Producer Steve Albini: held van het verzet

, door (fvd)

13
SteveAlbiniVrij
© Anton Coene

Het is ondertussen 2014, en Albini doet onveranderd verder – afgelopen september hadden hij, Bob Weston en Todd Trainer een nieuwe Shellac-plaat klaar: ‘Dude Incredible’. Voldoende aanleiding voor een portret. Blijkt: in weerwil van wat lang werd aangenomen, is onze held geen labiele excentriekeling, noch een mensen de strot doorbijtend natuurverschijnsel.

Steve Albini heeft zich de voorbije decennia als een virus over elke platenkast verspreid: hij zat aan de knoppen bij onder meer de Pixies (‘Surfer Rosa’), The Breeders (‘Pod’, ‘Title TK’), Joanna Newsom (‘Ys’), Nirvana (‘In Utero’), Will Oldham (‘Guarapero: Lost Blues 2’), The Jesus Lizard (‘Head’, ‘Goat’, ‘Liar’...), en Iggy & The Stooges (‘The Weirdness’). Albini laat zich geen producer noemen, onder meer omdat hij zijn aandeel bij het maken van een plaat daarvoor te klein vindt. En omdat het een nietszeggende term is. Spreek hem aan met ‘recording engineer’. Meestal wil hij gewoon helemaal níét vermeld worden in de plaatcredits. Meestal denkt het desbetreffende platenlabel daar anders over.

Ook een vuistvol Belgen heeft de weg gevonden naar zijn studio in Chicago: Electrical Audio Recording. Vandal X moet de eerste geweest zijn, een paar jaar later Dead Man Ray, begin 2014 was er Gruppo di Pawlowski en afgelopen zomer nog Raketkanon. Eerst spreken we met Carlos van Hijfte, de Nederlandse agent van alle groepen waarmee Albini ooit naar het oude continent is gekomen, en een vriend van vele jaren.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: