'Een weeskind van deze tijd'
Dwarskijker over 'Grenzeloze liefde', 'Mijn lief is vrijgezel' en 'Duts'

, door (rv)

Deel
liefde 1200

Grenzeloze liefde

Eén – 28 juni en 4 juli

In de zomer van 2016 vertonen onze binnenwateren weinig, zeg maar gerust géén, hoge golven. Een sof voor een zoetwatersurfer zoals ik, die, vóór het te laat is, van zijn hobby zijn beroep wil maken. Het eendengesnater leek verdacht veel op hoongelach en ook de hengelaars konden hun lol niet op toen ik laatst, vooroverliggend op mijn plank, tergend traag aan ze voorbijdreef, waarna ik – vraag me niet hoe – uit koers raakte en vervolgens in lis en oeverriet vastliep. ‘Fun, fun, fun’ zongen The Beach Boys ooit. Elke dag kom ik teleurgesteld thuis, ik zet moedeloos mijn surfplank tegen de eerste de beste muur en zak met een zucht neer voor de televisie, een medium dat net als mijn moreel in zijn voegen kraakt.

Alle scherts terzijde, zeg ik alsmaar, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Laat ik het toch even proberen: in afwachting van het zevenuurjournaal heb ik onlangs naar een stuk of twee herhalingen van ‘Grenzeloze liefde’ gekeken, een programmaserie waarvoor Annick Ruyts kort na de eeuwwisseling uit logeren ging bij Vlaamse mensen die hun hart aan een buitenlandse mens hadden verloren. Verliefd en zonder omzien waren ze ook nog eens in het verre land van hun geliefde gaan wonen. Laat ik, voor de spanning, even doen alsof ‘Grenzeloze liefde’ zo goed als nieuw is.

Op het eerste gezicht lijkt het leven zoals het zich in dit programma aan me voordoet, veel intenser dan in ’t eigen honk. Bij elke aflevering dacht ik wel eventjes dat alle Vlaamse thuisblijvers – één van hen ben ik – ongelijk hadden en vast niet beseften welke duizelingwekkende vertes in verre landen ze zoal misten terwijl hun tijd van leven omvloog in een volgebouwde verkaveling. Hoe ver kun je al niet over de pampa’s uitkijken in Patagonië? De weldadige loomheid van Senegal, een heupwiegend levensritme, zou me ook wel bevallen, zowel tijdens als na de werkuren. In elke aflevering van ‘Grenzeloze liefde’ vang je glimpen van de idylle op, maar het duurt nooit lang of je ontdekt er tegelijk met Annick Ruyts weeffoutjes in. Zij laat nooit na op vriendelijke toon en haast in het voorbijgaan allerlei lokale ongemakken en culturele knelpunten aan te kaarten.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: