televisie'Twee tot de zesde macht'

‘Twee tot de zesde macht’: Onze Vrouw quizt mee

Onze Vrouw nam het enkele jaren geleden op tegen twee Bekende Vlamingen in ‘Twee tot de zesde macht’. In familieverband, nog wel! Hoe het afliep gaan we nog niet verklappen. Dat het dolle pret was wél.

(Verschenen in Humo 3766 op 6 november 2012)

Deze moeten jullie juist hebben, anders gaat het wel heel moeilijk worden.’ De woorden van Bart De Pauw jagen de hartslag van ons onfortuinlijke tweespan nog iets meer de hoogte in. Mijn zus en ik staan op het punt om 10.000 euro aan onze neus voorbij te zien gaan, én het eeuwige respect van televisiekijkend Vlaanderen. Eigen schuld: wie schrijft zich nu ook in voor een zondagavondquiz op Eén? 

Vandaag is het eindelijk 23 augustus, de dag die al zes maanden met rood omcirkeld op onze kalender staat: opnames ‘Twee tot de zesde macht’! Als we tegen de middag de parking van Studio 1 in Vilvoorde oprijden, heeft onze vintage Mitsubishi, oudstrijder van een dozijn vakanties naar het zuiden, er een nieuwe geur bij: die van lichtnerveus meisjeszweet. We speuren de parking af, op zoek naar de plaats die speciaal voor ons, ‘Quizduo 1’, werd voorbehouden. Eén van de vele voorrechten die we ons vandaag ongegeneerd wilden laten welgevallen, maar een onverlaat heeft zijn auto doodleuk op onze plek én die ernaast geparkeerd. 

Als dit de openingszet is van ‘Quizduo 2’, wordt het een zware dag. We parkeren onze bolide enigszins misnoegd voor de deur en zien dat een andere auto ons voorbeeld volgt. ‘Misschien wel Jeroen Meus!’ klinkt het hoopvol in de passagiersstoel naast me. No such luck: het blijkt de tegenstand te zijn, net als wij ruim op tijd, en net als wij vips zonder eigen parkeerplaats. Ons optimisme krijgt meteen een flinke knauw, want ze zien eruit als profs: mannelijk, tegen de vijftig en met een grijzige uitstraling (sorry, jongens!) die lange quizavonden in bedompte parochiezalen doet vermoeden. Ik kijk steels naar mijn bloedverwant en zie in haar ogen dezelfde lichte paniek. Maar voor we de benen kunnen nemen, loodst de sympathieke productieassistente Melanie ons gevieren naar binnen.

13 uur

Onze loges vallen kleiner en minder glamoureus uit dan we ons hadden voorgesteld. Geen grote spiegel met lichtjes aan de muur, geen knappe jongeman die klaarstaat om ons koelte toe te waaien en druiven te voederen. Mijn quizpartner spoelt de teleurstelling door met een frisse pint, en ik hoop vurig dat de alcohol is uitgewerkt als straks de opnames beginnen.

Karel en Walter, zoals onze tegenkandidaten blijken te heten, houden het bij een cola. Na een verkennende babbel stellen we onze eerste indruk voorzichtig bij: op een al te verbeten winnersmentaliteit kunnen we de twee vooralsnog niet betrappen.

14 uur

Als we alle vier wat ontdooid zijn, vertrouwt Melanie ons toe aan redacteur Stijn, die ons zal inwijden in de tactische kneepjes van het spel. Hoog tijd, want enkele uren voor de opnames weten we nog steeds van niks, behalve dat er met drie koppels gespeeld wordt en dat er – slik! – 10.000 euro te winnen valt. In een klein kamertje, voorlopig zonder afleidende drukknoppen en camera’s, leren we spelenderwijs de quiz kennen. Voor de eerste keer vandaag wordt het competitiebeest in me wakker – het heeft zoals altijd niet meer nodig dan enkele welgemikte triviavragen – en ook mijn quizpartner is hypergeconcentreerd. Walter en Karel zijn zichtbaar onder de indruk en zitten er wat versuft bij. Tot ik mijn zus hoor beweren dat de echte naam van Freddie Mercury niet Farrokh Bulsara was, maar... Freddie Janssens. Om van partner te wisselen is het wellicht te laat? Om nog maar te zwijgen van de familievete die dat zou ontketenen. Ik slik mijn ongeloof in en wijt haar lapsus aan dat vroeg geconsumeerde pintje.

16 uur

Tijd om er lang bij stil te staan is er gelukkig niet, want daar is Melanie alweer. Ze troont ons mee naar de opnamestudio, het felgekleurde en overdadig van knipperende lichtjes voorziene decor in. Het lijkt wel een de kermisattractie, ware het niet dat ons vanuit elke hoek een half dozijn camera’s aanstaart. We doen hard ons best om niet terug te staren. In het midden van dat decor staat Bart De Pauw, maar van de twee andere Bekende Vlamingen ontbreekt voorlopig elk spoor. Zij hebben, zo horen we later, al enkele opnames achter de rug en weten dus hoe het spelletje gespeeld moet worden. Ook de presentator himself komt alleen maar om even de kennismakingsgesprekjes te oefenen, zodat we straks toch één vraag kunnen beantwoorden. In enkele weloverwogen trefwoorden stellen we onszelf voor, of toch tenminste die kant die we met Vlaanderen willen delen: de mensen thuis hoeven echt niet te weten dat ik een axewielding maniac ben, of dat mijn zus woest wordt als de kleurpotloden in de doos niet volgens het regenboogsysteem gerangschikt zijn. Toch? Tijdens de daaropvolgende oefenronde worden eindelijk de grove middelen bovengehaald: de oplichtende drukknoppen, genadeloos aftellende timers en geluiddichte cabines doen ons duizelen, en ik begin te begrijpen waarom we dit spelletje alvast eens oefenen voor de opnames. Maar ook nu spelen mijn zus en ik de anderen naar huis, en zo krijgen we de kans om ook al eens te trainen voor de finale. Nadien, in onze loge, durven we voor het eerst hardop te dromen van die 10.000 euro.

17.30 uur

Het liefst zouden we nu zo snel mogelijk aan de opnames beginnen, maar als we vandaag één ding leren, is het wel dat er in het showbizz-wereldje veel gewacht moet worden. Dus tekenen we alvast de tactische lijnen uit. Een ronde die solo wordt gespeeld, beslechten we met een simpele kop of munt, een andere, waarbij snel moet afgedrukt worden, vertrouw ik toe aan mijn vingervlugge zus. En dan moet me iets van het hart: Freddie fucking Janssens?! Met een glimlach vertrouwt ze me toe dat ze het juiste antwoord heus wel wist, maar dat ze zich van den domme hield om onze tegenstanders te misleiden. Van zo veel geslepenheid moet ik even bekomen. Met een zacht klopje op de deur komt Melanie aankondigen dat het eten geserveerd is. We schuiven bij aan de tafel, waaraan ondertussen ook de spelers van de andere uitzending van vanavond hebben postgevat. Kriskras door elkaar doen bekende en onbekende figuren zich tegoed aan het koude buffet. Het sociale verkeer verloopt enigszins stroef: de onbekende kandidaten zijn onder de indruk van zo veel bekende koppen, waardoor die van de weeromstuit op hun BV-rolletje terugplooien. Ik zie Bart De Pauw en Linde Merckpoel in een hoek verbeten strijd leveren op hun smartphones, hoor hoe Henk Rijckaert elke toenadering pareert met een mopje, en lach mee als Maaike Cafmeyer een anekdote vertelt over hoe haar laptop eens crashte terwijl ze porno aan het kijken was. Tja, east is east and west is west, zeker? (Rudyard Kipling, punten voor quizduo 1!)

19.30 uur

Jeroen Meus komt binnenvallen, met de geur van wat hij vandaag in ‘Dagelijkse kost’ heeft bereid nog vers in de kleren. De opnames van de eerste uitzending, die we op een scherm in het eetzaaltje kunnen volgen, zijn ondertussen begonnen. We trekken alvast onze zorgvuldig uitgekozen outfit aan – geen drukke prints en geen lichte zomerjurkjes, aangezien de quiz in het najaar wordt uitgezonden – en laten ons een laagje make-up aanmeten. Terug in het leeggelopen zaaltje overvalt me een zekere gelatenheid. Ook Walter en Karel beginnen wat glazig uit hun ogen te kijken, en de gesprekken vallen langzaamaan stil. Op het scherm zie ik de andere onbekende kandidaten schijnbaar vlekkeloos hun rol spelen. Dat ik daar straks even ontspannen ga zitten, lijkt me met de minuut onwaarschijnlijker. ‘Den Bart ziet er wat nerveus uit, hè,’ fluistert mijn zus me in het oor. ‘Ja, en kléín dat die is in het echt,’ fluister ik terug. We gniffelen, en plots valt alles op zijn plaats. Ik besef dat deze dag alles is geworden waar we op voorhand op gehoopt hadden, en nog veel meer. De luxebehandeling, de Bekende Vlamingen zo dichtbij dat we ze kunnen ruiken, de camera’s en lichten op onze snoet: de kleine meisjes in ons genieten er schaamteloos van. Ik voel weleens een steekje jaloezie voor mensen die moeiteloos in het moment kunnen staan, zonder daarbij aan gisteren of morgen te denken. Maar vandaag heb ik eigenlijk nog niets anders gedaan, en nog wel in het gezelschap van iemand die me zo goed kent dat één blik genoeg is om dat plezier weerspiegeld te zien.

22 uur

Het moment van de waarheid is eindelijk aangebroken. Ik sta in de coulissen, nog veilig buiten het bereik van de spots, en zoek in de publiekstribune naar vertrouwde gezichten. Als ik al moe ben, voel ik het niet: de adrenaline heeft zich een weg gebaand tot in alle uithoeken van mijn lijf. Ik haal nog een keer diep adem en stap de lichtpoel in. Het avontuur begint...

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234