Wout Van AertBeeld Humo

tussen hemel en helwout van aert

Wout van Aert: ‘Friet met curryworst special’

(Verschenen in Humo op 11 augustus 2014)

’t Zou een knap staaltje wrange ironie zijn geweest, of een wrang staaltje knappe ironie, om op weg naar een interview met de winnaar van de Strade Bianche het loodje te leggen in een fietsongeval. Toch fijn dat onze remmen werkten toen de sympathieke bestuurder van die zwarte BMW plots besloot af te slaan.

WOUT VAN AERT «Voor mij is dat zeer herkenbaar. Als ik tijdens een training op een fietspad rijd en een auto naar rechts zie pinken, dan houd ik me al klaar om alles dicht te gooien: ik weet dat negen van de tien keer de chauffeur zal afslaan zonder eerst in z’n achteruitkijkspiegel te kijken. Sowieso is er hier in België vaak totaal geen respect voor fietsers. Zeker niet wanneer je zoals ik weleens op de baan fietst omdat het fietspad op niks trekt: dan blijven ze met open raampje naast je rijden om je voor rotte vis uit te maken. Ofwel duwen ze een minuut lang op hun claxon, of ze komen met opzet vijf centimeter van je stuur langsgescheurd. Ik durf dan weleens kwaad met mijn arm gebaren, of een middelvinger opsteken. Ha ja: die mensen spelen niet alleen met mijn job, maar ook met mijn leven.»

HUMO Waaraan kun jij je nog meer ergeren in dit ondermaanse?

VAN AERT «Aan mensen die niet kunnen beslissen. Zelf ben ik iemand die beslissingen neemt op een knip: het is zwart of wit voor mij, het één of het ander. Eeuwig twijfelen en semmelen, daar heeft niemand iets aan.»

HUMO Zonder gesemmel dan: wat is voor jou de hemel op aarde?

VAN AERT «De momenten waarop ik me het gelukkigst voel, zijn de avonden na een overwinning. En dan heb ik het niet over de adrenalinekick van de winst zelf, maar over het moment waarop je uit de drukte weg bent, en ergens rustig een frietje kunt gaan steken voordat je thuis voldaan in je zetel ploft. Op zo’n momenten voel ik me de koning te rijk.»

HUMO Wat bestel je doorgaans in de frituur?

VAN AERT «Meestal gewoon een grote friet – enkel als ik héél grote honger heb, durf ik er weleens een curryworst special bij te nemen. Al moet ik toegeven dat ik na het Belgisch Kampioenschap tijdrijden in juni – héél uitzonderlijk – de McDonalds ben ingedoken voor een groot Royal Cheese-menu, met nog een aparte Big Mac erbij en een McFlurry erachteraan: the full monty

HUMO En een fris biertje voor de dorst?

VAN AERT «Nee, dat niet. Ik gun mezelf die friet, maar ik ga er geen bier of een liter cola bij drinken, en er al zeker geen halve pot mayonaise bij eten: die frieten zijn al zonde genoeg. Maar een sauzenboer ben ik toch al niet, dus geen probleem.»

HUMO Wat doe je het liefst wanneer je na die grote friet thuis in de zetel ploft?

VAN AERT «Naar ‘Thuis’ kijken (lachje). In het seizoen kijken Sarah en ik elke avond naar een aflevering in uitgesteld relais, da’s inmiddels een vaste gewoonte geworden. ’t Is ontspannende tv: je moet er niet bij nadenken, en de voorspelbaarheid is vaak echt grappig. De laatste seizoensfinale bijvoorbeeld: op wel vijf momenten kon je op voorhand al zeggen wat er ging gebeuren. Al vraag ik me nu toch wel af wat er met Waldek is gebeurd. Je weet: ze dachten dat hij verzopen was, want Frank had hem bijeengeslagen. Maar op het einde bleek dat hij ergens vastgeketend zat op een stoel. Dinges, Julia deed wel wat raar. Maar Mayra deed ook raar, dus ik weet het niet.»

HUMO Stel: ‘Thuis’ is afgelopen, en er is niks anders op tv. Durf je dan al eens een boek vast te nemen?

VAN AERT «Ikke? Nee. Mijn drie jaar oudere zus Liese zat vroeger altijd met een boekje in een hoekje, maar ik heb daar nooit iets van begrepen. Het enige boek dat ik ooit met interesse heb uitgelezen, was ‘Recht uit het hart’ van Niels Albert, mijn ploegleider (uit 2014, red.). Ik vond het sowieso al chic van hem dat hij zo kort nadat hij is moeten stoppen met fietsen vanwege hartproblemen, toch de energie heeft gevonden om dat boek te schrijven – hij is gestopt in mei, en in september lag dat boek al in de rekken. En ’t was dan ook nog eens echt een goed boek.»

HUMO Van de ene dag op de andere gedwongen worden te stoppen met koersen: zou dat voor jou de hel op aarde benaderen?

VAN AERT «Ik denk het wel, ja. Mensen zoals Niels en ik kunnen feitelijk weinig, hé? We zijn allebei al in onze vroege jeugd beginnen te koersen, en het leven dat daarbij hoort zijn we gewoon geraakt. Alles is voor je geregeld wanneer je coureur bent: als dat van vandaag op morgen wegvalt, en je moet ineens zelf achter alles beginnen aanlopen, dat is zwaar. Maar Niels wou niet doodvallen op zijn fiets – hoe zou je zelf zijn? – dus hij moest wel.

»Trouwens, wat de hel op aarde betreft: ik heb weleens het gevoel dat we al aardig dicht in de buurt komen, met al die terreur van tegenwoordig. En het strafste is nog dat het precies normaal aan het worden is. Vorig jaar met de aanslagen in Brussel was ik de hele dag met niks anders bezig: ik zat constant naar de tv te kijken en op mijn laptop het nieuws te checken. Maar als er nu weer eens een aanslag in Duitsland gebeurt of in Engeland of zo, dan denk ik al snel: ‘Pfff, het zal wel.’»

HUMO Is er ooit een periode in je leven geweest waarin je ongelukkig was?

VAN AERT «Echt ongelukkig ben ik nooit geweest, nee. Al heb ik het op het middelbaar wel moeilijk gehad met het feit dat ik zo klein van gestalte was: mijn scheut heb ik pas op mijn achttiende of negentiende gekregen. Ergens wist ik wel dat het niks was om me zorgen over te maken – mijn vader is ook lang klein gebleven, dus ’t zit in de familie – maar op je vijftiende, zestiende is dat toch weleens vervelend. Zeker ook in de koers: ’t was raar om als klein ventje tussen al die beren te rijden.»

HUMO Je was toen dus al aan het koersen?

VAN AERT «Ik koers al van mijn achtste. Ik weet het nog goed: voor mijn eerste communie kreeg ik een mountainbike, en niet veel later vroeg een schoolkameraadje me om mee te doen aan een wedstrijdje in de buurt. Ik werd tweede, zonder enige voorbereiding of training. En ja, toen was ik vertrokken natuurlijk, want dat smaakte naar meer. En voor ik het wist, was ik het hele jaar aan het koersen.»

HUMO Wat bezorgt je geestelijk genot?

VAN AERT «Reizen, dat doe ik heel graag.»

HUMO Waar ben je al allemaal geweest?

VAN AERT «Met Sarah ben ik al in Abu Dhabi geweest, en in Tenerife en de Dominicaanse Republiek. En eerder dit jaar ben ik bijna in één ruk naar Noorwegen gereden, omdat ik daar graag eens de natuur wilde gaan bekijken. Megachic was dat. En met de cross ben ik al in een paar staten in Amerika geweest: Kentucky, Wisconsin en Iowa. Én Illinois, want vorig jaar zijn we op sponsorbezoek geweest naar Chicago. Sarah en ik zouden in de toekomst graag eens een roadtrip door Amerika doen: de levensstijl en de gang van zaken daar spreekt ons wel aan.»

HUMO Ben jij iemand die op reis graag wat cultuur meepikt?

VAN AERT «Museums en ruïnes en zo? Nee, daar krijg ik de kriebels van. Ik kan veel meer genieten van iets te drinken tussen de locals, ergens op een terrasje in een pittoresk dorpje.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

VAN AERT «Hola! Euh… dinges, zeker? (lacht) Maar ik kan ook een kick krijgen van in topvorm te zijn. Alles gaat dan precies vanzelf, en je voelt je één met je fiets. En wat ik ook tof vind, is zo eens af en toe naar een wellnesscentrum gaan. Sarah en ik huren altijd een privésauna af: dan zijn we pas echt op ons gemak.»

HUMO Anders niet, dan?

VAN AERT «Welja, het veldrijden leeft ongelooflijk in Vlaanderen, hé? Qua gezichtsbekendheid zijn wij veel populairder dan de meeste wegrenners. Als ik in Vlaanderen ergens ga eten, is er altijd wel weer iemand die een foto komt vragen, ‘voor de kleine’ of zo. Die mensen bedoelen dat niet slecht, maar als je ergens privé bent, wil je daar niet als ‘de coureur Wout Van Aert’ zitten, maar als een normale sterveling.»

HUMO Binnenkort ga je trouwen met Sarah: voordat ik je proficiat wens, toch nog snel even naar je favoriete onenightstand peilen.

VAN AERT «Ik heb het wel voor Nathalie Meskens

HUMO De vroegere versie of de huidige superslanke?

VAN AERT «De huidige (lacht). Of is dat misschien niet politiek correct om te zeggen?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234