Het brokkenparcours van Open VLD-voorzitter Gwendolyn Rutten

, door (ego)

44
rutten

‘Ik heb veel mensen moeten teleurstellen,’ zuchtte ze. Héél veel mensen. onder wie enkele van haar beste vrienden. Een reconstructie van het zogeheten ‘kiekenplan’. Of hoe zélfs een mirakelvoorzitter blauwtjes kan lopen.

Maandagavond, 21 juli. De kopstukken van Open VLD verzamelen in de foyer van hun hoofdkwartier. Het is voorzitter Gwendolyn Rutten die hen in zeven haasten naar Brussel heeft gesommeerd. Niet voor een drink ter gelegenheid van de nationale feestdag, Rutten heeft nieuws, gróót nieuws. Applaus op alle banken, meteen, want de boodschap is nu al duidelijk. ‘Já, we mogen meedoen,’ jubelt Rutten. En de mandatarissen jubelen mee.

Rutten heeft maandenlang gepokerd – alles of niets, meer bluf dan poker – want het moest én de federale én de Vlaamse regering worden, anders zou de Open VLD onherroepelijk aan de kant blijven staan. De goede afloop zal ­zelfs Vincent Van Quickenborne ertoe verleiden om ’s anderendaags, tot verbazing van velen, zijn voorzitter de hemel in te prijzen. ‘We zijn heel tevreden,’ zegt de Kortrijkse burgervader voor de microfoon van het VTM-nieuws. En dan opnieuw en met meer nadruk: ‘We zijn een heel tevreden partij. Onze voorzitter is een mirakelvoorzitter dat ze dit voor elkaar heeft gekregen.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: