Gedwongen euthanasie: wantoestanden in het Brugse Sint-Jansziekenhuis

, door (rw)

23228_euthanasieStJan.jpg

Nu de levensverwachting in Vlaanderen verder omhoogkruipt naar de tachtig (voor mannen) of er voorbij (voor vrouwen), roept het verhaal de vraag op: is dit hoe wij willen sterven?

R. Vande Putte werd geboren in 1927. Hij was een geleerd man, zegt zijn dochter Lieve: hij studeerde theologie, wiskunde en filosofie en gaf jarenlang les. 'Mijn vader was een waardige, trotse man, die een natuurlijk gezag uitstraalde,' zegt ze - het soort leraar voor wie je spontaan een stapje opzij zet in de gang.

Dr. Lieve Vande Putte: «Zelfs na zijn pensioen bleef hij een nieuwsgierige intellectueel. Tachtig procent van zijn tijd zat hij in z'n bureau: nog altijd bezig met wiskunde en informatica. Tot de dag dat hij tegen zijn oudste kleinzoon zei: ik moet stoppen met die wiskunde, want ik word er zo zenuwachtig van. Dat moet een jaar of vijf, zes geleden zijn, net voor hij tachtig werd.
Je kan geheugenproblemen lang omzeilen als je zo intelligent bent als hij, maar op de duur lukt dat niet meer. Hij raakte soms gedesoriënteerd. Dan stapte hij bij de verkeerde halte van de bus. We wisten: er loopt iets fout.»

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: