Wie belasting betaalt, is een domoor: Humo's grote belastingdebat met Michel Maus & Geert Noels

, door (tp) en (kt)

348
noels maus
© Wouter Van Vaerenbergh

'Verlaag de belasting met 6 procent, en de verzuring in de maatschappij zal zienderogen dalen'

HUMO Marianne Thyssen haalde vorige week in Humo nog ’ns het beeld van de koterijen boven: een cliché, maar klopt het ook?

Michel Maus «Ja. De fundamenten van de personenbelasting werden in 1964 gelegd. In 1992 is er een grote opknapbeurt geweest, maar sindsdien is er weinig gebeurd. Excuus: er is véél gebeurd, maar nooit doordacht. Bij elke begroting hebben regeringen fiscale maatregelen genomen om de begroting in evenwicht te krijgen. Of om dat te proberen (lacht). Elke partij wil haar eigen dada’s doordrukken. Op vlak van ecologie, bijvoorbeeld: ‘Als we elektrische fietsen nu ’ns fiscaal aftrekbaar maken?’

»Er is ook altijd druk van lobbygroepen. Als de brandweer moeilijk mensen vindt, wordt hun vergoeding vrijgesteld van belastingen. Als over de vennootschapsbelasting wordt gesproken, kloppen de multinationals aan de deur: die hebben écht sterke lobbyisten. Tot slot speelt ook de internationale context: men ziet wat andere landen doen, en reageert daarop met eigen ‘innovaties’. De notionele interestaftrek bijvoorbeeld: een uniek systeem dat bedoeld was om multinationals te lokken.

»Zo is ons fiscaal systeem bezwaard met uitzondering op uitzondering op uitzondering. Natuurlijk wordt het dan wankel.»

Geert Noels «Zoals een mikadospel: trek aan één houtje en alles stort ineen.

»Elke aanpassing gebeurt met goede bedoelingen. Om een bepaalde bevolkingsgroep extra te beschermen, bijvoorbeeld: nobel, maar het maakt het systeem complexer. En sommige partijen vinden die complexiteit nét goed: wie er zijn weg in vindt, kan er voordeel uithalen.

»Gek genoeg is links vaak de oorzaak van de koterijen: die partijen willen de maatschappij sturen en bepaalde groepen ontzien. Tegelijk wil links graag dat iedereen belasting betaalt – én sommigen ook meer dan anderen. Wel: het summum van eenvoud is een vlaktaks. Eén belastingtarief voor iederéén, géén aftrekposten en uitzonderingsmaatregelen.»

HUMO Een vlaktaks is een rechtse maatregel. Links pleit voor progressieve belastingen, waarbij je meer betaalt naarmate je meer verdient.

Noels «Je kunt progressiviteit in een vlaktaks inbouwen, door een belastingvrij minimum te voorzien.»

Maus «Iedereen is voor een eenvoudiger systeem tót het concreet wordt: ‘Je gaat mijn gunstregime en mijn voordelen toch niet afschaffen?’ Een vlaktaks is eenvoudig, maar beleid is ook: gedrag sturen. En dan is fiscaliteit één van de middelen.»

HUMO Marianne Thyssen noemde het Belgisch belastingsysteem onrechtvaardig omdat de multinationals te weinig vennootschapsbelasting betalen.

Noels (klapt laptop open en klikt een foto tevoorschijn) «Jullie kennen deze mevrouw?»

HUMO Margrethe Vestager: de Deense eurocommissaris voor Concurrentie.

Noels «Een bijzondere vrouw, die uit een radicale linkse partij komt en een verleden heeft als minister van Onderwijs en Godsdienstige zaken. Ze heeft geen fiscale achtergrond, maar ze heeft wel een missie: iedereen moet belasting betalen. Ik vind Vestager heel moedig: ze heeft iets in beweging gezet. (Laconiek) Al heeft ze het zichzelf wel gemakkelijk gemaakt door met Apple te beginnen. Als je Apple aanvalt, haal je de kranten.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: