Sierre, zes jaar na het busongeval: het relaas van de Zwitserse brandweerlui

© BelgaImage

, door (jh)

234

Na het ongeval werden de Zwitserse hulpverleners alom geprezen omwille van hun inzet en hoge mate van professionaliteit. Toch zijn weinigen onder hen al uitgebreid aan het woord geweest, en zeker Reynold Favre niet. Hoewel hij en zijn manschappen instonden voor het bevrijden van de geknelde inzittenden, zul je zijn naam amper terugvinden in de pers. Favre mijdt die belangstelling. Zijn relaas geeft hij maar af en toe, en dan tijdens lezingen die bestemd zijn voor brandweerkorpsen.

'Geen enkele collega, zelfs ik niet met mijn 25 jaar dienst, had al zoiets meegemaakt'

Wanneer ik aan de kazerne van Sierre parkeer, rijdt hij net binnen in een gloedrode truck. Hij kauwt op kauwgom, heeft een hangsnor zoals wel meer brandweerlieden, én een helder licht in de ogen. De besneeuwde Alpen daarbuiten schitteren in de zon. Bergen zijn van nature koud, hard en onverschillig. Maar dat geldt niet voor de hulpverleners die er wonen.

Favre zoekt naar de juiste woorden om over het werk van de brandweer te spreken. Want op een ogenblik dat er zoveel menselijk lijden te zien is, moeten zij allereerst een technische inschatting maken van het werk. En dat kan hard overkomen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: