De SF-revival in Hollywood: 'Gravity' (2013), 'Interstellar' (2014), 'The Martian' (2015)

, door (es)

Deel
ridley scott

Vorige week verscheen ‘Maze Runner: The Scorch Trials’ in de zalen, en in november mag Katniss Everdeen (Jennifer Lawrence) nog één keer haar boog opspannen in de allerlaatste aflevering van ‘The Hunger Games’, maar voor het overige lijkt de fantasyhype, die de multiplexen jarenlang domineerde, over z’n hoogtepunt heen. Hollywood wendt de blik tegenwoordig liever hemelwaarts, naar de sterren en de planeten. In Alfonso Cuaróns onwaarschijnlijk spectaculaire ‘Gravity’, de film uit 2013 die de huidige sciencefictionrenaissance inluidde, raakte Sandra Bullock op drift in de ijskoude ruimte nadat haar spaceshuttle aan flarden was gereten door een tsunami van ruimteschroot. In het superambitieuze ‘Interstellar’ (2014) van Christopher Nolan vloog Matthew McConaughey met z’n verkenningsschip het kosmische zwart in, op zoek naar een nieuwe thuisplaneet voor de met uitsterven bedreigde mensheid. En in ‘The Martian’ vecht Matt Damon op het onbewoonbare oppervlak van de Rode Planeet een epische overlevingsstrijd uit: terwijl hij zijn voedsel- en zuurstofvoorraden razendsnel ziet slinken, gaat hij wanhopig op zoek naar een manier om aan mission control te laten weten dat hij nog in leven is.

'Het is misschien niet plausibel, maar het oogt tenminste spectaculair' Ridley Scott

Het sciencefictiongenre lijkt weer helemaal te herleven, al moeten we daar onmiddellijk aan toevoegen dat bovenvermelde titels geen sterrenstofje te maken hebben met leeghoofdige sf-films als ‘Star Wars’, ‘Aliens’ of ‘Guardians of the Galaxy’. In ‘Gravity’, ‘Interstellar’ en ‘The Martian’ zien we géén knetterende laserpistolen, géén facehuggers of chestbursters, géén buitenaardse invasies van slijmerige wezens die het Witte Huis komen verpulveren, géén wendbare ruimteschepen die tussen de sterren flitsende duels uitvechten, laat staan dat we iemand ‘Punch it, Chewie!’ horen roepen. Nee, in de sciencefictionfilms die de Hollywoodstudio’s de laatste tijd op ons loslaten, ligt de klemtoon meer op geloofwaardigheid dan op fantasy, meer op de science dan op de fiction. In ‘Gravity’ roept Sandra Bullock niet ‘Get away from her, you bitch!’, maar wel ‘Booting comms card now! Please confirm link!’ In ‘Interstellar’ verliezen de personages zich geregeld in lange, wetenschappelijke uiteenzettingen over zwaartekracht, quantumtheorie en wormgaten, en in ‘The Martian’ worden zelfs hele scènes besteed aan de edele kunst van... het planten van patatten! It’s sciencefiction, Jim, but not as we now it.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: