'Ik val liever dood dan met pensioen te gaan.'
De 6 decennia van Kamagurka (60)

, door (tr)

15
Kama1200
© Johan Jacobs

'Mijn cartoons zijn secondewerk, maar dat vind ik er net leuk aan. Als kind wou ik al even snel kunnen tekenen als schrijven'

Een paard kachelt gestaag voorbij, op de rug een opgelaten kleuter. Op het erf van een kinderboerderij in West-Vlaanderen hebben we afgesproken met Kamagurka. Aurélie, de jongste Zeebroek-telg, zelf nog maar even aan haar tweede decennium toe, is meegekomen en host ondertussen rond op het erf. Ze komt geregeld het interview over haar vaders levensloop opleuken met een kat in de armen, een verdwaalde kleuter, een Orval voor vaderlief, of gewoon: good old kattenkwaad. Wellicht genetisch doorgegeven, dat laatste.

1. Het kind

HUMO Het prille begin ligt in Nieuwpoort, waar je geboren bent.

Kamagurka «In het plaatselijke moederhuis, dat naar verluidt ondertussen een bejaardentehuis geworden is. Als ik de cirkel rond wil maken, kan ik dus nog altijd daar terecht om mijn kaars uit te blazen. Mijn allereerste herinnering is dat ik bij mijn grootmoeder op schoot zat, en dat er op een bepaald moment een gigantische figuur aan het raam verscheen. Ik weet nog altijd niet of het nu echt gebeurd is, want we woonden op de eerste verdieping. De enige uitleg die ik achteraf heb kunnen bedenken, is dat er toevallig een reuzenstoet passeerde, wat in die tijd wel eens gebeurde in Nieuwpoort.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: