87.125 gezinnen zitten in een collectieve schuldenregeling

, door (tp)

2

In 2004 liep de relatie van Hilde Van Tongelen (41) en haar vriend spaak. Van de ene dag op de andere moesten zij en haar twee tienerdochters zich beredderen met een half inkomen, in plaats van twee. ‘Omdat ik rugpatiënt ben, leef ik van een uitkering. Mijn ex-vriend heeft na de breuk maanden gewacht om zijn domicilie te veranderen: daardoor was ik officieel samenwonend en kreeg ik maar 555 euro per maand.’ Behoorlijk weinig, zeker omdat Hilde en haar ex nog voor 14.500 euro leningen moesten afbetalen aan kredietverstrekkers Cofidis en Europabank. Verwijlinteresten en nalatigheidsboetes niet meegerekend.

'Overleven lukt. Leven niet'

Hilde van Tongelen «Omdat ik maar 555 euro en wat kindergeld kreeg, kon ik niet veel méér betalen dan de huishuur. Alle andere facturen bleven liggen, ik had geen geld over om de leningen af te betalen. Dat was zware shit: we leefden op voedselpakketten van Moeders voor Moeders. En altijd was er die verlammende angst voor de deurwaarder.

»In januari 2005 vond mijn vader het welletjes, en stelde hij voor om in schuldbemiddeling te gaan. Ik was aan het verzuipen: financieel, maar ook emotioneel en fysiek. Intussen was gebleken dat Europabank al zes maanden lang elke maand een paar honderd euro van mijn uitkering afhield. (Lachje) En ik had al die tijd niks door: ik had te veel kopzorgen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: