Henk Rijckaert: de fun, de hits, de bullshit

, door (tr)

45
Henk Rijckaert
© Guy Kokken

Gent, één van de laatste ochtenden van 2014. Luc De Vos is er al even niet meer, de avond tevoren is ook Walter De Buck definitief uit het straatbeeld verdwenen. Het is stil rond de Vooruit, het laatste arbeidersparadijs. Binnen zit Henk Rijckaert, en met hem gaat het op het eerste gezicht ook niet zo goed: ‘Excuseer als ik af en toe eens een halve long ophoest,’ verontschuldigt hij zich, terwijl hij boven z’n koffie net geen halve long ophoest. Al is het toedienen van de laatste sacramenten voorbarig: slechts lichtjes overwerkt, luidt de diagnose.

Henk Rijckaert «Zo’n twee weken geleden heb ik voor het eerst sinds lang nog eens een nacht doorgewerkt – voor de opnames van ‘De schuur van Scheire’, Lievens nieuwe programma op Eén. Ik ben achteraf niet gaan slapen, in de hoop mijn bioritme strak te kunnen houden. Een vergissing: ’s anderendaags was ik kapót. En nu krijg ik het blijkbaar niet uit mijn lijf.»

HUMO Er is al veel gezegd en geschreven over ‘De schuur van Scheire’, maar hoe ziet het er vanbinnen uit?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: