De opbrengst van de war on drugs op Pukkelpop: '20 minnelijke schikkingen, 6 pv's, 4 xtc-pillen en 13 gram weed'

, door (sso)

984

Les één in communicatie: kondig nooit iets aan wat op voorhand niet is getest. Het lik-op-stukbeleid waarmee het parket van Limburg justitie sneller wil laten draaien – minder administratieve rompslomp, meer tijd voor politie en magistraten – zou haar vuurdoop krijgen op Pukkelpop. Enkele dagen voor de start van het festival kondigde de Limburgse procureur Guido Vermeiren aan dat wie op en rond de wei in Kiewit betrapt werd op drugsgebruik, dat onmiddellijk zou kunnen regelen via Bancontact.

Kaart bovenhalen en klaar: ziedaar het gemak waarmee de Limburgse justitie het falende drugsbeleid in ons land op de gebruiker zou verhalen. Al was er ook plaats voor amnestie: wie zich bijtijds bedacht, kon zijn stuff aan de ingang in twee opvallende bussen droppen. Was er op Pukkelpop een probleem met drugs? Niet echt. Was het om de overlast van zich massaal begaaiende jongeren aan te pakken? Ook niet – in de Hasseltse stationsbuurt is het risico dat je over een junk struikelt, veel groter.

Waar het dan wel om ging? Om een ondoordachte aankondigingspolitiek en een dito beleid. In Limburg krijgt justitie maar geen vat op de bendes die wietplantages opzetten in huizen – élke dag wordt er in de provincie wel een kwekerij opgedoekt. Ook de synthetische drugslabs blijven onder de radar van politie en justitie, met nu ook burgerslachtoffers als gevolg: afgelopen zomer raakten kinderen zwaar verbrand toen ze in de bossen van Zutendaal door een plas met bijtende producten – afval van een synthetisch lab – waren gefietst. Pakken wat we kunnen: dan zijn minderjarigen en festivalgangers een wel érg gemakkelijke schietschijf.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: