Leven en live na de Bataclan:
'Als je kunstenaars monddood gaat maken, zet je als beschaving niet één maar tien stappen achteruit'

© belgaimage

, door (jub)

6

'Als ik wereldwijd, waar dan ook, een concertzaal binnenstap, dan bevind ik mij tussen gelijkgestemde zielen. Als die familie wordt aangevallen, komt dat heel hard aan.' Kurt Overbergh

HUMO Waar was je toen het nieuws binnensijpelde?
Wim Smets «We hadden die avond een show van Uncle Acid & The Deadbeats in Trix. Op weg naar huis kreeg ik een sms van een collega waar ik niks van begreep. Toen ik de tv aanzette, werd het mij allemaal snel duidelijk. Heel bizar om daarmee geconfronteerd te worden als je zelf van een concert komt.»
Patrick Smagghe «Wat ik de avond zelf heb meegekregen, ging nog vooral over de aanslagen op de terrasjes en aan het Stade de France, pas toen ik op zaterdagochtend de radio aanzette – ik moest naar de Muzikantendag in de AB – werd mij duidelijk welke gruwelijke dingen er in de Bataclan gebeurd waren. Ik hoefde ineens ook niet meer naar Brussel, want de Muzikantendag was afgelast.»

Kurt Overbergh «Ik zat in Luxemburg op een showcasefestival, en omdat het niet zo’n heel opwindende bedoening was, was ik tegen mijn gewoonte rond elf uur gaan slapen. Het is mij pas ’s ochtends ter ore gekomen. Ik zag het op tv, en gek genoeg kwam het niet echt binnen. Het leek een ver-van-mijn-bedshow. In de auto op weg naar huis heb ik toch maar afgestemd op Radio 1, en het duurt even voor je die vanuit Luxemburg helder doorkrijgt, maar tegen dat ik via Brussel in Antwerpen was, waar ik woon, was ik compleet overdonderd door wat er gebeurd was. Ik ben uit de auto gestapt en in huilen uitgebarsten. Terreur was ineens wel heel dichtbij, en niet alleen wat fysieke afstand betreft: de Bataclan is een zaal die je heel goed met de AB kunt vergelijken. En Eagles Of Death Metal, daarvan heb ik de eerste show in de AB Club nog georganiseerd, met Tim Vanhamel op gitaar en Josh Homme op drums. Het klinkt heel hippieachtig, maar toen ik eind jaren 80 voor het eerst in de AB kwam, voelde dat meteen alsof ik tussen familieleden stond. En ik heb dat tot op de dag van vandaag: als ik wereldwijd, waar dan ook, een concertzaal binnenstap, dan bevind ik mij tussen gelijkgestemde zielen. Een veilige thuishaven waar geen problemen zijn. Als die familie wordt aangevallen, komt dat heel hard aan.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan