Pukkelpop 2011: het drama door veertien paar Humo-ogen

Deel
23143__MG_1389(c)Jan-Geloen.jpg
© Jan Geloen

Onze Man achter de schermen

Omdat ik de sms die ik heb verstuurd bij mijn aankomst nog heb, weet ik het perfect: stipt om 18.01 uur sta ik op het festivalterrein. Niet al te laat vertrokken maar file gehad, en in een hagelbui beland. Ik weet nog dat ik dacht: 'Die hoeven we ten minste op Pukkelpop al niet meer te doorstaan.'

Naast mij op de persparking stapt een andere bezoeker uit zijn wagen. Hij draagt een korte broek en T-shirt, kijkt even naar de lucht en vraagt dan aan een parkeerwachter: 'Wat denk jij: gaat het nog regenen?' Ook die kijkt even omhoog en zegt met een lachje: 'Ik denk het wel.' Ik kijk op mijn horloge. Amper zes uur en al donker. Raar, maar het zal de nasleep van die hagelbui zijn.

Het inchecken aan de perskassa duurt even, en als ik erdoor ben en de weide opstap is het al begonnen. Dikke druppels, per seconde méér, waardoor ik het op een drafje zet. Dan haal ik de perstent aan de andere kant van de weide wel zonder écht zeiknat te worden. Een plan dat ik amper vijftig meter verder noodgedwongen bijstuur: ik ga schuilen in het tentje van de Belgacom/Generation-stand, op de relatief smalle strook tussen de Main en de rest van het veld.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: