Het anker gelicht: het Ontroerparcours van Annelies Van Herck

, door (fvd)

Deel
22545_De-klas-van-Frieda(c)vrt-185914.jpg
© VRT

We wagen het er dus maar op, en spreken af op een terras ergens in de Brusselse rand, een uitspanning die verder vooral een drenkplek voor gepensioneerde hobbywandelaars blijkt te zijn. Van tussen de flapperende hartkleppen en ritmisch kloppende likdoorns: één Ontroerparcours, één!

blunderende nieuwslezeressen

Enkele quotes

  • Annelies Van Herck «Door m'n zwangerschap ben ik dezer dagen vaker ontroerd dan me lief is: te pas en te onpas schiet mijn gemoed vol. Maar dat passeert. Daar trek ik me graag aan op: ik wéét ondertussen dat dat passeert.
    »Maar de ontroering die alle andere ontroeringen in de schaduw stelt, komt van mijn zoontje Elias. Hij is drieënhalf en hij ontroert mij elke dag. En elke nacht. Niets leuker dan naar je eigen slapende kind kijken. Luisteren hoe hij ademt. Hoe vredig hij daar ligt, helemaal overgeleverd aan de nacht. Ik ruik er ook vaak aan - ik zou me een verslaving kunnen snuiven aan mijn eigen kind. Het is bovendien nogal een praatvaar, en op die leeftijd komen er de gekste dingen uit. Vorige week zaten we in de auto toen hij zei: 'Mama, kun je eventjes stil zijn? Ik wil naar het nieuws luisteren.' (lacht) Kinderen praten hun ouders na: ook daar zit ontroering in.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: