'Het hartgrondige walgen' Dwarskijker over 'De afspraak'

, door (rv)

1
dwars 1200

De afspraak

Canvas – 13, 14 & 15 juni

Ook deze week was er geen gebrek aan walgelijke gebeurtenissen, en dan heb ik het niet alleen over Jonathan Löw, de trainer van het Duitse elftal, die publiekelijk uit z’n bilnaad at en zich ook te goed deed aan een non-descripte delicatesse die hij vermoedelijk van z’n scrotum had geplukt. ‘Ich bin mein eigenes Pop-uprestaurant.’

En dan is er ook nog het hartgrondige walgen, dat in dit tijdsgewricht mijn tweede natuur dreigt te worden: de religieus getinte Omar Mateen, een zogeheten lone wolf, richtte op een uitgaansavond een slachting aan in Orlando, Florida waarmee de vrome moordenaarsbende van IS hem postuum gelukwenste. Rust Gods zegen op een AR-15 als je er in een holebiclub vijftig mensen mee doodschiet? Dat moet ik bij gelegenheid eens aan de grootmoefti van Egypte vragen, een bovenste beste kerel met wie ik maar al te graag een waterpijp zou roken, al is dat genoegen vast zo haram als de neten. Maar misschien zegt de grootmoefti: ‘Ach, voor één keertje…’

De religieus getinte Larossi Abballa, nog een lone wolf, stak, met de complimenten van IS en voor hij zelf schielijk ten hemel werd opgenomen, een politieagent en zijn vrouw dood, terwijl hun kind van 3 die moordpartij moest aanzien. Stemt dat God gunstig? Om daarachter te komen, zal ik eens een imam staande moeten houden mocht die toevallig met wapperende profetenbaard langsfietsen, als fietsen tenminste halal is. A propos, je hoort zo nu en dan van bevoegde zijde dat moslimextremisten niets, maar dan ook níéts, he-le-maal niets en zo mogelijk nog minder, met de ware islam te maken hebben. Hoe vaak kun je in deze tijd al niet aan ‘De ongelofelijke slechtheid van het opperwezen’ denken, het klassieke essay van Karel van het Reve?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: