Afscheid van Assisen: De ouders van de vermoorde Kevin en Shana blikken terug op het proces-Ronald Janssen

, door (ab)

443
HET PROCES-RONALD JANSSEN
© Wouter Van Vaerenbergh

'Ik zal ervoor zorgen dat Ronald Janssen geen leven meer heeft'

We hebben afgesproken bij de familie Appeltans thuis, in het landelijke Loksbergen, in het gezelschap van Jos Vander Velpen, advocaat en vertrouwensman van de families. Het huis staat gevel aan gevel met de vroegere woning van Ronald Janssen: de plek waar de Limburgse leraar technisch tekenen op zaterdagochtend 28 april 2007 de 18-jarige Annick Van Uytsel vermoordde, op nauwelijks een paar meter afstand van zijn buren – één scheidingsmuur ver. Toen Janssen het meisje in zijn badkamer met een hamer de schedel insloeg, zat de familie Appeltans aan het ontbijt. ‘Niemand van ons heeft die ochtend iets gehoord of gezien,’ zegt Shana’s moeder Peggy Bellen. ‘Janssen heeft op het proces verklaard dat het onze schuld was dat hij Annick vermoord heeft. Omdat er bij ons namen werden geroepen die Annick had kunnen horen. Als wij stil waren gebleven, had hij het niet gedaan, beweerde hij. Ge moet maar durven.’

HUMO Hebt u zich dat aangetrokken?

Peggy Bellen «Nee. Als je het proces gevolgd hebt, weet je hoe die man in elkaar zit. Het is altijd iemand anders zijn schuld.»

De vader van Shana is niet bij het gesprek. ‘Johan?

Die is vissen,’ zegt Peggy achteloos. Ook Ivo Paulus, de vader van Kevin, is zonder zijn vrouw Marleen gekomen.

Ivo Paulus «Mijn vrouw kan dat niet aan. Thuis wordt er geen woord meer over de zaak gezegd. Ge denkt daar altijd aan, maar ge zegt er niks over. Ge krijgt de kinderen toch niet terug.

»Veel koppels die zoiets meemaken, blijven niet bij elkaar. Bij ons heeft het ook niet veel gescheeld. Het is onze dochter Kelly (30) die heeft bemiddeld. Zij woont nog thuis en zorgt nu voor ons – zij is de baas in huis (lachje). Onze jongste zoon Christoph is gaan samenwonen met zijn vriendin. In feite is hij thuis gaan lopen om van de miserie af te zijn. Hij is zo ver mogelijk van ons gaan wonen. Hij kon de spanningen thuis niet meer aan, zei hij.

»Mijn vrouw leeft ’s nachts. Ze lijdt aan slapeloosheid. Sinds de politie het nieuws over onze Kevin is komen vertellen, is ze beneden blijven slapen, in de zetel. Bij het minste geluid van een auto die voorbijrijdt, denkt ze: ‘Dat is Kevin die thuiskomt.’ In het begin liep ze dan naar buiten en deed ze het licht aan, omdat ze wist dat Shana bang was in het donker. We hebben speciale sloten op de deuren laten zetten, zodat ze ’s nachts niet meer naar buiten kan. Dikwijls kan ze niet slapen en doet ze ’s  nachts het huishouden. Ik slaap boven, in het bed van Kevin. Als ik ’s ochtends om acht uur opsta, heeft mijn vrouw soms al de ramen gelapt en staat het eten voor ’s middags al klaar. Werken doet ze al lang niet meer. Ze is nu 55 jaar, zes jaar jonger dan ik. Dan moet ge toch in de fleur van uw leven zijn? Zij niet. Ze ziet er minstens tien jaar ouder uit. Volledig uitgewoond en versleten.

»We gaan elke dag naar het kerkhof, tussen negen en tien uur ’s ochtends, nu al zes en een half jaar lang. Winter en zomer. Dat is een ritueel, vooral voor mijn vrouw. Ik ga mee, want ze kan niet met de auto rijden. Onderweg wordt er meestal gezwegen. Shana en Kevin liggen boven elkaar begraven, in dezelfde betonnen grafkelder. Ze waren onafscheidelijk toen ze nog leefden. Ze waren zo verliefd.»

'Ze waren zo verliefd'

HUMO Hoe gaat het met uzelf?

Paulus «Ik neem al zes jaar medicatie om mijn woedeaanvallen onder controle te houden. De dokters schrijven me pillen voor om kalm te blijven en alles te verdringen. Ik heb ze een tijdje proberen te laten omdat ik er zo dik van werd, maar dat is ondraaglijk voor de rest van het gezin en voor mezelf. Dat blijft constant door mijn kop malen, en dan ontploft de boel een keer. Mijn vrouw en mijn dochter moeten dan vertrekken, en ik bel de dokter, die een uur of twee komt babbelen.»

HUMO Waar denkt u dan aan?

Paulus «Aan mijn kameraad in de gevangenis. (Zwijgt lang) Ons leven is kapot. Wij leven van dag tot dag, maar het is kapot. Ronald Janssen denkt dat hij nog een leven heeft als hij vrijkomt. Maar ik zal ervoor zorgen dat hij geen leven meer heeft. Onze advocaat weet dat. Thuis weten ze het ook. Die woede, die gaat nooit weg.»

'Mijn zoon en mijn schoondochter zijn gestorven door de fouten van een politieapparaat dat niet werkte' Ivo Paulus

Dutroux revisited

Twee keer per week komen de Appeltansen en de Paulussen samen. Niet dat er elke keer over ‘de zaak’ wordt gesproken. Soms is het genoeg om gewoon bij elkaar te zijn. Ze hebben dezelfde martelgang gekend: de tragische, sneeuwige ochtend waarop ze het nieuws kregen dat Kevins auto was teruggevonden, uitgebrand en met twee lijken erin.

Paulus «Ik was aan het werk in de slagerij van de Carrefour toen de politie daar voor me stond. Ik heb direct gebeld naar de gsm van Kevin. Toen hij niet opnam, wist ik genoeg. Ik hoefde niet te wachten tot ze de lijken hadden geïdentificeerd. Ik wist dat het gedaan was.»

Huiszoekingen door de politie, bemoeizuchtige journalisten, rondneuzende ramptoeristen.

Bellen «In het begin klampt iedereen je aan op straat. Volslagen vreemden die je schouderklopjes geven en je sterkte toewensen. Ik vond dat verschrikkelijk. Je wil maar één ding: dat ze je allemaal met rust laten. Wandelaars kwamen zelfs vanuit West-Vlaanderen aan de deur bellen en vroegen of ik wist waar ‘dat huis van die Shana en die Ronald Janssen was’. ‘Hier!’ antwoordde ik dan ferm. Dan konden ze niet rap genoeg weg zijn.»

Het brute verdriet. De koude douche toen bleek dat Ronald Janssen al veel eerder gepakt had kunnen worden, na de moord op Annick Van Uytsel. Het hallucinante besef dat hun kinderen niet hadden hoeven te sterven als de politie in Leuven haar werk beter had gedaan – de zaak-Dutroux revisited. Het contact met de familie van Annick Van Uytsel is verwaterd. De politieblunders hebben een wig tussen de families gedreven. De ouders van Annick Van Uytsel waren wél tevreden over het werk van de Leuvense speurders.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: