'Een terminale patiënt durft nog amper zeggen dat hij nog even wil blijven leven'
Leven op bestelling en dood naar keuze

, door (ja) en (nc)

55
maakbare mens
© Nathalie Carpentier

Lees het volledige dossier 'Leven op bestelling en dood naar keuze'

Man is terminaal, maar wil nog enkele dagen leven. Tot wanhoop van zijn familie, die vindt dat het einde veel te lang op zich laat wachten.

Paul Schotsmans (ethische commissie UZ Leuven, Raadgevend Comité voor Bio-ethiek) «Dit maken we geregeld mee. In het jargon is er een term voor: killer families. Als artsen ermee worden geconfronteerd, brengen ze het ter sprake in de commissie voor medische ethiek.

»Elke terminaal zieke is anders. Bij de ene staat de familie aan het ziekbed te roepen dat je niet genoeg voor hem doet, bij de andere kan het einde er niet snel genoeg zijn. Je moet met de familie in gesprek. En dat kost tijd. In universitaire ziekenhuizen is daar nog ruimte voor, maar in privéziekenhuizen geldt het adagium: time is money. Een maatschappelijk werker kan desnoods het gesprek met de familie voeren, maar een arts neemt uiteindelijk de beslissing. Het gebeurt zelden dat de familie van de zieke zich verzet tegen een arts die comfortzorg voorschrijft. Maar meestal is het omgekeerd, en pleit de familie voor een snelle dood.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: