Jongeren met een dodelijke ziekte (1): Yann (15) lijdt aan leukemie

5
14073_leukemie.jpg

Eén helwitte seconde lang ben je jong en dus onsterfelijk. 't Is een snel vervlogen nevenverschijnsel van jeugdige onbezonnenheid, maar die éne seconde zou iedereen gegund moeten zijn.

De afgelopen maanden voerde Humo indringende gesprekken met jongeren die zelfs de illusie van onsterfelijkheid nooit gekend hebben. Ze zijn verraden door hun eigen lichaam: ze lijden aan een ernstige, vaak fatale ziekte. Ze voelen de dood achter zich staan, hebben hem al 'rakelings, op zwarte geruisloze voeten' langs zich heen voelen gaan. Volgens de heersende gezondheidscultus horen patiënten moedig hun lijden te torsen en het zonnestraaltje van de ziekenboeg te zijn, maar op dergelijke moed maken deze jongeren niet onverdeeld aanspraak: ze weten van doodsangst, op eenzame uren in donkere nachten. Maar ze hebben wél de moed om onverbloemd over hun falende lijf en leden te praten.

Op de kinderkankerafdeling van het UZ Gent hangt een wat onwezenlijke sfeer. Tekeningen aan de muur, kleurige slingers, sinterklaasversieringen, rondslingerend speelgoed. In een rij glazen boxen zitten kinderen met kale hoofdjes op bed. Ze kijken tv, spelen op de computer of bladeren in een boek. Van een paar boxen zijn de gordijntjes dichtgeschoven. In een keukenhoek staan wat ouders te praten.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: