Vorst aan de grond: Wilfried Martens over de regimecrisis

Deel
13538_WilfriedMartens300MM.jpg

'Uit plichtsbesef,' beweert hij, maar zijn ogen lichten op van plezier als hij kan wijzen op een snaar die slechts weinigen hebben horen trillen in de veelstemmige kakofonie van meningen, feiten en geruchten.

Martens ként het eenzame traject tussen de Zestien en Laken dat Leterme vorige maandag moest afleggen: ook hij ging een paar keer het ontslag van zijn regering aanbieden omdat de communautaire spanningen te hoog oplaaiden. Al werd zo'n ontslag in zijn tijd iets vlotter aanvaard.

Wilfried Martens «Ik kan natuurlijk niet in Letermes hoofd kijken, maar ik kan me ongeveer voorstellen wat er door hem heen ging. Maandagavond was het culminatiepunt van vierhonderd dagen status-quo, om het beleefd uit te drukken. Ik denk dat hij de juiste, noodzakelijke stap heeft gezet. De Franstaligen hebben iets begrepen, ze zijn geschrokken.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: