Niveau 4 gentBeeld VIER

televisie★☆☆☆☆

‘Niveau 4' op VIER: ‘Onkritisch meelopen met de politie levert bijzonder saaie tv op’

Eric Goens hoeft niet langer van sensatiezucht beschuldigd te worden. Als hij nog steeds crimineel spektakel zoekt, dan heeft hij die in het derde seizoen van ‘Niveau 4’ in ieder geval nog niet gevonden. In de eerste Gentse aflevering van het politieprogramma viel nauwelijks iets te beleven.

Je hoort de maker van ‘Kroost’ en ‘Het Huis’ aan het begin van zijn tocht op de achterbank van de Gentse politiepatrouilles zeggen dat de realiteit de fictie altijd overtreft, maar dan moet het van ver voor de coronacrisis geleden zijn dat Goens nog eens de binnenkant van een bioscoop heeft gezien. Bij pakweg Quentin Tarantino is doorgaans wel iets straffers te zien dan twee bolletjes coke in een vieze sok en een stel minderjarige straatschoffies dat 95 euro steelt.

Nu hoeft een tv-maker in het kielzog van stedelijke politiediensten niet per se een smeuïg spektakelstuk af te leveren. Een doorwrochte analyse van de oorzaken en gevolgen van grootsteedse criminaliteit kan in de juiste handen ook boeiende televisie opleveren. Daarvoor moet je wel net iets meer doen dan af en toe een vraag stellen over veelplegers en hun aandeel in de misdaadstatistieken. Ook eens het gesprek met de dealers en junkies zelf aangaan bijvoorbeeld. Zelfs Luk Alloo laat bij de wegpolitie al eens een overtreder aan het woord.

Al sinds de Amerikaanse televisiezender Fox in 1989 ‘Cops’ begon uit te zenden, gaat het gros van dit soort ‘we rijden gezellig mee met de flikken’-programma’s zelden verder dan een dom gapen naar andermans miserie. Miserie waar ze net op dat moment voor gearresteerd worden bovendien. Goens’ reeks is van hetzelfde bedenkelijke niveau, en kiest nooit de kant van de Jan met de pet, maar consequent die van de grote Jan met de kepie. Wanneer Goens zijn camera richt op twee verslaafde fietsdieven die tussen de uitwerpselen van hun eigen hond leven, zijn het de meewarige agenten die het laatste woord krijgen.

De Belgische politie kan tegenwoordig elke vorm van positieve publiciteit goed gebruiken, maar zelfs wanneer niet net is gebleken dat agenten ‘voor de grap’ al eens een Hitlergroetje brengen terwijl hun collega’s een arrestant versmachten, mag je van een programma over hedendaagse politiediensten verwachten dat het meer doet dan braafjes volgen en verlekkerd kijken wanneer het baasje een achtervolging of arrestatie belooft. In Amerika hebben ze na grofweg dertig jaar door dat een programma dat onkritisch meeloopt met ordehandhavers niet meer van deze tijd is en werd ‘Cops’ na dertig jaar geschrapt. Het mag gerust iets minder lang duren voor met ‘Niveau 4’ hetzelfde gebeurt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234