Het Lieve Leven volgens Gene Bervoets: 'Pas als je doorhebt dat alles een illusie is, kun je echt gelukkig zijn'

, door (wh)

Deel
gene bervoets

Zijn naam is veel minder bekend; hij is er voor de intimi, de connaisseurs, de fijnbesnaarden. Het is Eugene Bervoets, de man die, met een witte schedel in de hand, Hamlet achterna, zichzelf vragen stelt over leven en dood, en de zin ervan. Is het feestvarken Gene dan het masker waarachter de gekwelde Eugene zich schuilhoudt? Nee, zo zal straks blijken: ‘Er is geen masker. Ik ben de twee. Dansen en springen en lol trappen is leuk. Maar contemplatie is ook fijn.’

In mijn lijfstad Mechelen zag ik onlangs Gene én Eugene samen aan het werk, in ‘Grey Gardens’, een productie van Abattoir Fermé, over twee aan lager wal geraakte en in hun eigen vuilnis levende vrouwen uit de Amerikaanse high society. Eugene debiteert er, solipsistisch in het ijle starende, wijsheden over leven en dood terwijl Gene lallend, zat, uit zijn bek stinkend en naakt op de po gaat, letterlijk dus, inclusief valse blote tieten en opgeplakt schaamhaar. Fe-no-me-naal.

Van deze verscheurde, gekwelde en tegelijk ook aanstekelijk opgewekte en vrolijk door het leven bullshittende (Eu)Gene wilde ik wel wat levenslessen krijgen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: