La Muerte: de verrijzenis

, door (jub)

4
La Muerte
© Danny Willems

La Muerte kwam uit Brussel, klonk gevaarlijk – van feedback barstende riffs, dadaïstische ritmes, een zanger die zijn stembanden aan flarden brulde – en zag er ook zo uit. Een beetje dEUS avant la lettre: ongewassen rock-’n-rollzigeuners, nonchalant stijlvol. Je zag dat ze net zo veel afwisten van kunst als van zware motoren. Ze waren bevriend met Richard 23 van Front 242 (‘Deukatdeu’) en werden de missing link genoemd tussen Salvador Dalí en The Stooges. Hun zanger heette Marc Du Marais en droeg een hoed en een leren broek. Als je dat kunt zonder jezelf belachelijk te maken, mag je van een zekere flair spreken.

La Muerte splitte in 1994, voor ik ze ooit live had gezien. Op 7 maart in de AB krijg ik een herkansing, want La Muerte bestaat weer. Met de enige twee vaste groepsleden: Du Marais en gitarist Didier Moens, who goes by the name of Dee-J, bijgestaan door Michel Kirby en Christian Z van Length Of Time en Tino De Martino van Channel Zero.

'Het is fijn om te merken dat we nog altijd de gemoederen verhitten'

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: