Warhaus: de dictator in Maarten 'Balthazar' Devoldere

, door (tr)

4

'Ik kan eindelijk mijn kleine kantjes ontwikkelen'

Het verklaart alvast waarom op het pakje Marlboro op tafel een waarschuwing gedrukt staat die zich enkel in het Russisch laat lezen. ‘Hoe verder je gaat, hoe gortiger ze die waarschuwingen maken. De onze word je snel gewoon, maar wat je in sommige landen ziet… Deze valt nog mee, geloof me.’ Een mens zou nog stoppen met roken.

HUMO Voor veel mensen was Pukkelpop de eerste kennismaking met Warhaus. Tevreden, nu het achter de rug is?

Maarten Devoldere «Ik voelde in elk geval geen zenuwen. Misschien was ik nog niet goed wakker, want ik ben wel degelijk nerveus voor hoe het Warhaus zal vergaan. Met Balthazar hebben we honderden keren opgetreden, daarbij voel ik geen enkele nervositeit meer, maar ik heb gemerkt dat ik die berusting niet kan overdragen op Warhaus. Het voelt weer aan als destijds, toen we in jeugdhuizen stonden te spelen. Dat is… schattig, zien dat je die zenuwen toch nog kan voelen.»

HUMO Is dat zo, ben je nooit meer nerveus met Balthazar?

Devoldere «Nee.»

HUMO Is dat wel goed?

Devoldere «Waarschijnlijk niet (flauw lachje). Maar we zijn met Balthazar op ons best als we heel los spelen, zenuwen zouden niet echt een meerwaarde vormen.»

HUMO Wanneer heb je je eigen plaat precies gemaakt? Je had nu al amper tijd om te bekomen van Pukkelpop omdat Balthazar riep.

Devoldere «Het idee achter Warhaus is al minstens vijf jaar oud, de opnames zijn gespreid over alle verschillende steden en appartementen waar ik in die tijd gewoond heb. Maar het grootste deel heb ik vorige zomer opgenomen, op een boot die ik van een vriend geleend had. Ik heb al mijn instrumenten aan boord gesleept en daar een paar maanden lang gewoond en gewerkt.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: