De 7 Hoofdzonden: W.F. Hermans (volgens z'n biograaf Willem Otterspeer)

, door (wh)

Deel
hermans
© Belga Image

‘Na twaalf jaar hard werken aan deze biografie had ik de behoefte te ontgiften van Hermans,’ zegt Otterspeer me in z’n Leidense werkkamer. ‘Hij diende op te krassen, te verdwijnen uit m’n systeem. Anders zou ik er zelf aan ten onder zijn gegaan.’

'Bij het schrijven kreeg Hermans vaak een erectie. Van de emotie, van de opwinding'

Otterspeer toont me enkele prachtige eerste drukken van Hermans’ vroegste werk: ‘Paranoia’, ‘Ik heb altijd gelijk’, ‘De donkere kamer van Damocles’ – ‘in de eerste drukken nog met een c, later met k,’ aldus de biograaf. Het zijn sporen van een verslaving die bij Otterspeer al zeer vroeg begon. Als ik hem voorstel om het interview onder de vorm van De Zeven Hoofdzonden af te nemen, is hij meteen enthousiast, want: ‘Ja, Hermans zondigde veel en graag.’ Maar eerst wil ik van mijn gastheer weten hoe hij na Hermans’ dodelijke kus wakker is geworden.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: