IS: Humo keerde terug naar ouders van Syriëstrijders

, door (nc)

33
is strijder

Zoë* was amper 16 toen ze vorige zomer spoorloos verdween. Zonder medeweten van haar ouders nam ze de trein naar Duitsland en vloog ze van daaruit naar Turkije. Eindbestemming: Syrië. Toen haar doodongeruste ouders hun dochter eindelijk aan de lijn kregen en haar smeekten terug te komen, zei ze: ‘Ik ga hier weeskinderen helpen die aan hun lot overgelaten zijn. En koken voor mannen die tegen de Syrische president Bashar Al-Assad vechten. Ik ga hier leven.’ En ze hing op.

'Waarom heeft het anderhalf jaar geduurd voor de Moslimexecutieve zich wilde distantiëren van wat zogezegd in naam van de islam in Syrië gebeurt?'

Achteraf beseften haar ouders, zelf gematigde praktiserende moslims, pas hoe radicaal Zoë in de drie maanden voor haar vertrek was veranderd. Hoe hun soms wat té vrijgevochten dochter, die zo graag en goed studeerde, die uitging in jeans of een kort rokje en niet geïnteresseerd was in de islam – ze wilde thuis zelfs kerstversiering ophangen – zich van de ene dag op de andere in een djellaba hulde. Net als de nieuwe vriendin met wie ze uren aan de telefoon hing en enkel nog over de islam praatte. En over Assad, die vrouwen en kinderen uitmoordde terwijl niemand iets deed om hen te helpen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: