De gitaren van het geheugen: Ruben Block van Triggerfinger

, door (rv)

23
22321_triggerfinger(2).jpg

Aan een muur hangt een familie ervaren Gibsons. Ik zie voorts ook een National en een Silvertone van weleer. Waarom zouden we het niet eens over de liefde voor de gitaar hebben? En over hoe die je kan aansteken.

  • «Ik was in het laatste jaar van de middelbare school - een steinerschool - op Rome-reis. Pieter Embrechts, die in een parallelklas zat, had zijn gitaar bij zich. Hij zat er de hele tijd op te spelen, en de aandacht die hij voor dat instrument had intrigeerde me. 'Leer me eens een paar akkoorden,' zei ik, en hij deed mij er drie voor: die van 'Purple Rain' van Prince. Ik zat daarna voortdurend 'Purple Rain' te spelen, tot mijn klasgenoten zeiden: 'En nu iets anders of jij en die gitaar vliegen de bus uit.'»
  • «Ik heb leren spelen aan de hand van The Cramps en van 'Born Bad', een serie compilatieplaten waarop obscure rockabilly- en garagerockbands staan die van invloed op The Cramps zijn geweest. Ooit zat ik in de skatescene, en in daar waren hardcore en hiphop en heavy metal dé heftige muziekstijlen. Maar toen ik voor het eerst die obscure rockabillybands hoorde, dacht ik meteen: 'Dit is pas écht ruig.' Metallica kan er nog wat van leren.»
  • «Vroeger probeerde ik bij wijze van oefening platen exact na te spelen, wat meer dan eens frustrerend was: je vond het net niet. Maar soms gebeurde er iets wonderlijks: terwijl je een geluid aan het zoeken was, botste je domweg een ander geluid dat je ook beviel, en dat is pas écht interessant. Als ik zomaar wat zit te spelen, probeer ik open te staan voor het onvoorziene, voor de cadeaus uit de kosmos.»
  • «En wat dat verzamelen betreft: ik ben een zelfstandige, en de aanschaf van een gitaar is een investering, en dus belastingtechnisch interessant. Soms (lacht). Maar als ik er een koop, is het ook om erop te spelen, en niet om ze als pronkobject uit te stallen. Zie je dat witte gitaartje aan de muur? Een merkloos gevalletje dat mij ooit vijftig euro heeft gekost: ik heb er een elementje in laten aanbrengen, en het heeft een heel eigen, in mijn oren ook bijzonder geluid. Ik heb erop gespeeld bij alle opnames waaraan ik tot nog toe heb meegewerkt. Vijftig euro. Kijk, 't is heel makkelijk om een dure goede gitaar op de kop te tikken, maar een goedkope goede gitaar, dat is wat anders.»
  • «Ik verlies me in muziek, geestelijk en fysiek. 't Is alsof er een deur in me openwaait - en mijn emoties vliegen naar buiten, de hemel in. Je bent elders dan. Wat ik ook zeer aangenaam vind is dat je tijdsbesef verandert als je geconcentreerd aan een nummer aan het werken bent: ineens blijkt het uren later te zijn dan je dacht.»
U leest het volledige interview in Humo 3687

Bekijk het optreden van Triggerfinger op Humo's Pop Poll de Luxe

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: