Allerzielen (2): tekenaar Willy Linthout over de zelfdoding van zijn zoon

, door (dvda)

1
18948_jaar-olifant-186.jpg
© Willy Linthout

Die verhalen, waarmee hij onder meer de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Strip won, zijn nu gebundeld in 'Jaren van de olifant'. 'Ik heb mijn leven aan dat boek te danken,' zegt hij.

WILLY LINTHOUT «Sam had er in 2002 al eens een einde aan willen maken. Ik was die ochtend vrij vroeg opgestaan om iets op eBay te kopen, toen ik hem in de keuken vond. Hij lag met zijn hoofd op tafel, er stonden brandende kaarsjes om hem heen, en er lag een afscheidsbrief. Ik kreeg hem niet wakker en heb onmiddellijk een ambulance gebeld. Hij bleek alle slaap- en kalmeringspillen te hebben ingeslikt die hij in ons medicijnkastje had kunnen vinden. In het ziekenhuis hebben ze zijn maag moeten leegpompen. Het was een grote schok voor ons allemaal.

»Na die mislukte poging hebben we hem in een psychiatrisch ziekenhuis laten opnemen, waar hij drie maanden heeft verbleven. Daarna is hij bij een psycholoog in therapie gegaan, maar daar had hij niks aan. Zijn gemoedstoestand verbeterde er in elk geval niet door. Nu begrijp ik: als iemand echt uit het leven wil stappen, kan je dat op geen enkele manier verhinderen. Dat heb ik de voorbije jaren ook van verschillende psychiaters en psychologen te horen gekregen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: