus)

 ‘Alle politici uit de streek dansen naar zijn pijpen. Meer zeg ik niet. Mijn rust, mijn gezin, mijn kleinkinderen...’ (SP-politicus) 

‘Wie hem in de weg loopt vermoordt hij. Hij hangt hem op aan een strop van stroop.’ (Zakenman) 

‘Ik heb erover gedacht uit deze gemeente te verhuizen. Als ik dat financieel zou aankunnen deed ik het. Meteen.’ (Groene jongen)

‘Ik vraag u mijn man niet te citeren, zelfs niet anoniem. Wij hebben kinderen, we mogen hun toekomst niet in gevaar brengen.’ De vrouw die dit in de loop van een lang telefoongesprek om de zeven zinnen zegt, was tijdens ons interview met haar man, een politicus, aanvankelijk buitengegaan, maar ze hield het geen tien minuten uit en was er toen toch maar bij komen zitten. Ze onderbrak ons geregeld, praatte achtereenvolgens op haar man in, en dan op mij. De meeste mensen die een gesprek niet uit de weg gingen, eisten anonimiteit. Zowel streekgenoten als politici en politiemensen. Zelfs degenen die positief waren over de Chipper, zoals Michiels wordt genoemd.

Dat iemand zoveel angst opwekt, wekt natuurlijk de nieuwsgierigheid om uit te zoeken wat daar de aanleiding toe is. Humo kreeg een lading oncontroleerbare stadslegendes over zich, tot en met het klassieke feest van het eerste of tweede miljard. Dit is wat overblijft na langdurig ziften door een zeef met superfijne gaten.

WILLY VERNIMMEN (gepensioneerd SP-voorman van Aalst) «lk ben één van de weinige mensen die niet bang zijn van Willy Michiels. Waarschijnlijk is hij niet kwaad van karakter. Hij ziet er in elk geval vriendelijk uit. Ik heb niks tegen hem persoonlijk, maar in mijn ogen is hij geen politicus. Meer een plaatselijke Sinterklaas die met geld en gunsten gooit.»

GROENE JONGEN (Haaltert) «Hij is gevreesd, én heel popUlair. Dat maakt het zo moeilijk om hem te bestrijden. Eigenlijk is hij een antiquiteit uit het middeleeuwse vazallensysteem. Ik had niet gedacht dat zoiets in Vlaanderen nog bestond. Agressief is hij zeker niet, hij houdt altijd zijn glimlach klaar, maar diep in zijn binnenste moet er iets zijn dat revanche wil nemen. Op wat?»

CONCURRENT «Hij windt zich niet op, blijft hoffelijk, wat er ook gebeurt, spreekt zacht, is geparfumeerd, geeft een klef handje. Ik bewonder hem. Hij is een werker, en hij heeft een ijzersterk karakter. Wat hij ook onderneemt, hij zal het altijd afmaken.»

POLITICUS «Hij is een politieke commerçant, en dat is een dodelijke combinatie. We hebben er heel wat gehad in dit land. Hij is alles waar ik tegen wilde vechten.»

ROBERT DE LEU (gewezen SP-schepen Haaltert) «Als je hem ziet, zou je hem je portefeuille in bewaring geven. Maar hij is een schelm, een vagebond. Hij is niet haatdragend; alles lijkt van hem af te glijden. Daarom heeft hij nog zoveel vrienden.»

CVP-BRON «Hij is enorm geslepen, en een mensenkenner. Hij heeft mensen nodig die zijn mindere zijn. Hij kent iedereen. In het sportmilieu kent hij journalisten en sportmannen. Hij geeft veel uit, bluft en overbluft iedereen. Hij is de vleesgeworden bonhomie, wat veel gevaarlijker is dan de grote corruptie want het is er de voedingsbodem van. Dat heb ik geleerd door op hem te botsen. Door die ervaring weet ik dat erbij horen, geïnviteerd worden op recepties, mee uit eten gevraagd worden en cadeaus krijgen, zoveel plezanter is dan die bonhomie de rug toe te keren en weerloos tegenover die wereld te staan. Hij is alles wat we in dit land niet zouden mogen zijn. Hij is het Gouden Kalf.»

Alle begin is moeilijk

STREEKGENOOT «De Chipper is als zakenman een natuurtalent. Hij heeft hetzelfde goktemperament als zijn vader. Zijn vader verloor, maar vader speelde om te spelen; Willy speelt om te winnen. Hij heeft een tomeloze ambitie. Hij kent geen grenzen of scrupules, en daarom is hij zo machtig kunnen worden.»

Michiels komt uit Kerksken, nu een deelgemeente van Haaltert. Als hem vroeger in interviews gevraagd werd of hij zelf gokte of in zijn onmiddellijke omgeving gokverslaafden kende, zweeg hij over zijn vader. Volgens mensen van Haaltert speelde Michiels senior anker en zon op markten en wijkkermissen, terwijl iemand op de uitkijk stond of de veldwachter niet in aantocht was. Het was een verboden dobbelspel, een soort voorloper van de roulette die nu nog in de Derde Wereld op straat wordt gespeeld. Vader Michiels was een kersenplukker die hoogstamboomgaarden ‘opkocht’ van de boeren. De oogst werd geschat, hij betaalde hem, zorgde dat de vruchten geplukt werden, en verkocht ze op de markt.

DORPSGENOOT «Hij is nu dood maar hij heeft nog meegemaakt hoe zijn zoon fortuin maakte met de jackpot. De vader reed door Kerksken op zijn brommer en zegde aan al wie het horen wilde: ‘Onze Willy zal niet in zijn bed sterven.’»

De zoon is klein begonnen

BUURMAN «Als hij iets had, moest hij het aan iedereen kunnen tonen. Hij kreeg een fiets, en dan trapte hij rondjes door het dorp zodat iedereen hem kon zien. Wat later kwam hij zijn brommer showen, daarna zijn moto, daarna zijn auto’s.»

Hij is getrouwd met Lisette de Rijck, een meisje van het dorp. Zijn vrouw is zijn beste public relations geworden. Ze is braaf en gedienstig en onderhoudt de relaties met de populaire couches van de maatschappij. In de cafés staat ze bekend als ‘Lisette en haar kallekes’ omdat ze altijd Carlsbergbier drinkt.

Op 1 mei 1959 begon Willy Michiels in de Wijngaardstraat in Kerksken met een eigen zaak. Hij was 22 jaar. Eerst deed hij in caféspelen, vanaf 1968 ook in tweedehandswagens en daarna ook in onroerend goed.

BINGOCONCURRENT «In de jaren ‘60 heeft Michiels nog samengewerkt met Miel Van Cauter, een jong gestorven wielerkampioen die zich had gerecycleerd in de sector van de gokautomaten. Op een bepaald ogenblik kon Miel een prachtige ‘friet-mayonaise’ overnemen, zoals wij dat noemden: de exploitatie van een pakket met alle mogelijke automaten die er toen op de markt waren: jackpots, bingo’s, flippers, kickers, jukeboxen. Het ging om de firma van Josephe Claessens, dé grote man in de gokwereld in de periode van de Wereldtentoonstelling van 1958.

»Je mocht toen volgens de wet wel op automaten spelen, maar niet voor geld. Op zo’n bakslee zat een sticker ‘Enkel voor amusement’. Op een bepaald ogenblik had de antigokbrigade van de rijkswacht een cafébaas betrapt terwijl hij de winst op een jackpot van Claessens aan een gokker uitbetaalde. Claessens was die BOB’er gaan opzoeken en had hem toegesnauwd: ‘Ik verdien op één dag meer dan gij in een hele maand!’

»’Dat zullen we eens zien,’ antwoordde de BOB’er. Op een paar maanden tijd werden alle cafébazen die nog gokgeld betaalden of incasseerden op de speelautomaten van Claessens systematisch betrapt. Hij werd langzaam gewurgd, en heeft zijn zaak toen voor één miljoen frank overgelaten aan Miel Van Cauter

»In de jaren ‘60 was dat een smak geld, en Van Cauter zocht en vond een vennoot om die som op te hoesten: Willy Michiels.»

HUMO Waarom nam Van Cauter juist Michiels als partner? Had die toen al fortuin gemaakt?

CONCURRENT «Ik zou het niet weten. Michiels was op dat moment al redelijk goed ingeplant in de Brusselse Noordwijk in en rond de Aarschotstraat. Tenminste, zo heeft Van Cauter me verteld.

»lk kende Michiels toen nog niet. Met Van Cauter heb ik zeer lang samengewerkt maar toen ik bij de Miel begon, was hij net weggegaan van Michiels. Ik heb begrepen dat dat niet in vriendschap is gebeurd. Van Cauter had Michiels uitgekocht, en Michiels zei: ‘Mieleke, ik kom terug om á over te kopen.’

»Michiels was een keiharde werker. Hij stond in die jaren dag en nacht paraat, was altijd bij zijn apparaten. Hij moet ijzersterk zijn. Zijn rechterhand, Rudi Willems, is van hetzelfde slag: betrouwbaar als een Zwitsers horloge. Michiels kon blind op hem varen.»

Miss Supreme

HUMO Heeft Michiels Van Cauter later overgenomen, zoals hij voorspeld had?

CONCURRENT «Op een bepaald ogenblik waren ze allebei ongeveer even groot. Ze zaten elk met goed draaiende cafés aan de grote Brusselse stations. Michiels had La Jonction en Le Zinc, aan de Midi, en de Bowling-Brouckère naast de cinema op het Brouckèreplein. En natuurlijk de halve Aarschotstraat. Daar zaten serieuze goktenten tussen de bordelen. Mannen stapten er van de elektronische Miss Supreme of Miss Bowling Turbo Monopoly naar de echte vrouwen in de vitrines ernaast. Er werd grof gespeeld. De jackpot is zeer terecht verboden, hoor. Het is niet te schatten wat Van Cauter en Michiels in die jaren daaraan verdiend hebben.

»Ze ontwikkelden allebei volledig elektronische toestellen. Ze probeerden elkaars medewerkers af te snoepen. Maar het gebeurde zelden dat er iemand wegging bij de Chipper. En wie toch ging, moest zeker niet terugkomen.

» Miel zou zijn zaak nooit aan Michiels overgelaten hebben. Maar de BOB’er Charles Toumpsin had een aantal van Miel zijn mannen betrapt toen ze gokkers uitbetaalden. Miel wist dat hij in de gevangenis zou vliegen en hij kon dat niet aan. Het idee! Hij moest dus snel een stroman zoeken en hij vond een jongen, Maurice, die bereid was om zijn omstreden handel op zijn naam te zetten. Miel sloot een contract met Maurice: die zou officieel opdraaien voor Miels misdrijven, en Miel van zijn kant zou hem dubbel en dik doorbetalen terwijl Maurice voor hem in de gevangenis zat.

»Miel had het fijn voor mekaar en trok naar Thailand. Hij is daar inderdaad plotseling gestorven, maar daar was helemaal niets louches aan, zoals Toumpsin suggereert. Miel was een gewezen renner, en hij durfde al eens een amfetamientje slikken. Hij nam zijn voorraad mee naar Bangkok. Dat scheen goed te zijn voor de potentie. Hij had zich geprepareerd voor een feestje, maar toen zijn gezelschap arriveerde, ontplofte zijn hartje. Jaja, dood. Daarna werd Michiels de grootste.»

HUMO Volgens u zag Claessens zich verplicht zijn zaak over te laten en zou Van Cauter in de gevangenis gevlogen zijn als hij geen stroman had gevonden. Hoe heeft de Chipper zich wel ongehinderd in de business kunnen ontplooien?

SPEURDER «Michiels is net als de ‘Brusselse’ Italianen Mario Menegalli en Antonio Torrini groot geworden dankzij de eenarmige bandiet. Ze hebben er fortuinen aan verdiend, en toen de jackpot in de helft van de jaren ‘70 verboden werd, zijn ze overgeschakeld op bingo. Ze zijn héel vindingrijk, en ze beschikken over labs en over advocaten om de grenzen van de wet te verkennen. Dan brengen ze iets uit dat net op het randje is, dat dus niet meteen verboden is maar wel betwist kan worden, waar specialisten over moeten bakkeleien en het niet eens over zijn of het een toegelaten behendigheidsspel is of een verboden kansspel. En als de deskundigen er eindelijk uit geraken en de wetgever verbiedt het nieuwe apparaat, is de winst al lang binnengerijfd en lanceren ze weer wat anders.

»Het komt er, simpelgezegd, al tientallen jaren op neer dat gokken verboden is, maar er werden uitzonderingen toegestaan en als politieman moest je bijna op de tast uitmaken of een spel mocht of niet.»

HUMO Dat betekent dat het voor de goksector van het allergrootste belang was de gerechtelijke diensten te lijmen?

BINGOCONCURRENT «Absoluut. We zochten allemaal onze connecties bij het gerecht. Miel Van Cauter schoot bijvoorbeeld goed op met een politieman die later ook in de gevangenis gevlogen is; hij zat in de strijd tegen de handel in de verdovende middelen, misschien wel bij het ondertussen opgedoekte Bestuur voor de Criminele Informatie, het BIC, van het ministerie van Justitie. Een Brusselse BOB’er van de drugssectie, een schone grote gast, Walter heette hij, sprong om de andere dag hij ons binnen op kantoor. Hij is later buitengevlogen bij de rijkswacht. Miel nam die twee vaak mee uit eten, en ik zag ze ook graag komen want ze waren zo vriendelijk mijn verkeersovertredingen te seponeren.

»Van Cauter probeerde zelfs goed te staan met Toumpsin, maar dat was onbegonnen werk. Hij heeft één van zijn techniciens ooit een hele dag naar de rijkswachtkazerne gestuurd om daar van naaldje tot draadje te gaan uitleggen en te demonstreren hoe een bingo juist functioneert; maar Toumpsin is amper komen kijken. Het was boter aan de galg.»

POLITIEMAN «Sommige van Michiels’ gerechtelijke contacten zijn pas boven water gekomen op het ogenblik dat ze als ambtenaar met pensioen gingen. De dag nadien hadden ze al een job bij de Chipper. Emile Smets bijvoorbeeld, een man uit Bouillon die werkte op de Sectie Spelen van de BOB, kon ‘aan de slag in een firma van Michiels, Automatic Montoise. En de vroegere brigadecommandant van Brussel, Vrancken, is overgestapt naar de Bowling-Brouckère, waar Toumpsin al die vervalste jackpots in beslag genomen heeft. De Bowling is nog in de fik gevlogen. Een ober is toen in de brand gebleven.»

Spokende speelautomaten

Het werd snel duidelijk waarvoor zulke politiecontacten goed konden zijn.

GEPENSIONEERD SPEURDER «De wet schreef voor dat er in een café maar een beperkt aantal bingo’s mochten staan. Op een dag kregen we bericht van de belastingadministratie dat er in een bepaalde taverne in Brussel meer stonden dan mocht. Controleurs hadden de nummers genoteerd en aan ons doorgegeven. Wij moesten ze in beslag nemen, maar toen we arriveerden waren ze verdwenen. Dus was de exploitant getipt. En dat was Willy Michiels.

»We zijn de toestellen toen gaan zoeken in zijn depots, in zijn herstellingsatelier in de Tweekerkenstraat in Brussel en in de hoofdzetel van zijn bedrijf in Haaltert. De Chipper was er maar wilde ons niet ontvangen: ‘Ik weet nergens van. Wend u tot mijn medewerkers.’ We kregen een nepverhaal te horen dat die bepaalde automaten lang geleden ergens in Oost-Europa waren geplaatst, Daar stonden we dan.»

Zijn politiecontacten kwamen Michiels goed te pas toen hij in 1975 de leiding kreeg van de UBA, de Unie van de Belgische Automatenbranche. Hij was er nog maar net voorzitter, of hij kon de collega’s al epateren met een zeer interessante mededeling: ‘Zoals wij u hebben aangekondigd is de grootscheepse controle over gans het land van alle omgebouwde zeskaartenbingo’s aan de gang,’ schreef hij op 10 oktober 1975 aan de leden van zijn bond. ‘Volgens de inlichtingen waarover wij beschikken zijn alle omgebouwde toestellen een gevaar voor de bingo in het algemeen. Derhalve raden wij u ten stelligste aan voor wat de zeskaartenbingo’s betreft enkel en alleen originele apparaten te exploiteren.’

SPEURDER «Dat is een bekentenis! Die toestellen werden vervalst! En daar blijft het niet bij: ‘Zoals wij u hadden aangekondigd...,’ schrijft hij! Dus was hij getipt, en hij zet het nog op papier ook! En hij waarschuwt de leden van zijn bond voor de gevolgen. Dat betekent dat hij politici kende die dat gelekt hebben.»

Michiels heeft op dat moment inderdaad vrienden in de politiek. Het zal hem bij zijn verkiezing tot UBA-voorzitter zeker geen kwaad hebben gedaan dat hij jaar na jaar een langere arm kreeg bij de grootste partij van het land. In 1970 werd hij namelijk burgemeester van Kerksken, voor de CVP.

CVP-BRON «Hij is begonnen met zich in te nestelen in het voetbal. Hij leek veeleer een Vlaamse reflex te hebben; je zou dan ook verwacht hebben dat hij zou opduiken bij de Volksunie, maar om de een of andere reden heeft hij de belangstelling gewekt van de CVP-burgemeester van Haaltert, Georges Deleenheer, de schoonbroer van aftredend VLD-senator Lisette van Liedekerke. Deleenheer is jurist en de beste vriend van de Leuvense rector Roger Dillemans. Hij had een aantal kantwinkels in Brugge, die hij later heeft overgelaten aan Michiels.»

Deleenheer haalde de Chipper naar de CVP. Hij werd verkozen in het arrondissementsbestuur. Met de gemeenteraadsverkiezingen van 1970 pakte hij uit met een barnumreclamecampagne op zijn Amerikaans, en dat in Kerksken, dat voor de fusie met Haaltert in 1976 niet eens drieduizend inwoners telde. En het eerste wat hij na de verkiezingen deed, was de populaire landbouwer Gaston Van Cauter, die de lijst had getrokken, opzijduwen en zelf de sjerp omgorden. Precies in die periode waren de gewestplannen aan de orde. De nieuwe burgemeester zag ze op het gemeentehuis en liet ze overtekenen op het kadastraal plan, zodat hij over een enorme voor kennis beschikte als er gronden te koop stonden. Hij deed altijd het hoogste bod. Het ging zover dat de mensen niet meer gingen als er een openbare verkoop was. Ze zegden: ‘Wat heeft het voor zin, Chipper biedt toch hoger.’ Hij kocht enorm veel op lijfrente. De mensen bleven in hun huis wonen tot ze dood gingen en zo werden ze van hem afhankelijk. Vanuit de CVP kreeg Michiels de wenk niet meer te speculeren in zijn eigen dorp. Maar dat was te veel gevraagd. Het was het begin van de breuk met de partij. Bovendien keurde die partij in 1974 de wet tegen de jackpot goed. Toen had ze het totaal verkorven. Omstreeks 1975, kort voor het congres van Dendermonde, zette arrondissementeel voorzitter Hubert van Wambeke Willy Michiels uit de CVP.

Een cadeau van 1 miljoen 

Daar legde hij zich niet bij neer. Bij de fusies van gemeenten in 1976 werd Kerksken opgeslorpt door Haaltert. Dat jaar waren er verkiezingen. Michiels heeft een eigen Centrumlijst samengesteld, meer een aanhang dan een partij.

WILLY VERNIMMEN «Ik was voorzitter van de SP-federatie Oost-Vlaanderen. CVP-senator Paula D’Hondt kwam voor de verkiezingen bij mij, ze zei: ‘Willy, zouden we geen coalitie kunnen vormen in Haaltert? Je zal goed bediend worden.’ Nu moet je weten dat de SP in die deelgemeentes nérgens stond. Ik heb dus ja gezegd. »De SP won amper twee zetels op de vijfentwintig, maar samen met de CVP konden we een, zij het heel nipte, meerderheid vormen, met dertien tegen de twaalf van Michiels en de Volksunie.

»Paula hield woord, en de SP’ers Robert De Leu en Roger De Cock werden schepenen. Ik ben samen met Paula naar de eerste gemeenteraadszitting gegaan omdat ik nattigheid voelde. Ik had er lucht van gekregen dat mijn twee gasten de CVP in de steek wilden laten en met Michiels scheep wilden gaan.»

HUMO Wat was er dan gebeurd?

VERNIMMEN «Tussen de verkiezingen en de eerste raadszitting hadden ze me een drietal keren getelefoneerd. ‘Kun je er niks aan doen dat we toch met Michiels een coalitie kunnen vormen?’ Ik heb gedreigd: Als jullie je woord breken, dat zet ik jullie onmiddellijk uit de partij!’. Dat had effect. Ik ben voor de zekerheid op 1 januari 1977 naar de allereerste vergadering van het nieuwe college gegaan en alles is verlopen zoals we met de CVP hadden afgesproken.

»Op de volgende bestuursvergadering van de federatie Aalst had ik op felicitaties gerekend omdat ik ondanks de belabberde uitslag twee schepenmandaten op een totaal van zes voor de partij in de wacht had gesleept. Welnu, sommige van mijn eigen mensen waren kwaad op mij omdat ik niet scheep gegaan was met Michiels, want - en dat was het ergste, ‘die twee die verkozen waren hadden er tenminste nog iets aan kunnen verdienen!’ Ze zouden elk één miljoen frank aangeboden hebben gekregen om hun kazak te keren. Vraag het maar aan Roger De Cock!»

ROGER DE COCK (gewezen SP-schepen van Haaltert) «Willy Michiels heeft me nooit geld aangeboden. Dat is een fabel. Ik werd wel zwaar ‘bewerkt’ door anonieme bellers, die me uitscholden dat ik dom was ais ik de coalitie met de CVP zou blijven steunen.»

ROBERT DE LEU (gewezen SP-schepen Haaltert) «Ik kreeg ‘s nachts anonieme dreigtelefoontjes. Het zou slecht aflopen als ik mijn woord aan de CVP niet zou breken. Na drie weken kreeg ik er genoeg van en ben ik naar mijn huisdokter gegaan, Richard Goossens, die ondertussen overleden is. Hij was een vriend, al was hij zelfverkozen op de Centrumlijst van Michiels. Ik zei: ‘Ik heb mijn woord gegeven aan de CVP, ze moeten ophouden met die pesterijen.’ Richard zei: ‘Ga naar huis man, ik zal ervoor zorgen.’ En de dreigementen stopten.

»Maar Michiels kon zich er niet bij neerleggen dat hij in de oppositie zat. Op een keer kwam hij bij mij thuis: ‘Robert, we moeten eens praten.’ Mijn zoon werkte bij de politie van Haaltert. Erik was geslaagd voor zijn examens, maar hij raakte maar niet vastbenoemd. Als vader moest ik mij in dat dossier in de gemeenteraad afzijdig houden, zodat de stemming meerderheid tegen oppositie altijd op een patstelling eindigde: twaalf voor, twaalf tegen. Erik raakte zo onder de stress dat hij een paar keer in het ziekenhuis moest worden opgenomen. Michiels zegde: ‘Kleine,’ - hij was nochtans ook niet groot -, ‘uw zoon wil vast in dienst, wel, ik heb een oplossing. Ik betaal u uw volledige wedde uit voor de vier jaar dat het duurt tot aan de volgende verkiezingen, maar gij neemt uw ontslag als schepen en ik neem uw mandaat over en zorg ervoor dat de benoeming van uw Erik voor mekaar komt.’

»Ik stond perplex. Dat ging om een half miljoen. Ik zei: ‘Dat kunt ge toch niet menen. De CVP zal dat nooit willen.’ Wel,’ antwoordde hij, ‘het is allemaal gearrangeerd met de CVP.’

»Ik zei hem dat ik dat niet wilde, niet op zo’n manier, en ik heb hem buitengebonjourd. ‘s Avonds heb ik het aan mijn zoon verteld. ‘Vader,’ zei die, ‘bedankt dat ge zo gereageerd hebt. lk neem ontslag, ik vind wel ander werk.’ En dat heeft Erik ook gedaan. Hij kon het daar niet meer aan.

»Eerder was Chipper nog al eens onverwachts bij ons op bezoek geweest. Dat was heel vreemd. Hij had toen een koffer in de hand. Hij zag dat er bezoek was en zei: ‘Ik ben hier met mijn valies opdat heel het dorp kan zien dat ik ‘de Kleine’ kom uitkopen.’ En toen was hij weer weg met zijn koffer.»

Met twaalf op de vijfentwintig verkozen gemeenteraadsleden had Chipper maar één bekering nodig om de meerderheid te doen kantelen. Toen zijn strategie niet lukte, gaf hij zijn strijd om de sjerp nog niet op. Hij benaderde een (ondertussen overleden) CVP-verkozene en bood haar één miljoen frank aan waardepapieren aan om van coalitie te veranderen. Ze ging er niet op in. De plaatselijke CVP-leiding stuurde haar bloemen om haar waardering uit te drukken. Haar zoon zei: ‘Moeder, dit is een boeket van één miljoen.’

Alles gratis

Willy Michiels belandde zes jaar lang in de oppositie. Ondertussen bouwde hij aan zijn populariteit.

CVP-BRON «Hij heeft stap voor stap het terrein veroverd, veel gestolen van de manier waarop de CVP mensen in hun sociaal leven benaderde. In het dorp was een aantal bloeiende verenigingen zoals de KAV. De initiatieven die zij namen maakte hij bekend in zijn verkiezingspropaganda. Hij stond altijd klaar met poppen, platenspelers, spiegels en paraplu’s voor de tombola, en andere prijzen uit het duurdere schietkraamcircuit. En hij ontwikkelde zijn dienstbetoon.» 

DORPSGENOOT «Hij had een kraan voor bouwwerken, en bij amateurbouwers werd die gratis ingezet om de kelders uit te graven. Bij mensen die hem diensten bewezen werden er ‘s nachts vrachtwagens vol eik uitgeladen die hij vermoedelijk invoerde uit de Verenigde Staten, met zijn bedrijf De Tieltse Eik. Zijn bingokasten zijn ook van volle eik, daar is hij fier op.

»Hij kan van alles ‘regelen’. Zelfbouwers krijgen op de een of andere manier vermindering van BTW via Willy Michiels. Hij kan mensen aan een job, een overplaatsing of promotie helpen, onder meer in de Kredietbank. Daar is hij vast een grote klant. Een gewezen controleur van het ministerie van Financiën, Aimé Goossens, doet zijn dienstbetoon sinds hij met pensioen is.

»Michiels’ vrouw Lisette speelde voor chauffeur voor de trouwers van het dorp; die mochten de grote witte wagen van de Chipper gebruiken. Aan de parochie had hij een eikenhouten altaar geschonken, maar dat werd verbrijzeld toen de oude kerk in het begin van de jaren ‘90 instortte.»

ZAKENMAN «Hij leent mensen geld en maakt ze zo schatplichtig. Daar heeft hij zelfs een eigen kredietmaatschappij voor opgericht.»

VERNIMMEN (ex-SP) «Er is geen kaartersclub die hij niet financieel steunt.»

DE COCK (ex-SP) «Ik ben voorzitter van het volleyball in Haaltert. Als ik bij Michiels om steun ging, kreeg ik altijd tienduizend frank, of het dubbele. In die zesentwintig jaar heeft hij me nog geen enkele keer wandelen gestuurd.»

CVP-BRON «Al wat hij sponsort, draagt zijn naam. Er is een Willy Michiels Stadion en er was een Willy Michiels Orkest. Er is de Grote Willy Michiels Prijs, een wielerkoers.

»Naarmate de gemeenteraadsverkiezingen dichterbij komen begint het geld te regenen. Vijf jaar aan een stuk hoor je niks, maar dan begint hij zich te roeren. Dan laat hij het voetbal niet meer gerust, begint hij opeens spelers te kopen, laat hij Will Tura optreden voor een zaal vol gepensioneerden...»

In de val

DE COCK (ex-SP) «En hij begint politici te benaderen. Rond 1981, ongeveer een jaar voor de verkiezingen, werden Robert De Leu en ik uitgenodigd op een geheime vergadering met Michiels op het Kasteel van Caniu in Erembodegem. Chipper maakte daar in die periode vaak gebruik van, ik vermoed dat hij het huurde.»

DE LEU «Hel: was spelen met vuur omdat onze coalitiepartner, de CVP, van niks mocht weten. Ik was niet op mijn gemak. Maar we mochten op onze twee oren slapen, er zou niks van uitlekken.»

DE COCK «Ik had ook een naar voorgevoel, maar we moesten wel gaan wel gaan omdat we gesommeerd waren door de pláatselijke SP-voorzitter. Er was een drietal liberalen van de toenmalige PVV, wij met zijn drieën, en Michiels met zijn mensen.

»Chipper heeft daar plannen zitten smeden voor een coalitie na de volgende gemeenteraadsverkiezingen van 1982. Ik betrouwde de zaak niet en hield de hele tijd mijn bek, maar anderen lieten zich gaan. De bijeenkomst was perfect voorbereid: we kregen drank à volonté, en een hapje tussendoor. Het was heel gezellig tot Michiels te weten was gekomen wat hij wilde weten: dat we in de volgende legislatuur de CVP in de steek zouden laten. Toen konden we niet rap genoeg buiten zijn.

»Dat was op zondagmiddag. Op maandagavond kreeg ik het al op mijn brood op het Schepencollege. Ze wisten alles. ‘Moet ik er de bandopname bijhalen?’ vroeg CVP-burgemeester Deleenheer. Michiels had vermoedelijk de hele bijeenkomst op band opgenomen en er de CVP van laten meegenieten. Het was een schitterende hinderlaag. Ik kan het hem niet eens kwalijk nemen. Geef toe, je moet maar niet zo dom zijn om erin te lopen.

»Deleenheer heeft ons toen wegens woordbreuk onze bevoegdheden afgenomen. Afzetten kon hij ons niet, dat kon alleen de gouverneur. We bleven schepenen, maar we hadden niks meer in de pap te brokken.»

CVP-BRON «Michiels had gewoon zijn tijd afgewacht, die vergadering georganiseerd en het bandje doorgespeeld aan Deleenheer. Die is kort nadien voorzitter geworden, van de intercommunale voor Oost-Vlaanderen en nu voorzitter van Intergem, en dat is hij tot vandaag de dag gebleven.»

GEORGES DELEENHEER «Een bandopname? Een geheime vergadering? Hoe zou ik dat moeten weten? lk weet daar allemaal niks van.»

HUMO U zou door die opname het bewijs gekregen hebben dat uw coalitiepartner, de SP, in het geheim afspraken maakte met Michiels en diens centrumlijst. Als reactie hebt u de betrokken schèpenen hun bevoegdheden ontnomen.

DELEENHEER «Euh kijk eens, ik zit nu in een coalitie met Willy Michiels. Ik wil er niks over zeggen voor hij vrij is. Ik wil liefst geen gesprek. Dat moet u toch begrijpen.»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234