De 7 Hoofdzonden volgens Dana Winner

, door (ss)

Deel
15701_Dana-Winner-186.jpg

Het eerste dat me opvalt als ik huize Dana Winner betreed, is de heerlijke geur die er hangt. Het blijkt Aqua di Vinci te zijn, het parfum van Dana. 'Vinci', zo legt ze geduldig uit, is Italiaans voor 'Winner', wat dan weer Frans is voor 'winnaar'. 'Dana' is trouwens Zweeds voor 'artiestennaam': in het echt heet de populaire zangeres Chantal Vanlee. Het tweede dat me - net op tijd - opvalt is haar sympathieke witte (nou ja, 'wit': het wit van smeltende sneeuw op de autostrada) poedel, die aanstalten maakt om mijn linkerbeen beter te leren kennen. Ik ontmoedig hem met een welgemikte schop en snij met het baasje de Zeven Hoofdzonden aan.

Dana heeft net een nieuwe plaat uit, 'Tussen nu en morgen', die voor de zoveelste keer bewijst dat qua timbre en frasering niemand aan haar kan tippen. Ze is net terug uit Zuid-Afrika, waar ze een ster is - net zoals in Duitsland, Nederland, Oostenrijk en Denemarken. Bij Vlaamse succesverhalen in den vreemde denken we vaak aan rockartiesten, maar ook Dana heeft, in alle stilte, ondertussen twee miljoen cd's verkocht.

We nestelen ons op de ligbank bij de open haard - hellevuur, met wat verbeelding - en ik probeer mijn extreem viriele stemtimbre te dimmen tot dat van een minzame biechtvader. Is Dana Winner inderdaad de Moeder Teresa van de showbizz, of is ze de ideale schoondochter van de duivel?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: