Het leven zoals het was: rendez-voushotel

, door (ss)

7
OVERSPEL

Le Berger kwam er toen de Brusselse zakenman Gabriel Duhoux en zijn welgestelde vrienden in 1934 een leuk idee kregen: waarom niet een verborgen paleisje bouwen waar ze in alle discretie met hun maîtresse terechtkonden? Een jaar later was de natte droom een feit in een rustige straat aan de Naamse Poort – in een gebouw dat ooit een klooster was. Wie geld, macht én visie heeft, kan een gril snel realiseren. En Duhoux hád geld, genoeg om in één van zijn Bugatti’s deel te nemen aan de Rally van Monte Carlo. ‘Le Berger heeft een ziel,’ zegt historica Isabelle Léonard. ‘Hier hing niet dat smoezelige sfeertje van andere rendezvoushotels: het interieur straalt klasse uit. De initatiefnemers wilden indruk maken op hun maîtresses.’

'Sommige klanten spraken altijd over 'onze kamer', ook al zat er drie uur later alweer een ander koppel in'

Le Berger is un lieu de mémoire geworden – een plek die de officiële geschiedschrijving niet zal halen, maar waar niettemin zeventig jaar lang geschiedenis werd geschreven. In het fotoboek ‘Le Berger – Souvenirs d’une maison de rendez-vous’ wist Isabelle Léonard uitstekend de sfeer van dit huis van vertrouwen te vatten, vlak voor de recente restauratie. ‘De oude vrouw die soms op mijn kinderen past, zei me: ‘Als een man je meenam naar Le Berger, wist je dat hij tenminste een béétje respect voor je had.’ Nu is er wel meer licht, vóór de renovatie hing hier een echte boudoirsfeer. Heel wat originele details van het interieur zijn bewaard: verzonken artdecobadkuipen, met spiegelmozaïek bepleisterde pilaren, schunnige schilderijtjes – meer kitsch dan seks – en strategisch geplaatste spiegels waarin niet toevallig het bed wordt weerspiegeld. Ik sprak met een geobioloog die me zei: ‘Schakel in dit gebouw de wifi uit, en de muren zullen je hun geheimen vertellen.’’

Wie dat ook kunnen doen, zijn de twee bevoorrechte getuigen onder wier neus zich decennialang serieel overspel heeft ontrold. Nicolina Custodero (62) maakte er een punt van eer van dat de klant ook in een peeskamertje van de grond kon eten. Zij is wat de Fransen chaleureux noemen – warmhartig, maar ook begripvol en beschermend. Ze is een volbloedromantica die verkiest naast de eventuele amorele of gore aspecten van een rendez-voushotel te kijken. Als ze over de klanten praat, gebruikt ze geen grove taal zoals ‘ baiser’ – ‘neuken’ – maar eufemismen zoals ‘s’exprimer’ – ‘zich uitleven’. Fredy Martens (88) straalt ook op hoge leeftijd nog het gezag van de zaakvoerder uit – het type ‘streng, maar rechtvaardig’. De humorvolle pragmaticus leidde het huis indertijd met strakke hand en vertelt nu smakelijk over de kleine kantjes van de overspelige medemens.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: