Humo sprak met Tom Barman & Tim Vanhamel

, door (jm)

135
tim en tom
© Johan Jacobs

Over de gevoelige artiest

Tom Barman «Bij ons thuis heerste een gezond wantrouwen tegenover de gevoelige artiest, een goedbedoeld dédain tegenover de fragiele kunstenaar. 'Zoek dan een normale job, gast' - dat soort aards realisme. Nu, ik voel dat vuur in mij, ik bén een kunstenaar. Maar ik zal dus nooit vergeten dat ik ervoor gekozen heb. En dat ik niet moet zeiken.»

Over solliciteren

Tim Vanhamel «Ik heb lang in alle ernst gedacht dat muziek maken geen job is. Als iets je passie is, redeneerde ik, kun je het toch geen werk noemen? En dus heb ik jarenlang gedacht dat ik werkloos was. Ik ben toen gaan solliciteren bij een kledingbedrijf, en pas daarna besefte ik dat werk en leven perfect mogen samenvallen. Eigenlijk werd ik plots wakker in mijn eigen leven, en stelde ik vast: 'Wow, dat valt hier goed mee. Meer nog: het is zálig.'»

Over cynisme

Vanhamel «Cynisme is kanker. Ik ren er met volle overgave van weg. Ik luister ook niet graag naar liedjesteksten die cynisch zijn, en ik ben allergisch aan stand-upcomedians met een hoger diploma zwartgalligheid. Zelfs ironie maakt me onbehaaglijk: de wereld vanop een superieur afstandje beschouwen, ik vind dat zo póver.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: