An Lemmens: Het Ontroerparcours

, door (jm)

218
ann lemmens

Die klinkt dan altijd weer als het hartelijke fêteren van het leven - je besluit eruit dat ze nog aan lol trappen doet, dat jammerlijk uit de mode gevallen gebruik. En als presentatrice van 'The Voice van Vlaanderen' bedient ze zich van een kleurig enthousiasme dat zelden lelijk afsteekt bij haar jurkje du jour. Maar wordt Lemmens ook weleens onverhoeds neergebliksemd door ontroering, dat bijtgrage sentiment op weke dagen? Het Ontroerparcours!

An Lemmens «Mijn huid voelen tintelen, kippenvel krijgen, wenen: ontroering is voor mij iets heel fysieks. Ik word gênant snel geraakt door dingen. Als een vriendin van me trouwt, ben ik diegene die drie zakdoeken nodig heeft. Ik wéén dan echt - 't is niet: snel een traan wegpinken. Dat had ik als kind al. Ik verzon mijn eigen liedjes, en vervolgens werd ik zo overmand door emoties dat ik begon te huilen. Zelfs bij mijn werk heb ik het: gebeurt er iets moois in 'The Voice', dan voel ik de tranen over mijn wangen stromen - ook al weet ik dat ik twintig seconden later de kijker weer vrolijk moet toespreken. Vandaar dat er altijd een schminkster stand-by is met zakdoekjes (lacht)

Ik laat me dus erg makkelijk raken. Maar gek genoeg alleen door wat anderen overkomt. Eigen sentiment blok ik af: ik zal zelf nooit het onderwerp van mijn ontroering zijn. Ik ben soms bang voor mijn eigen emoties, omdat die heel heftig zijn.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: