Beeld AFP

Seriemoordenaar Michel Fourniret bekent moord op 9-jarig meisje

Michel Fourniret, bijgenaamd het ‘monster van de Ardennen’, werd in 2008 tot levenslang veroordeeld voor de ontvoering, verkrachting en moord op zeven meisjes en vrouwen. Onder hen ook de Belgische Elisabeth Brichet (12). Nu heeft hij na 17 jaar bekend dat hij de toen 9-jarige Estelle Mouzin vermoord heeft in de Franse gemeente Guermantes, terwijl ze terugkeerde van school. Het lichaam van Estelle werd nooit teruggevonden.

Bekijk hier de 'Telefacts'-aflevering over Michel Fourniret »

Twee jaar geleden bekende hij nog de moord op de Britse Joanna Parrish (20) en Marie-Angèle Domèce (19). Zij waren allebei in het begin van de jaren negentig verdwenen in het Franse departement Yonne. Nieuwe bekentenissen van zijn ex-vrouw Monique Olivier ondergroeven al het alibi van Fourniret voor de moord op Estelle Mouzin. En ze heeft het ook over een onbekend meisje dat hij in 1997 zou hebben vermoord.

Wat was de rol van zijn vrouw Monique Olivier? ‘Zonder zijn vrouw had hij wellicht nooit gemoord’

(Verschenen in Humo in maart 2008)

Hij vond zichzelf superintelligent, zij was dat écht. Met een IQ van 131 zat Monique Olivier (59), de vrouw van seriemoordenaar Michel Fourniret (66), ver boven het gemiddelde. Zij, die voor de buitenwereld altijd de meelijwekkende, onderworpen vrouw was, la femme soumise, speelde in de criminele carrière van Fourniret een cruciale rol, zo blijkt uit het onderzoek van het Franse gerecht. De Fournirets moeten zich eind maart op hun proces in het Franse Charlesville-Mézières verantwoorden voor in totaal zeven moorden, waaronder die op het Belgische meisje Elizabeth Brichet (12).

VRT-journalist Pascal Seynhaeve maakte in 2008 een aangrijpende reportage over de criminele carrière van Michel Fourniret, en over de onderschatte rol van Monique Olivier. Hij ging praten met de familie en de advocaten van slachtoffers, en volgde met hen een stukje van het traject van het duivelskoppel.

PASCAL SEYNHAEVE «We hebben de akte van beschuldiging al kunnen inkijken, en daaruit blijkt dat Monique Olivier ook in verdenking wordt gesteld van de moord op Jeanne-Marie Desramault (22). Tot nu toe dacht men dat niet meer dan ‘medeplichtig’ was; ze zorgde er alleen maar voor dat Fourniret zijn ding kon doen: ze lokte de meisjes mee in haar auto, ze zorgde ervoor dat haar man seksueel opgewonden raakte voor de verkrachtingen... Het was altijd ‘helpen’. Maar haar rol ging dus blijkbaar toch verder.

»Jeanne-Marie werd op 18 maart 1989 ontvoerd door Fourniret, die haar thuis wilde verkrachten, in het bijzijn van Olivier. Dat lukt niet. Jeanne-Marie stribbelt te hard tegen en er ontstaat een vechtpartij. Fourniret kan haar nog nauwelijks in bedwang houden – het is een klein tenger ventje. Terwijl hij Jeanne-Marie probeert te wurgen, roept hij de hulp in van Olivier. Die komt erbij en plakt de mond en neus van Jeanne-Marie dicht met tape, waarna het meisje stikt. Olivier wordt ook medeplichtig geacht aan vier andere moorden en een reeks ontvoeringen en verkrachtingen.»

HUMO Fourniret zei zelf tegen de speurders: ‘Zonder haar was ik nooit zo ver gegaan.’ Is Olivier de spin in het web?

SEYNHAEVE «Deskundigen die haar hebben onderzocht, zeggen van wel. Het begint al bij de kennismaking in 1987: ze reageert op een advertentie van Fourniret in het katholieke weekblad Le Pélérin: ‘Gevangene wil met personen van om het even welke leeftijd corresponderen om eenzaamheid te vergeten.’ Olivier schrijft een brief naar Fourniret, wetende dat hij voor 17 pedoseksuele feiten zal worden veroordeeld. Ze komt zelfs naar de rechtbank om hem de hand te schudden.

»In de brieven die ze naar elkaar schrijven in Fournirets gevangenisperiode zullen de twee uiteindelijk een soort crimineel pact afsluiten. Fourniret komt ervan af met een celstraf van drie jaar en zeven maanden. Zes weken nadat hij vrij is gekomen, pleegt hij zijn eerste moord.»

HUMO Het slachtoffer is Isabelle Laville, een Frans meisje van zeventien. Wat was het aandeel van Monique Olivier daarin?

SEYNHAEVE «Zij ging op zoek naar het eerste maagdelijke slachtoffer, en dat werd Isabelle, die het ongeluk had een beetje op Monique Olivier te lijken. ‘Michel had me iemand gevraagd die er uitzag zoals ik, omdat het dan zou lijken alsof ik de maagd was,’ zegt ze daarover in een verhoor. Olivier overtuigt het meisje om in haar Peugeot te stappen omdat ze zich niet goed voelt en hulp nodig heeft. Het meisje stapt nietsvermoedend in, en stelt zich niet al te veel vragen: een vrouw alleen in de auto, wat kan er misgaan? Iets verder staat Fourniret, zogezegd met autopech, langs de kant van de weg te liften. Monique Olivier zegt: ‘Tiens, laten we die arme man ook meenemen.’ De Fournirets nemen het meisje mee naar hun thuis in Saint-Cyrles-Colons. Daar zal Fourniret Isabelle in het bijzijn van zijn vrouw wurgen.»


MÉNAGE À TROIS

HUMO Jullie zoomen in op het verhaal van Fabienne Leroy, een twintigjarig Frans meisje dat een half jaar later vermoord wordt.

SEYNHAEVE «...met alweer een verpletterende verantwoordelijkheid voor Monique Olivier, die op dat ogenblik hoogzwanger was van Selim, hun zoontje. Fabienne was in een winkel een pot choco gaan kopen. Wanneer ze buitenkomt, spreekt Olivier haar met dezelfde smoes aan: ‘Ik ben hoogzwanger, ik voel me niet zo goed. Ken jij geen dokter in de buurt?’ Fourniret komt erbij, zogenaamd doodongerust over zijn vrouw. Je kon dat meisje niks verwijten: ze stapt in de auto van een koppel met één hoogzwangere vrouw... En dan begint het: in de auto haalt Fourniret een wapen onder zijn stoel vandaan, en geeft het aan Olivier, die het meisje onder schot houdt, terwijl hij haar vastbindt.»

HUMO Wat was de rol van Olivier tijdens de verkrachtingen?

SEYNHAEVE «Psychiaters stellen dat Olivier een zeer perverse seksualiteit had, en dat ze kickte op abnormale dingen. Op de een of andere manier genoot ze van de verkrachtingen van die meisjes. Wellicht komt dat doordat ze zelf mishandeld werd door haar eerste echtgenoot, en nu plots alles vanuit het standpunt van de dader kon beleven. "De advocaat van de familie Leroy verwoordt dat heel treffend: de relatie tussen Fourniret en Olivier was eigenlijk een soort ménage à trois. Er moest altijd een derde bij zijn, het slachtoffer. De seks met het slachtoffer op zich was niet eens zo belangrijk, het enige wat telde was de seksuele spanning tussen het koppel. Tijdens de verkrachtingen moest Olivier Fourniret trouwens ‘verwennen’ met een fellatio, zodat hij opgewonden genoeg raakte om het meisje te verkrachten.»

HUMO Blijkbaar controleerde Olivier ook altijd met haar vinger of de meisjes nog maagd waren.

SEYNHAEVE «Dat klopt, maar de ouders van de slachtoffers halen daar hun schouders over op: of ze nu maagd waren of niet, de meisjes werden toch verkracht en vermoord. Die hele theorie van Fourniret – dat hij op zoek was naar maagdelijkheid – dient overigens alleen maar om de aandacht van zijn eigen gestoorde seksualiteit af te houden. Volgens zijn eigen versie had hij tijdens de huwelijksnacht met zijn eerste vrouw ontdekt dat ze geen maagd meer was, en heeft hij daar een levenslang trauma door opgelopen. Sindsdien zou hij altijd op zoek zijn gegaan naar maagdelijke meisjes. Het slaat nergens op, want sommige slachtoffers waren geen maagd meer. Ook zijn recente gril, zijn eis dat alle juryleden op zijn proces bij hun huwelijk maagd moesten zijn, dat is toch pure onzin? Fourniret zelf is drie keer getrouwd geweest, en Monique Olivier had voor Fourniret al twee kinderen uit haar eerste huwelijk.»

HUMO Maar Monique Olivier was dus niet de ‘femme soumise’ waarvoor ze zich uitgaf?

SEYNHAEVE «Ze gaf wél die indruk in het dagelijkse leven: ze liep een beetje gebogen, altijd met het hoofd naar de grond. Volgens de buren die bij de Fournirets over de vloer kwamen, was ze een hoopje verdriet dat pas mocht praten als ze van haar dominante echtgenoot het woord kreeg. Fourniret had haar ook opgedragen in het dorpskoor te zingen, opdat ze niet te veel zouden opvallen bij de buren. Die vonden het maar vreemd dat Olivier met hen meekwam naar het koor, want ze kon echt geen toon houden.

»Misschien heeft ze zich op de één of andere manier in die onderdanige rol geschikt, maar anderzijds had ze ook iemand als Fourniret nodig om haar eigen perverse fantasieën na te jagen. Het gaf haar lustgevoelens hem de slachtoffers te kunnen aanbieden. Neem Olivier weg en het was misschien anders gelopen.

»De weinige keren dat een slachtoffer kon ontsnappen, handelde Fourniret alleen. Als Olivier erbij was, is geen enkel slachtoffer weg kunnen komen. Gérard Chemla, de advocaat van de familie Leroy, vergelijkt het stel met een lucifer en een jerrycan: je hebt de twee nodig als je de boel in de fi k wil zetten. Hij is ervan overtuigd dat Fourniret zichzelf er alleen toe kon brengen te moorden als Olivier erbij was.»

HUMO Hoe komt het dat Fourniret zo lang uit de klauwen van het gerecht is gebleven?

SEYNHAEVE «Het Franse gerecht kreeg pas in 2001 door dat er weleens een seriemoordenaar aan het werk zou kunnen zijn. Fourniret had geen criminele handtekening: Isabelle Laville is gewurgd, zijn volgende slachtoffer doodgeschoten.

»Hij bracht het gerecht ook op een dwaalspoor door andere seriemoordenaars te kopiëren. Pierre Chanal, bijvoorbeeld, een Frans soldaat die actief was op een militair domein in de streek van Mourmelon. Chanal schoot zijn slachtoffers dood. Wat deed Fourniret? Hij ging met Fabienne Leroy naar het militaire domein in Mourmelon en schoot haar daar dood.

»Fourniret verhuisde ook constant – vijf keer in tien jaar tijd. Hij maakte slachtoffers op plekken die ver uit elkaar lagen, waardoor ze niet makkelijk met elkaar in verband te brengen waren. "Olivier heeft al die tijd gezwegen. Ze beweert dat Fourniret er in zijn Belgische periode altijd alleen op uittrok. Als hij thuiskwam, vertelde hij haar wel altijd in geuren en kleuren wat hij had gedaan. Hij was daar echt fi er op.

»Volgens één van de advocaten van de slachtoffers werd Fourniret na zijn vrijlating in 1987 totaal niet meer opgevolgd door Justitie. Eén keer heeft hij zelfs een moord gepleegd nadat hij ’s ochtends naar de rechter was gegaan om die op de hoogte te houden van wat hij zoal deed met zijn leven.»

HUMO Hoe is de relatie tussen Fourniret en Olivier voor het ogenblik?

SEYNHAEVE «Ze spreken niet meer met elkaar, en ze proberen elkaar de zwarte piet toe te schuiven. Olivier wil op het proces ook niet op dezelfde bank zitten als Fourniret – er moet een tussenschot komen. Als teken dat ze ook fysiek zoveel mogelijk afstand van elkaar willen nemen."

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234