Afscheid van de VRT-omroepsters: Onze Man huilt

, door (jm)

71
Vrij

Als kind was ik bang van de adamsappel van Gert Verhulst.

Die was imposant en geprononceerd – een entiteit die buiten Gert zelf leek te staan, en een schokkerig ballet uitvoerde dat niet per definitie verband hield met de cadans van de woorden die hij uitsprak. Het liefst had ik mezelf een contactverbod met de akelige appel opgelegd, maar dat kon niet: als omroeper kondigde Gert elke dag ‘Tik Tak’ aan, en was hij dus een onontkoombare verschijning in mijn glorieuze kleuterleven. Een vriend, mag ik wel zeggen, en een vriend vergeef je zijn anatomische eigenaardigheden.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: