'Een koninklijke opvoeding druist in tegen een normaal leven. De hele tijd in je paleis zitten, dat was goed in de 19de eeuw - tegenwoordig moet je ook met mensen kunnen omgaan.' Beeld Getty Images
'Een koninklijke opvoeding druist in tegen een normaal leven. De hele tijd in je paleis zitten, dat was goed in de 19de eeuw - tegenwoordig moet je ook met mensen kunnen omgaan.'Beeld Getty Images

65 jaarPrinses Marie-Christine van België

Prinses Marie-Christine van België: ‘Misschien zou het goed zijn voor het land als de monarchie wordt afgeschaft’

Prinses Marie-Christine van België, het enfant terrible van de koninklijke familie, wordt vandaag 65. Lees een exclusief interview met haar uit 2007.

(Verschenen in Humo op 17 april 2007)

Prinses Marie-Christine van België , de dochter van koning Leopold III en halfzus van koning Albert II, beweert dat ze geen cent heeft gezien van de opbrengst van de geruchtmakende openbare verkopen van de bezittingen van haar moeder Lilian Baels. Nochtans verklaarden haar broer en zus, de prinsen Alexander en Esmeralda, dat net Marie-Christine op de veilingen had aangedrongen. In een exclusief interview vertelt de prinses, die in de Verenigde Staten woont, ook nog dat ze vorig jaar op intensieve zorgen in een coma lag. Laken werd ervan op de hoogte gebracht dat haar toestand kritiek was, maar niemand van de koninklijke familie, noch haar broer en zus, heeft ooit naar haar toestand geïnformeerd: 'De teneur was: als ze dood gaat, gaat ze dood. Het kon hen niets schelen.'

De kinderen uit het tweede huwelijk van koning Leopold III oogstten in 2003 een storm van verontwaardiging met de openbare verkoop van de persoonlijke bezittingen van hun moeder, prinses Lilian, nog geen jaar na haar dood. De hele inboedel van het kasteel van Argenteuil werd in de steraanbieding gezet: van satijnen negligés over tennisballen en sportwagens tot persoonlijke erfstukken van de koninklijke familie die in staatsarchieven en musea thuishoorden. Opbrengst: vijf en een kwart miljoen euro. Het leeuwendeel daarvan zou onder Alexander, Marie-Christine en Esmeralda worden verdeeld.

Marie-Christine brak begin jaren tachtig met de koninklijke familie. Op Argenteuil, zo beweerde ze een jaar na de dood van haar halfbroer koning Boudewijn in een VTM-reportage, werd ze herhaaldelijk geslagen en weken-, soms maandenlang in haar kamer opgesloten door prinses Lilian. Ook toen ze op haar debutantenbal verkracht werd door een ouder familielid, kon ze niet op begrip van haar moeder rekenen. Moegetergd en getraumatiseerd verhuisde ze naar Canada, waar ze om een verblijfsvergunning te verkrijgen in zeven haasten trouwde met de homoseksuele weduwnaar Paul Drucker, een barpianist. Later toog ze naar de Verenigde Staten, waar ze de Franse restaurateur Jean-Paul Gourgues huwde. Tot aan de dood van haar moeder zat de prinses in bijzonder slechte papieren. Ze had de erfenis van Leopold III naar eigen zeggen slecht belegd en werd door een Amerikaanse rechtbank failliet verklaard. Vandaar, zo maakte haar familie zich sterk, de veilingen. 'Mijn Amerikaanse zus heeft me na de dood van mijn moeder gedwongen om samen de inboedel van Argenteuil te verkopen. Ze zat financieel aan de grond. Als er één ding is waar ik spijt van heb, is het dat ik dat spelletje meegespeeld heb,' brieste prins Alexander achteraf in de pers.

In een exclusief gesprek, het eerste sinds het verschijnen van haar memoires 'De breuk' in 2004, laat Marie-Christine nu een heel ander geluid horen. Toen we haar vertelden dat Alexander en Esmeralda haar met de vinger wijzen voor de gênante verkoop van het koninklijke erfgoed, reageerde ze ontdaan. 'Dat is absoluut niet waar! Alles is naar liefdadigheid gegaan, ik heb niets gezien van die veilingen. Ik heb er trouwens pas van gehoord nadat een vriend van me erover gelezen had in de krant. Ik heb nooit iets te maken gehad met die verkoop. Nooit.'

‘De bitterheid van vroeger heb ik van me af weten te schudden. Ik kijk niet meer naar mijn verleden’ Beeld
‘De bitterheid van vroeger heb ik van me af weten te schudden. Ik kijk niet meer naar mijn verleden’


HUMO Welke reactie heeft u op uw boek 'De breuk' gekregen?

MARIE-CHRISTINE « Het is heel goed ontvangen. Ik heb ontzettend veel brieven gekregen van volslagen onbekenden die schreven dat mijn getuigenis hen geholpen had, dat ze soortgelijke problemen hadden met hun familie, dat ze bewonderden hoe ik me er had doorheen geslagen, hoe sterk ik was. Ik ben ontroerd dat ik mensen heb kunnen helpen.»


HUMO Is er rechtstreeks of onrechtstreeks een reactie gekomen van het paleis op 'De Breuk'?

MARIE-CHRISTINE « Neen. Het grote zwijgen. Dat geeft niet, mijn boek was niet voor hen, maar voor de mensen - de échte mensen. Weet je, een boek over jezelf schrijven is een beetje zoals therapie, het doet echt goed. Je kunt alles in perspectief plaatsen, beter begrijpen. Heel gezond.»

Dood aan de deur

HUMO Had u die therapie na al die jaren nog nodig?

MARIE-CHRISTINE «Neen, de bitterheid van vroeger heb ik van me af weten te schudden. Ik kijk niet meer naar mijn verleden – ik denk er zelfs niet meer aan, en ik voel me veel beter. »Vorig jaar ben ik ernstig ziek geweest. De dood heeft aan mijn deur gestaan, en geloof maar dat dat een mens verandert. Ik besef nu dat ik iedere seconde voluit van het leven moet genieten, en dat ik mijn dagen niet moet laten verzuren door het verleden. Daar heb ik een stoomcursus in gekregen.»

HUMO Heeft u steun gekregen van uw familie toen u ziek was?

MARIE-CHRISTINE «Neen. Toen ik op intensieve zorgen in een coma lag, heeft Jean-Paul (Gourgues, haar echtgenoot, md) het paleis gebeld. De reactie was – hoe zal ik het zeggen – not nice, niet aardig. Ze hebben niet één keer teruggebeld om te vragen of er beterschap was, ze hebben geen kaartje gestuurd. De teneur was: ‘Als ze doodgaat, gaat ze dood.’ Het kon hen niets schelen.

»De enige die het zich aantrok, was vreemd genoeg de vrouw van mijn broer Alexander, die ik nooit heb ontmoet. Zij belde regelmatig. Maar van Alexander, mijn eigen broer, geen teken van leven. Kunt u zich dat voorstellen? Maar laten we niet bitter zijn.»

HUMO Heeft dat u gekwetst?

MARIE-CHRISTINE «Neen, ik moet erom lachen. Kijk, ze zullen nooit veranderen, ze zijn wie ze zijn, en ik had gelijk dat ik daar vertrokken ben. Nu heb ik een andere familie, mijn huisdiertjes, waar ik van hou als waren het mijn kinderen. En ik heb mijn vrienden, van wie ik weet dat ze eerlijk en oprecht zijn.»

HUMO Heeft u enig idee waarom Léa Wolman, de vrouw van prins Alexander, wel bezorgd was om u?

MARIE-CHRISTINE «Geen flauw idee, ik ken haar niet. Misschien heeft ze mijn boek gelezen, en herkende ze er dingen in?»

HUMO Na de dood van uw moeder doken er in de pers berichten op dat er een reünie op stapel stond tussen u en uw broer, prins Alexander, en uw zus, prinses Esmeralda.

MARIE-CHRISTINE «Die berichten kloppen niet. Ik heb geen contact met Alexander, ik heb zelfs niet meer met hem gesproken sinds ik België achter me gelaten heb. Een of twee keer per jaar bel ik met mijn zuster, maar dat is alles. Zij heeft haar leven in Londen, en ik heb het mijne hier.»

HUMO Heeft u de boeken van Esmeralda gelezen over uw vader? Ze heeft er intussen al drie uit.

MARIE-CHRISTINE «Ik heb er twee van. Die collectie foto’s (gemaakt door Leopold III, md) die ze heeft gepubliceerd is knap werk, een mooi boek, maar ik kende ze allemaal al. Ze hingen in het bureau van mijn vader toen ik nog op Argenteuil woonde. Het is niet alsof mijn zuster iets nieuws vertelt, ze speelt het een beetje veilig.»

HUMO Ook uw broer heeft een boek geschreven over het kasteel van Argenteuil. Wat vindt u ervan dat ze zo naarstig het beeld van koning Leopold III verdedigen?

MARIE-CHRISTINE «Daar sta ik achter, helemaal zelfs. Hij was een groots man, en de mensen moeten dat weten.»

HUMO Heeft u zelf met het idee gespeeld iets over hem te publiceren?

MARIE-CHRISTINE «Alexander en Esmeralda hebben dat voor mij gedaan. Ik heb op mijn manier het verhaal van mijn jeugd verteld, in mijn autobiografie. Maar ik heb geen behoefte om over mijn ouders te schrijven, wat mij betreft maak ik geen deel meer uit van die familie.

»Een vriend heeft me eens een boek toegestuurd over mijn moeder. Het had een zwart-witte kaft, en zij stond er in een zwart kleed op.»

HUMO U bedoelt ‘Prinses Lilian. De vrouw die Leopold III ten val bracht’ van de historicus Evrard Raskin. Dat boek wordt intussen beschouwd als het standaardwerk over uw moeder. 

MARIE-CHRISTINE «Ik vond dat een bijzonder slecht boek: er klopte werkelijk niets van. Hoe hij haar portretteert als echtgenote en als moeder: ik herkende haar daar niet in. Het was heel moeilijk voor mij om dat boek te lezen, ik werd kwaad op iedere pagina.»

HUMO Prinses Lilian wordt ook na haar dood nog altijd beschouwd als een hardvochtige intrigante over wie niets goeds te vertellen valt. Vindt u dat niet onrechtvaardig?

MARIE-CHRISTINE «Ja en neen – ik heb me zelf schuldig gemaakt aan het verspreiden van dat beeld, dus ik kan moeilijk anderen gaan veroordelen. Ze was een mens, en had net als iedereen haar goede en slechte kanten, maar ik kan begrijpen dat ze bekritiseerd wordt door de mensen die ze haar hele leven lang gekwetst heeft. U heeft gelijk hoor, ze had ook goede kanten. Maar soms is het moeilijk om objectief te blijven.»

HUMO Men beweert vaak dat koningin Fabiola aan de basis lag van veel breuken en ruzies binnen de koninklijke familie. Denkt u dat het er voor het tweede gezin van uw vader anders had uitgezien als zij niet was langsgekomen? Neemt u haar iets kwalijk?

MARIE-CHRISTINE «Ja.»

HUMO Maar het is, bijna een halve eeuw later, nog altijd gissen naar het waarom van de drastische breuk tussen koning Boudewijn en uw ouders.

MARIE-CHRISTINE «Ik denk, en dat is geheel mijn eigen mening, dat het alleen maar jaloezie tussen twee vrouwen met een sterke wil was (Lilian en Fabiola, md). Zoals in een soapopera, een beetje zoals ‘Dallas’. Ze wilden beiden in het zonnetje staan en de ene heeft de andere buitengewerkt. Maar ik ken Fabiola niet, ik heb nooit met haar gesproken. Ik weet niet wat voor vrouw ze precies was.»

Marie-Christine met haar moeder Lilian Baels en haar vader Leopold III: ‘Ik denk dat de breuk tussen Boudewijn en mijn ouders alleen te wijten was aan jaloezie tussen twee vrouwen met een sterke wil. Ze wilden allebei in het zonnetje staan, en de ene heeft de andere buitengewerkt.’ Beeld Getty Images
Marie-Christine met haar moeder Lilian Baels en haar vader Leopold III: ‘Ik denk dat de breuk tussen Boudewijn en mijn ouders alleen te wijten was aan jaloezie tussen twee vrouwen met een sterke wil. Ze wilden allebei in het zonnetje staan, en de ene heeft de andere buitengewerkt.’Beeld Getty Images

Rioolblaadje

HUMO U vindt het beeld dat van uw moeder geschetst wordt niet overeenstemmen met de werkelijkheid. Bent u zelf al eens verkeerd voorgesteld in de media?

MARIE-CHRISTINE «Ja, in dat interview met VTM (in 2001, red.) toen ik in Las Vegas woonde en platzak was. Ik had echt geen rooie duit, en u moet mij geloven: ik bén niet opgevoed om te vechten om te overleven. Het was echt deprimerend, we stonden helemaal alleen. Niemand hielp ons.

»Een paar mensen vertelden me toen dat ik geld kon vragen voor interviews, en ze zorgden ervoor dat VTM hiernaartoe zou reizen voor een televisiereportage. Ze hebben me inderdaad betaald, maar de manier waarop ze dat interview hebben gevoerd... Ze hadden een heel grote, luxueuze suite gehuurd in een van de duurste hotels van Las Vegas, en ik moest in dat decor gaan zitten. Ik stelde voor in de woestijn te gaan filmen, ergens neutraal, maar neen, ze hadden een welomlijnd plan en ze filmden alleen wat ze wilden filmen. De kijkers dachten natuurlijk: ‘Die is helemaal niet arm, zie haar daar zitten.’ Ze werkten echt zoals een rioolblaadje.

»Daar heb ik inderdaad spijt van, maar het is nu eenmaal gebeurd. Een goede levensles.»

HUMO Lag u achteraf wakker van wat men van u dacht?

MARIE-CHRISTINE « Als je zo wanhopig bent als ik toen was, denk je alleen maar aan hoe je aan geld kan komen. Je ligt niet wakker van je imago, wel van de volgende rekening die in de brievenbus valt.»

HUMO Veel Belgen waren verontwaardigd dat u de nalatenschap van uw moeder openbaar hebt laten verkopen, amper een paar maanden na haar dood.

MARIE-CHRISTINE «Ik heb die veilingen niet georganiseerd. Ik had daar niets mee te maken, als je iemand wil beschuldigen, be-schuldig hen (prins Alexander en prinses Esmeralda, md). Ik zat hier in de Verenigde Staten, ik heb nergens het initiatief toe genomen.»

HUMO Dat is dan nieuw. Uw broer en zus hebben in de media verklaard dat die veilingen er alleen gekomen zijn omdat u geld wilde.

MARIE-CHRISTINE «Wát? Neen! Dat is absoluut niet waar!»

HUMO Zij zegden dat ze de opbrengst liever aan liefdadigheid wilden schenken, maar dat u daar een stokje voor stak. Ze wilden enkele jurken van uw moeder in modemusea onderbrengen, maar dan moesten ze die eerst zelf op de veiling terugkopen, vertelden ze.

MARIE-CHRISTINE «Maar de opbrengst is naar liefdadigheid gegaan! Ik heb niets gezien van die veilingen. Ik heb nooit iets met die verkoop te maken gehad. Nooit!»

HUMO Uw neef, prins Laurent, zou ook geldproblemen hebben. Kan u met hem sympathiseren?

MARIE-CHRISTINE «Neen. Ik heb om te beginnen nooit een dotatie gekregen van de regering. En ik joeg het geld er ook niet door – ik ben alles kwijtgespeeld door foute beleggingen. Het meest extravagante wat ik ooit heb gedaan, was tien vrienden mee uit eten nemen voor mijn verjaardag. Ik heb nooit een hang gehad naar grote luxewagens, of dure kleren. Je gaat mij nooit bij Versace of Dior zien, or whatever. Maar Laurent is waarschijnlijk wél een big spender, men heeft mij dat verteld. Hij heeft geen excuus; hij krijgt geld van de regering. Hij zou raadgevers moeten zoeken om hem te helpen zijn geld te beheren. Maar dat is zijn probleem, daar lig ik niet van wakker.»

HUMO Van Laurent wordt vaak gezegd dat hij het slachtoffer is van een wereldvreemde opvoeding, net als zijn broer Filip.

MARIE-CHRISTINE «Daar ga ik mee akkoord. Ik leg daar ook de nadruk op in mijn boek: een koninklijke opvoeding druist in te-gen een normaal leven. De hele tijd in je paleis zitten, dat was goed in de negentiende eeuw - tegenwoordig moetje ook met mensen kunnen omgaan. Kijk naar de koningin van Engeland: toen ze na de dood van prinses Diana zo bekritiseerd werd, is ze op straat moeten komen om te tonen dat ze ook maar een mens was.»

Prins en kelner

HUMO Het aantal Belgen dat zich, na de schandalen rond Filip en Laurent, uitspreekt voor het afschaffen van de monarchie, is nog nooit zo hoog geweest. Zou u dat een goede zaak vinden?

MARIE-CHRISTINE «Oef, ik weet het niet. Misschien is de tijd er rijp voor, maar eigenlijk kan het me weinig schelen. Ik weet niet wat er leeft, op CNN praten ze niet over Europese politiek. Misschien zou het goed zijn voor het land.

»Het zou de familie alleszins bevrijden. Ze zouden een normaal leven kunnen gaan leiden, maar zouden ze dat wel willen? Ze zijn niet allemaal zoals ik, ze houden niet allemaal zoveel van hun vrijheid. Misschien vinden ze hun imago wel zo belangrijk dat ze liever in die gevangenis blijven zitten.»

HUMO Wat zou de koninklijke familie kunnen doen om de druk van de schouders van de nieuwe generatie prinsen te halen?

MARIE-CHRISTINE «Ze zouden in het buitenland moeten gaan studeren, zoals Albert van Monaco, die naar New York getrokken is. Dat is een goede manier om met het echte leven in contact te komen.

»Ze zouden ook moeten leren dat een prins of prinses niet anders is dan de anderen. Tóón hen dat de kelner van het restaurant om de hoek evenwaardig is. Tóón hen het echte leven. Zend hen zo jong mogelijk weg van het paleis, in plaats van hen erin op te sluiten. Maar wie ben ik om advies te geven?»

HUMO Koning Albert heeft nog andere, buitenechtelijke kinderen. Moet hij Delphine Boël erkennen?

MARIE-CHRISTINE «Ja – een overtuigde, grote ja! Komáán! Delphine is zijn dochter!»

null Beeld VMMA
Beeld VMMA

Viva Las Vegas

HUMO Hoe is het u sinds de dood van uw moeder en de publicatie van uw boek eigenlijk vergaan?

MARIE-CHRISTINE «Mijn echtgenoot en ik wonen nog steeds in Las Vegas, waar we vier jaar geleden een huis hebben gekocht: twee verdiepingen, vier slaapkamers, en een klein achtertuintje. Dat volstaat voor ons en onze honden en vogels.

»We trekken er veel op uit met onze motorhome, dan kunnen we gaan en staan waar we willen met de honden, en moeten we niet in hotels logeren. We zijn verzot op ontdekkingsreisjes over het hele westen van de Verenigde Staten: Arizona, New Mexico – vooral op de stad Santa Fe ben ik verliefd geworden. Er is hier zoveel te zien, zo veel verschillende landschappen: het ene ogenblik ben je in de bergen, dan weer doemt de zee of de woestijn op. De oostkust is niet zo opwindend; die lijkt te veel op Europa. De landschappen hebben er iets weg van Frankrijk en Duitsland. Aardig, maar niets nieuws. Hier in het westen is alles zo anders: de woestijn, de rotsen, de ruïnes van de indianen.»

HUMO U bent erg begaan met het lot van de indianen. Hoe is dat gekomen?

MARIE-CHRISTINE «Ik ben gefascineerd door hun cultuur en hun geschiedenis. Hoe de blanken alles van ze gestolen hebben, álles. Hoe ze gedwongen werden zich tot het christendom te bekeren, hun tradities te vergeten... Ze waren één met de natuur, hun dor-pen waren heel democratisch georganiseerd, ze hielden er een diepe filosofie op na... Een heel wíjs volk.

»Hoe ze nu teruggedrongen in reservaten leven, dat is een drama. Goed dat ze nu casino’s uitbaten op het grondgebied van hun reservaten, zodat ze tenminste toch geld binnenkrijgen voor het bouwen van scholen en andere voorzieningen. Maar het is niet voldoende, en Washington doet niets om ze te helpen. Mijn man en ik sponsoren twee kinderen van de Navajo-stam. Zo kunnen ze naar school gaan en later verder studeren.»

HUMO Waarom hebt u net van Las Vegas uw thuis gemaakt?

MARIE-CHRISTINE «Het klimaat om te beginnen, het is hier warm en droog, en ik hou niet van vochtigheid. De mensen zijn ook altijd ontspannen: Las Vegas is een vakantiestad, je komt hier om je te amuseren. Het gaat er veel minder hectisch aan toe dan in Los Angeles en New York, en toch heb je alle voordelen: de grote Broadwayshows komen naar hier, er zijn rockconcerten, alle grote sterren treden hier op. En de winkels en de restaurants zijn fabulous. Als ik vrienden uit Los Angeles op bezoek heb, doen ze niets anders dan winkelen. Het is hier ook minder duur dan in Californië; je kunt een leuk huis vinden voor 500.000 dollar terwijl hetzelfde huis in Los Angeles een miljoen zou kosten. Veel beroemdheden komen vaak naar Las Vegas omdat ze weten dat ze er niet zullen worden lastiggevallen. De mensen hier respecteren je privacy.»

HUMO U hebt eigenlijk nooit nog achteromgekeken sinds u zich hier ruim vijfentwintig jaar geleden kwam vestigen. Wat trekt u zo aan in Amerika?

MARIE-CHRISTINE «Het leven is hier makkelijker dan in Europa. Ik vind Europeanen snobs, ze bekritiseren je voortdurend. Ik zal een voorbeeld geven: als je ginds een mooie wagen koopt, gaan de buren meteen sneren - ‘Waar zou ze dat geld vandaan hebben?’ Hier komen de buren je feliciteren met je mooie, nieuwe wagen. Amerikanen zijn een beetje zoals grote kinderen, maar op een goede, eerlijke manier. Natuurlijk zijn er ook schaduwkanten, maar over het algemeen ben ik liever hier. Ik hoor ook dat het leven in Europa steeds minder makkelijk wordt, dat er veel werkloosheid is en zo.»

HUMO Daar staat wel tegenover dat u in Europa nooit een normaal leven hebt geleid.

MARIE-CHRISTINE «Daar heb je volkomen gelijk in. Misschien hou ik daarom wel van Amerika: hier word ik behandeld als een mens, niet als een postuurtje op de kast. Hier mag ik mijn kwaliteiten en gebreken hebben, net zoals iedereen. In Europa moest ik altijd letten op wat ik droeg, met wie ik praatte. Dat is een gevangenis.

» Weet je wie daar in Amerika onder lijdt? De filmsterren. Die hebben geen privacy en worden voortdurend bekritiseerd. Ik voel me heel erg met hen verbonden, ik begrijp heel goed waar ze doorheen moeten.»

HUMO Bent u daarom zo gefascineerd door de filmwereld?

MARIE-CHRISTINE «Ja. Films zijn van kindsbeen af mijn passie geweest. Ik heb in LA ook filmsets bezocht, en filmsterren leren kennen. Ik ben dol op dat milieu, op die mensen – echt verzot, gepassioneerd.

»Naar een film gaan kijken, de lichten die uitgaan, het scherm dat oplicht... Je kan je daar hele-maal in verliezen. Als ik uit de bioscoop kom, moet ik er altijd weer even aan wennen dat ik nog steeds in Las Vegas ben. Ik vind dat geweldig, en ik denk dat mijn vader dat ook had. Hij probeerde in Brussel vaak incognito naar de film te gaan.»

HUMO Gaat u eigenlijk nog vaak naar Europa?

MARIE-CHRISTINE «Neen, ik kom er nooit meer. De laatste keer dat ik in België was, was in 1983, toen mijn vader gestorven is. Mijn man en ik zijn tussen 1985 en 1989 in het zuiden van Frankrijk gaan wonen, maar we hielden niet meer van de Europese gang van zaken. We zijn toen naar Californië verhuisd, want ik wou dicht bij Hollywood wonen. Na tien jaar hadden we ook wel een beetje onze buik vol van de stress in Los Angeles, maar we willen nooit meer weggaan uit de Verenigde Staten.»

HUMO Voelt u zich nog Belgische?

MARIE-CHRISTINE «Neen. Ik heb nog een paar Belgische vrienden die we soms zien, en ik schrijf, fax en bel met kennissen in België. Maar ik denk graag dat ik een wereldburger ben. Als we morgen naar Thailand verhuizen zou ik me een Thaise voelen, verhuizen we naar Ierland, dan voel ik me Iers. Vaderlandsliefde betekent niet veel voor mij.»

Over de wereld-vreemdheid van de prinsen Filip en Laurent: ‘Een koninklijke op-voeding druist in tegen een normaal leven. De hele tijd in je paleis zitten, dat was goed in de 19de eeuw - te-genwoordig moet je ook met mensen kunnen omgaan.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234