Doodziek onder de gsm-mast: de topambtenaar die uit België wegvluchtte

, door (tp)

2
19794_patrick-TL-186.jpg
© Thomas LegrÚve

Die ziekte heeft hij naar eigen zeggen te danken aan de hoogfrequente gepulseerde elektromagnetische stralen die gsm's, UMTS-antennes, looptelefoons en WiFi-modems continu uitbraken. De symptomen: aanhoudende hoofdpijnen, een weerbarstige nek, en één keer verloor hij zelfs minutenlang het bewustzijn. In Zweden is elektrogevoeligheid officieel erkend als een fysieke handicap. Elders niet, wegens gebrek aan wetenschappelijk bewijs, maar bij ons raadde minister Jo Vandeurzen vorige week nog alle Vlamingen af om onder hoogspanningsmasten te gaan wonen. En intussen zeggen naar schatting 150.000 à 200.000 Belgen dat ze in meer of mindere mate door straling geteisterd worden. Gelukkig niet allemaal zo erg als Patrick: zijn klachten waren zo erg dat hij voortdurend moest verhuizen. Van die jarenlange omzwerving brengt hij nu verslag uit in zijn boek 'Stralingsgevaar!', vanaf donderdag in de boekhandel.


Een fragment uit het interview

Patrick neemt opnieuw de benen en verkast naar een ander appartement in Edegem.

Patrick Vanden Berghe «Ik heb uren zitten babbelen met de eigenaars, om te zien: voel ik mij hier goed? Maar voor ik er kon intrekken, moesten de binnenmuren nog geschilderd worden. Ik had weer pech: de schilder heeft de verkeerde verf gebruikt. Muurverf moet wateroplosbaar zijn, maar als er daar een verfdruppel op de grond viel, kreeg je dat niet weg zonder scheermes. Dat was pure col, en ik werd er doodziek van. In het begin sliep ik in een klein kamertje waar niet geschilderd was, en voor de rest leefde ik in de keuken. Maar op den duur hingen die verfdampen overal in huis en moest ik weer weg.
    »Ik heb dan een prachtig appartement gevonden in Veltem-Beisem, in de streek van Leuven.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: